Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΔΑΣΩΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ















ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΔΑΣΩΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Σκιαδά του περιοδικού<<Στρατηγική>> τεύχος Φεβρουαρίου 1997.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ

ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη*

Είναι γνωστόν ότι καλούνται να πληρώσουν το χρέος κοινωνικές ομάδες οι οποίες δεν συμμετείχαν στην συσσώρευση εισοδημάτων που επέτρεπε μια οικονομία εξωτερικού δανεισμού, μια οικονομία πληρωμής χρεών και εξαγωγής κεφαλαίων δια μέσου του χρέους που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα από την δεκαετία του 80’. Τότε μίλησα για το διαρκές μαρτύριο του Σίσυφου.

Αντίθετα κατά ένα θρασύ και προκλητικό τρόπο δεν πληρώνουν οι ομάδες, οι κατηγορίες – το πλουτοκρατία είναι πολύ γενικό και αθωωτικό – που συσσώρευσαν μεγάλα εισοδήματα δια μέσου αυτού του πολιτικού – οικονομικού πρότυπου που έφθασε σε υψηλά επίπεδα λειτουργίας, ανευθυνότητας, ανομίας και ανηθικότητας. Όταν αναλυθούν αυτοί οι μηχανισμοί όχι με όρους και χρόνους λογιστικής έρευνας που είναι αργοί, αλλά με πολιτικούς που είναι σύντομοι και αποτελεσματικοί προκύπτουν πολλές κατηγορίες ομάδων και προσώπων που είναι υποχρεωμένες να κληθούν με το καλό να πληρώσουν. Μιλώ για τις πολλές υποδιαιρέσεις της Κάστας όπως τις αναλύω στο βιβλίο μου «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ» αλλά και στο άρθρο μου στην «Εφημερίδα Επενδυτής» Ιανουάριος 2010 με τίτλο «το Χρέος να το Πληρώσει η Κάστα».

Ας μείνουμε αρχικά σε δύο σημαντικές κατηγορίες που οφείλουν να πληρώσουν. Όχι μόνο λόγο της οικονομικής ύλης που συσσωρεύθηκε αλλά και λόγο της ηθικής σημασίας της για την διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής, οικονομικής και ηθικής συνοχής στην χώρα. Δια μέσου αυτού του δρόμου θα υπάρξει συγκέντρωση όχι μόνο οικονομικού για τα Κρατικά μας ταμεία αλλά και ηθικού κεφαλαίου για την χώρα.

Η πρώτη αφορά το Πολιτικό, Διοικητικό προσωπικό από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα. Επί δεκαετίες αυτή η γραφειοκρατία και ψευτοτεχνοκρατία είχε την διαχείριση της Επιχείρησης – Χώρα, της Επιχείρησης – Ελλάδα. Για την διαχείριση αυτή, ουσιαστικά το παρκάρισμα τους στις καρέκλες των θεσμών και οργανισμών, αμείφθηκαν πολύ πλούσια. Παρ’όλη την ανύπαρκτη πολιτική, σχεδιαστική, λειτουργική παραγωγικότητα τους και την καταστροφική για την χώρα διαχείριση τα εισοδήματα τους – εισοδήματα όχι μισθοί – ήταν πολύ υψηλά. Το κόστος του πολυάριθμου πολιτικού και γραφειοκρατικού προσωπικού ήταν και παραμένει υψηλό. Το κόστος της πολιτικής στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλο. Γίνεται μεγαλύτερο επειδή είναι μη παραγωγικό, καταστροφικό αλλά και γιατί το πολιτικός κατήντησε να έχει την ίδια σημασία που είχε η λέξη Πολιτικές στο Ηράκλειο (Χάνδακα) της Ενετοκρατίας. Έτσι μετά από δεκαετίες δανειοδοτούμενης Dolce Vita και κάλυψης των «Βασικών Ενστίκτων» αυτό το προσωπικό αντί να παραδώσει μια κερδοφόρα ανεπτυγμένη χώρα, μια δυναμική επιχείρηση Ελλάδα, παραδίδει μια προβληματική και χρεωμένη χώρα. Αυτή όμως η ίδια η κάστα παρ’ όλο που δεν έκανε καλά την δουλειά της αποθήκευσε και αποθηκεύει εισοδήματα. Στα ακίνητα έως τους χρηματιστηριακούς παραδείσους.

Π.χ. ποια είναι η πολιτική ή διανοητική παραγωγικότητα, οι αποδόσεις των Ευρωβουλευτών. Ορισμένοι υπερέβησαν σε θητείες την Σοβιετική και Κινέζικη νομενκλατούρα. Ποιο μεγάλο Ευρωπαϊκό ζήτημα ανέδειξαν πολύ περισσότερο ποιο Εθνικό; Ποια η παραγωγικότητα των Βουλευτών, Υπουργών, Διευθυντών Οργανισμών, ΔΕΚΟ. Κύρια όμως των πλέον μη παραγωγικών για την χώρα θεσμών των Κομμάτων.( Νομίζω ότι πρέπει να γίνει μια εκτίμηση σε Ευρω της κλοπής που υπέστη η δική μου μορφωτική, διανοητική και πολιτική παραγωγή. Ιδιαίτερα από τις νομενκλατούρες του ΚΚΚΑΣΟΡ).

Τόσο λοιπόν με όρους επιχειρηματικούς ως κακοί μάνατζερ της Επιχείρησης - Χώρα, όσο και πολιτικούς ως κακοί πολιτικοί, ως κακιστοκρατία, οφείλουν να επιστρέψουν ένα μεγάλο μέρος των εισοδημάτων που συσσώρευσαν.

Ο πρώτος φόρος για μια θετική διέξοδο από την μεταβατική περιόδο που διανύουμε είναι ένας Φόρος Επιστροφής των Εισπραχθέντων.

Αν όμως η συσσώρευση πλούτου δια μέσου αυτής της διαδικασίας της κατοχής του Κράτους γίνονταν τυπικά κατά νόμιμο τρόπο – μια πολιτική και δημόσια ηθική αντάξια του ονόματος της την θεωρεί άνομη – η κάστα είχε ταυτόχρονα συσσωρεύσεις κλεπτοκρατικού τύπου δια μέσω της μίζας. Η γενεσιουργός αιτία του Ελληνικού χρέους είναι Κλεπτοκρατική. Στο βιβλίο μου αναφέρομαι στο ζήτημα αυτό με τους όρους της μιζοπολιτικής και της μιζοοικονομίας. Η επιστροφή αυτής της οικονομικής ύλης, του πλούτου, των κεφαλαίων που συσσωρεύθυκαν δια μέσου αυτής της οδού θα πρέπει να γίνει δια της επιβολής ενός επί πλέον Πολιτικού φόρου. Αρχίζοντας από τον σημερινό και τους πρώην Πρωθυπουργούς, Υπουργούς κ.λ.π.. Ο αποκτηθείς δια της «πολιτικής» πλούτος αυτών των ομάδων και των οικογενειών δεν κρύβεται. Είναι Αφρικανικού, Τριτοκοσμικού τύπου.

Στην ιστορία πολλών χωρών όπου είχαμε καταρρεύσεις καθεστώτων που ταυτίσθηκαν με άνομους πλουτισμούς, την διαφθορά είχαμε ανάλογες ειρηνικές βελούδινες διαδικασίες. Η εγχώρια περίπτωση παρ΄όλα τα φύλλα σύκης και τις υπεκφυγές είναι αυτή της κατάρρευσης μια πολυκομματικής κάστας, ενός διακομματικού καθεστώτος. Μια θεσμική Επιτροπή με την ανάλογη σύνθεση μπορεί να χειρισθεί την επιβολή αυτού του δεύτερου Πολιτικού φόρου. Στις περιπτώσεις αυτές είναι χρήσιμα πρόσωπα που για πολλούς λόγους είναι αποφασισμένα να μιλήσουν. Για την δομή, τις δομές, τις λειτουργίες, της πυραμίδας της διαφθοράς. Όπως π.χ. ο Θεόδωρος Τσουκάτος, ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο Τάσος Μαντέλης, οι ταμίες της Ν.Δ.. Στις Δημοκρατίες για να είναι δημοκρατίες, για να γίνουν δημοκρατίες κλείνουν, θέτουν εκτός νόμου τα μιζοκκόματα. Στην περίπτωση μας το ΚΚΚΑΣΟΡ και την Ν.Δ.. Δεν ρίχνουν στην αρένα επιλεγμένα κεφάλια για τον όχλο. Οι αρένες είναι το πεδίο αθώωσης των σημερινών ενόχων και διατήρησης των δομών της αυριανής επιστροφής τους, της επανάληψης της ανομίας. Όπως έγινε τις τελευταίες δεκαετίες. Γράφω στο βιβλίο μου για αυτά.

Ποτέ στην ιστορία μια συμπαγής με υψηλό επίπεδο συνοχής ένοχη κλεπτοκρατική νομενκλατούρα δεν αυτοκαταδικάσθηκε. Οι νομενκλατούρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού αποδείχθηκαν περισσότερο εύθραυστες από τις νομενκλατούρες της υπαρκτής μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας. Το επίπεδο της συνοχής και της αλληλεγγύης τους, της αλληλοκάλυψης τους είναι πολύ υψηλό. Μέχρι σήμερα δεν υπήρξαν ρωγμές. Ούτε αυτοκτόνησε κανείς. Τα θράσος τους είναι πρωτόγνωρο Παγκοσμίως. Εκτός αυτού δεν είχαμε έναν Di Pietro ή έναν Δελαπόρτα και Σαρτζετάκη.

Τα κόμματα μη κόμματα δεν διαθέτουν μηχανισμούς και εσωτερικές δυνάμεις ελέγχου και αυτοκάθαρσης. Αντίθετα δρουν ως μηχανισμοί όχι μόνο πρόκλησης αλλά και αθώωσης της διαφθοράς.

Στις συνθήκες αυτές μια νέα κοινωνία Πολιτών, των πολλών Αγορών και Εκκλησιών του Δήμου, στις Πλατείες, στο Διαδίκτυο πρέπει να θέσει στην δημόσια πολιτική και ηθική ημερήσια διάταξη το ζήτημα της διαφθοράς. Να μετεξελιχθεί σε ένα κίνημα Αντιδιαφθοράς. Όχι με όρους βίας, όρους εκτόνωσης, μούντζες, συνθήματα κλέφτες – κλέφτες, ούτε σωτηριολογικούς και μεταφυσικούς Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και Άμεσης Δημοκρατίας. Αλλά με όρους Λόγου, Παιδείας, Πολιτικής Πρότασης και Άμεσης Πολιτικής Διεκδίκησης. Καθιέρωσης δηλαδή τώρα όχι για τους μελλοντικούς ενόχους ενός πολιτικού φόρου στις δύο κατευθύνσεις που ανέφερα.

Η διαφθορά έχει μια Κεντρικότητα, προτεραιότητα στην ανάλυση, την ερμηνεία, την αντιμετώπιση της κρίσης και την οικοδόμηση ενός νέου υγιούς Συστήματος Ελλάδα. Είναι η διαφθορά που παρέλυσε την Διοίκηση, μπλόκαρε την Οικονομία, κατήργησε την Δημοκρατία και χρέωσε την Χώρα.

Παρ’ όλα αυτά τόσο στις Πλατείες , τα Πανεπιστήμια, τις σχολές Νομικών Επιστημών, στις Αντιπολιτεύσεις, στα «νέα» Κινήματα απουσιάζει η ανάλυση, η συζήτηση, τα πολιτικά μέτωπα για την γενεσιουργό αιτία της χολέρας που κτύπησε την χώρα. Ορισμένοι ανατρέχουν στον Ιμπεριαλισμό, στους ξένους κλπ. Αυτό επιτρέπει στους διεφθαρμένους του παρόντος να παραμένουν ατιμώρητοι και να παρουσιάζονται ως τιμωροί των διεφθαρμένων του μέλλοντος.

Η εικόνα αρχίζει να παραπέμπει στην ανάθεση της διαχείρισης της μεταπολεμικής μετάβασης στους Μαυραγορίτες της Κατοχής.

Ένα ώριμο κίνημα Αντιδιαφθοράς, ηθικοποίησης της Πολιτικής και Δημόσιας ζωής στο Εσωτερικό της Χώρας θα είναι νομιμοποιημένο και ηγεμονικό να κάνει τους λογαριασμούς του με την Εξωτερική διάσταση της κλεπτοκρατίας και τα χρηματιστικά δεσμά της χώρας. Ούτε οι Οθωμανοί ζητούσαν τόσο χαράτσι. Ένα κίνημα Αντιδιαφθοράς μπορεί να υπερασπίσει την αξιοπρέπεια και το όνομα της Ελλάδας. Η Ένοχη Εσωτερική κακιστοκρατία δεν μπορεί λόγω της ενοχής και της ψυχικής, διανοητικής και ηθικής ανεπάρκεια της να το κάνει. Αντίθετα για να καλύψει την ενοχή της αντιδρά όπως όλοι οι ένοχοι και εγκληματίες δείχνοντας άλλους ενόχους. Δυσφημίζοντας την χώρα και τον λαό της. Ακόμη και το κομμάτι εκείνο που οι ίδιοι αντιεκπαίδευσαν, του έδωσαν το αντιπαράδειγμα.

Το κρίσιμο μέγεθος για την χώρα δεν είναι το χρέος. Είναι το ΚΑΝΕΝΑΣ.

Τι θα γίνουν τα κεφάλαια που θα συγκεντρωθούν από αυτού του τύπου τους φόρους; Από αυτού του τύπου τις απαλλοτριώσεις. Θα κατατεθούν σε ένα Ταμείο Ανάπτυξης της Δημιουργικότητας και Επιχειρηματικότητας των νέων γενεών, των νέων ανθρώπων, των νέων μαστόρων όπως τους αποκαλώ, που έχουμε ανάγκη στην νέα δημιουργική Εθνική διαδρομή μας. Στον νέο αιώνα. Που ευτυχώς είναι πολύ φιλικός με εμάς.

*Το δεύτερο απόσπασμα από ην ομιλία μου στον Άλιμο που οργανώθηκε από το Κίνημα «Σιωπηλή Πλειοψηφία» Ελλήνων Πολιτών.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΜΠΕΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΜΠΕΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

(15-12-2011. Λυκούργος Λιαρόπουλος)



Όταν μια δικαιωμένη ιστορικά, πολύ πλούσια διανοητική, μορφωτική, πολιτική παραγωγή δεκαετιών (δεν γνωρίζω άλλη σοβαρή) και κυρίως ευγενής πράξη και στάση επιδιώκεται να αλλοιωθεί, να παραχαραχθεί δια της προπαγάνδας τότε βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο αυθάδειας και χυδαιότητας.

Αφετηρία, πηγή αυτής της χυδαιότητας μπορεί να είναι η ηλιθιότητα, η βλακεία ή ο νεοφασισμός. Η επέμβαση δηλαδή μηχανισμών, πρακτόρων που επιδιώκουν να αλλοιώσουν και καταστρέψουν την φυσιολογική, ιστορική δημοκρατική πολιτική διαλεκτική μιας χώρας. Πάντοτε από την εποχή του Σωκράτη, αλλά όπως δείχνουν και οι σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις των ολοκληρωτισμών, η βλακεία παράγει βία και φασισμό.

Αυτού του τύπου οι επιθέσεις, πυροβολισμοί δεν μου είναι άγνωστες. Επαναλήφθηκαν πολλές φορές όλη την περίοδο της μεταπολιτευτικής «υπαρκτής δημοκρατίας» τόσο στην πριν, όσο και κατά την διάρκεια της ψευτοεκσυγχρονιστικής περιόδου και της μετέπειτα δίδυμης συνέχειας της.

Ο ψευτοεκσυγχρονισμός εκτός των κλεπτοκρατικών χαρακτηριστικών του αποτέλεσε ένα αντιδημοκρατικό φαινόμενο. Σοβαροί καθηγητές Πανεπιστημίων μπορούν να δώσουν διδακτορικές εργασίες για αυτό το αντιδραστικό οπισθοδρομικό και μοιραίο τελικά για την χώρα μόρφωμα.

Το ότι αυτή η νεοφασιστική επίθεση βρήκε τόπο δράσης στην εφημερίδα Καθημερινή του Παπαχελά δεν μου είναι επίσης άγνωστο. Σε μία ταπεινωτική για την μη Ελλάδα στιγμή το 1999 είχα μία επίσης νεοφασιστικού τύπου επίθεση εναντίον μου. Πράγματα αδιανόητα για μια πολιτισμένη, κυρίαρχη και δημοκρατική χώρα. Η απάντηση μου στην τότε νεοφασιστική επίθεση περιλαμβάνεται σε ένα από τα βιβλία μου «πρόκειται για ένα τύπο δημοσιογραφίας που την εφαρμόζουν σε χώρες που τις θεωρούν μπανανίες» γράφω.

Παρ’ όλα τα ερείπια που δημιούργησαν αυτοί οι μηχανισμοί και τα υποκείμενα, λόγω της φύσης τους, παραμένουν αδιόρθωτοι και αμετανόητοι.

Στον νέο ιστορικό αναγεννητικό κύκλο η Ελλάδα, η Αληθινή Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από αυτήν την χυδαιότητα και το Λούμπεν.

Η απαλλαγή είναι προϋπόθεση για την Αναγέννηση της.






Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011 ώρα: 7μ.μ Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης Νίκης 13


Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011 ώρα: 7μ.μ

Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης Νίκης 13

Ομιλία παρουσίαση του βιβλίου

ΤΟ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΚΒΑΡΒΑΡΙΖΕΙ
ΠΟΝΤΟΣ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΙΑΣ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑΣ Ή ΜΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΝΑ ΔΗΛΩΣΕΙ “ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΝΤΑΞΗ”

Μιχάλης Χαραλαμπίδης


ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑΣ Ή ΜΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΝΑ ΔΗΛΩΣΕΙ

“ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΝΤΑΞΗ”

Υπάρχει ένα πρόβλημα οικοδόμησης της δημόσιας συζήτησης, υπάρχει ένα πρόβλημα λόγου, πολιτικού λόγου. Είναι ο πολιτικός λόγος που λειτουργεί απελευθερωτικά προς τις κοινωνίες που έχουν ταλαιπωρήσει τις ψυχές τους, έχουν διαπράξει αλλεπάλληλα σφάλματα.

«Δεν υπάρχει άλλο φάρμακο παρά ο λόγος» λέει ο Ισοκράτης στο λόγο του περί της Ειρήνης.*

Δεν περιμένει κανείς από τις ένοχες κάστες μια ορθολογική, αληθινή απελευθερωτική οργάνωση του δημόσιου λόγου. Οι ολιγαρχικές ολοκληρωτικού τύπου κάστες αμύνονται, επιδιώκουν να αποφύγουν την καταδίκη, να συντηρηθούν αν μπορούν.

Ακόμη όμως και στους αντίθετους πόλους, στο βαθμό βέβαια που υπάρχουν ουσιαστικά, ακόμη και στα διαφόρων μορφών Κινήματα και ομάδες δεν διακρίνεις την πολιτική, το Λόγο. Την οργάνωση του Λόγου, την ημερήσια διάταξη στην Αγορά, στην Εκκλησία του Δήμου. Είναι παρούσα η φλυαρία, ή μονότονη και μονοδιάστατη επανάληψη όταν «Πολίται Χρη Λέγειν τα καίρια» όπως λέει ο Αισχύλος.

Μία κοινωνία σε σύγχυση δεν μπορεί να βρει το βηματισμό της προς το μέλλον.

Αυτό συμβαίνει τόσο λόγω διανοητικής, πολιτικής, ηθικής αδυναμίας όσο και λόγω της υπόγειας λειτουργίας πολλών αντιδημοκρατικών μηχανισμών, κέντρων αποπροσανατολισμού.

Ας μείνω σε δύο παραδείγματα:

Αντί η χώρα να μιλά για το Τουρκικό πρόβλημα, μιλά για τον Νεοθωμανισμό. Αντί για την Κουρδική Άνοιξη και τον Οτζαλάν, μιλά, προπαγανδίζει τον Νταβούτογλου.

Έγιναν Δραγουμάνοι όχι μόνο οι «Νεοεθνικόφρονες», (Αμερικανόφρονες δηλαδή) αλλά και οι «αντιιμπεριαλιστές», οι «πατριώτες», οι «εναλλακτικοί» λέω στο βιβλίο μου. Ένα φαινόμενο παρακμιακό αλλά και κωμικό.

Αντί η κοινωνία, οι πολίτες, να μιλούν για τη διαφθορά, να οικοδομούν ένα ιστορικής σημασίας κίνημα Αντιδιαφθοράς, αποπροσανατολίζονται από μία πολύ αργοπορημένη εκ των υστέρων μονοδιάστατη φλυαρία για το χρέος. Η οικοδόμηση στη χώρα «μιας οικονομίας εξαγωγής κεφαλαίων διαμέσου του χρέους», όπως την ονόμασα, είναι υπόθεση της δεκαετίας του ’80, του ’90, του 2004. Που ήταν όλοι αυτοί που σήμερα φλυαρούν;

Όταν αποσιωπάς την Κλεπτοκρατική «Πολιτική» γενεσιουργό ουσία του χρέους, τότε αθωώνεις την ένοχη Πολιτική κάστα και επιτρέπεις την αναπαραγωγή των δομών που το δημιούργησαν. Δεν κάνεις πολιτική. Έχεις άλλο ρόλο.

Στο βιβλίο μου για τον εκφυλισμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και όλων των μεταπολιτευτικών κομμάτων μη κομμάτων, γιατί περί αυτού πρόκειται, αναλύω τις σχέσεις Πολιτικής – Μιζοπολιτικής, Δημοκρατίας, Διακυβέρνησης, Ανάπτυξης, Χρέους.

Στην ημερήσια πολιτική διάταξη της χώρας, στην πολιτική ατζέντα ΕΝ αρχή ήν ένα κίνημα Αντιδιαφθοράς.

Παρατηρείται το εξής παράδοξο και παράλογο, που δηλώνει την απουσία της Πολιτικής, της Αληθινής Πολιτικής. Τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην κοινωνία.

Καλούνται, υποχρεώνονται να πληρώσουν οι μη έχοντες, οι μη προνομιούχοι, αντί να πληρώσει η Πολιτική κάστα, η προνομιούχα κάστα του μεταπολιτευτικού καθεστωτισμού. Η πολιτική λέει ότι πρέπει να καθιερωθεί ένας πολιτικός φόρος. Το χρέος να το πληρώσουν οι κάστες. Να πληρώσουν αυτοί που έδωσαν το αντιπαράδειγμα «Το ελάτε να τα φάμε».

Ως γνωστόν, η επιστημονική αναλυτική εκτίμησή μου για το πολιτικό λεγόμενο προσωπικό στη χώρα, είναι αρνητική. Όπως και κάθε σοβαρού και έντιμου επιστήμονα. Δεν έχω ψευδαισθήσεις γι’ αυτό το μεταπολιτευτικό συφερτό. Αυτό το όνομα τους δίνει η ιστορία και η πραγματικότητα. «Αποκάλυψη» μπορεί να είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας γι’ αυτούς. Ή ενός θεατρικού έργου.

Μου κάνει όμως εντύπωση που δεν βρέθηκε ένας ή μία έστω πρώην και νυν βουλευτής που να δηλώσει δημόσια. «Δεν θέλω τη βουλευτική μου σύνταξη, τη βουλευτική αποζημίωση». Ούτε μία πολιτική ομάδα, κόμμα που να θέσει στη βουλή αυτά τα ζητήματα. Είχαμε ένα ευτελές κουτοπόνηρο spot για τα βουλευτικά αυτοκίνητα.

Ποια η διανοητική, μορφωτική, παραγωγή και παραγωγικότητα αυτών των ανθρώπων;

Η εσωτερική κάθαρση είναι προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των εξωτερικών επιθέσεων και προκλήσεων. Η εσωτερική κλεπτοκρατία είναι υφιστάμενη της εξωτερικής. Είναι αιχμάλωτοι τους

Σ’ αυτά που είπα βρίσκεται κατά την γνώμη μου η αφετηρία μιας ηθικής , πολιτισμικής, αισθητικής, πολιτικής αναγέννησης της χώρας.

*Μιχάλης Χαραλαμπίδης, μιλώντας στο Ηράκλειο.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη