Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2022

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

 

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ


Κατά την επιστροφή μου από την Γερμανία από όπου παρακολούθησα τις μεταστάσεις και προελεύσεις της ασθένειας.

Σε ύψος 33 Χιλ. Πόδια.


ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΗΛΑΔΗ

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟΥ – ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΣΜΟΥ

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ

Η ΙΑΣΗ

ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΑΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΒΙΒΛΟΥ ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ... ΟΠΩΣ ΤΗΣ “Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ο ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ”

Πριν την αναχώρηση μου και πριν την Ευρωπαϊκή τηλεοπτική εμφάνιση της μετάστασης έγραψα στο polis-agora( 29 -11- 2022): Αυτό το μαγαζί πρέπει να κλείσει”

ΟΙ ΠΛΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΡΑΤΟΓΟΝΙΑΣ ΟΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ

Ένα Πανεπιστημιακό τμήμα Πολιτικής Επιστήμης ευρισκόμενο εκτός της μη Αθήνας λίγες ημέρες πριν την αναχώριση μου έκφρασε την θέληση του να αποτελέσει Βήμα Ιδεών, Λόγου Ίασης. Θα σας προσκαλέσουμε για την “Δολοφονία της Πολιτικής…” μου τόνισαν.

Το επιβεβλημένο επί δεκαετίες αριστεροδεξιό αντιπρότυπο του “Πανεπιστημιακού” κισσού που τρέφονταν, σκέπαζε, κολάκευε, προστάτευε δια της διανοητικής ανεπάρκειας, ανηθικότητας και οκνηρίας το τέρας όπως το ονόμασα πεθαίνει μαζί του.


Μιχάλης Χαραλαμπίδης

(Στην πτήση Στουτγάρδη – Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 22)



Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2022

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2022

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΟΦΕΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ

 

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΟΦΕΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ

 

ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΗΝ ΕΥΑ ΕΙΣΤΕ ΕΥΑΛΩΤΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΗ

 

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΟΜΩΣ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΟΦΕΩΣ ΤΩΝ ΦΙΔΙΩΝ ΗΛΙΘΙΟΙ

 

Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΒΑΛΚΑΝΟΤΟΥΡΚΟ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ ΜΠΑΡΟΚ

 

Ο ΟΦΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΟΜΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΟ

 

ΣΤΟ “Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ…”

 

Ελληνικός Λόγος και Επιστήμη

 

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Δεκέμβριος 22




Η 19 ΜΑΪΟΎ ΤΟΥ 2023 ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΙΩΝ ΤΩΝ ΑΜΑΡΑΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

 

Η ΠΛΕΟΝ ΕΥΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΩΝΙΚΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ


Η 19 ΜΑΪΟΎ ΤΟΥ 2023 ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΙΩΝ

ΤΩΝ ΑΜΑΡΑΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ


Πολλές φορές τιμούμε τους νεκρούς μας, σήμερα τα θύματα των αμφίβιων μαουτ χάουζεν της Αμισού, της Τρίπολης, της Κερασούντας όχι με τον Λόγο αλλά με την Σιωπή, την Σκέψη, τον Νου, την Προσευχή. Αυτό θα κάνουμε σήμερα εδώ επάνω στην γέφυρα του Ίστρου που συναντά την Ευξείνια θάλασσα. Ήμουν εκεί με συναθλητές μου την 19η Μαΐου του 2022.

Θα σας πω όμως δύο λόγια.

Χαίρομαι που βρίσκομαι ανάμεσα σε Πολίτες, πολύ περισσότερο γυναίκες, μητέρες με τα μικρά παιδιά τους, μαθήτριες των λυκείων, μαθητές των λυκείων. Είναι η πράξη που χαρακτηρίζει τον Πολίτη, όχι τα like.

Η σημερινή είναι η πλέον ευγενής, αγωνιστική στιγμή τιμής και δικαίωσης των θυμάτων του μεγάλου εγκλήματος με αφορμή την εκατονταετία. Αυτοχρηματοδοτούμενη μάλιστα πολιτική πράξη. Χρηματοδοτούμενη από εσάς του ίδιους. Όχι από κυβερνήσεις, από το κράτος, από τα κόμματα μη κόμματα, από τους ολιγάρχες και τις αντίστοιχες κλαδικές τους που όλες μαζί υπονομεύουν και χειραγωγούν την ιερή Ποντιακή υπόθεση.

Στις χρηματοδοτούμενες από αυτούς εκδηλώσεις ρουτίνας και φλυαρίας έλειπε σεβασμός. Εδώ δίνουμε ένα ευγενές όχι γραφειοκρατικό παράδειγμα του πώς τιμούμε τους νεκρούς μας.

Το δικό μας όπλο είναι τα Στεφάνια και οι ευγενείς Λύρες. Δεν είναι τα Καλάσνικοφ ούτε οι πύραυλοι.

Τις Λύρες και τα Στεφάνια δεν μπορούν να τα νικήσουν. Δεν τα νίκησαν επί αιώνες.

Αν με ρωτούσατε τι προτιμάς σήμερα; Πολλές αναγνωρίσεις του συνεχούς μέχρι σήμερα εγκλήματος της γενοκτονίας ενός λαού και ενός μεγάλου πολιτισμού από κρατικούς θεσμούς ή χιλιάδες στεφάνια τιμής προς τους νεκρούς μας στον Ίστρο, τον Ρήνο, τις λίμνες της Γενεύης και της Ζυρίχης, τις Η.Π.Α., τον Καναδά, την Αυστραλία, στις πόλεις της Ανατολικής Ευξείνιας Ακτής, στην θάλασσα της Τρίπολης, της Κερασούντας, της Τραπεζούντας, στο Τσεβισλίκ της Ματσούκας, στην Σάντα, στην Αμάσεια. Θα σας απαντούσα. Τα Στεφάνια. Κυρίως τα στεφάνια με τα Αμάραντα στον ιστορικό Πόντο. Στην Πατρίδα.

Αυτό το κίνημα των στεφανιών οικοδομούμε σήμερα κοντά στις πηγές του Ίστρου.

Η προσεχής 19η Μαΐου του 2023 θα είναι η ημέρα των Στεφανιών. Όχι μόνον των Ποντίων. Αλλά όλων των Ελλήνων. “Ποντιακή Φιλόμουσο των Ελλήνων” ονόμασα την αρχή αυτού του κινήματος την 19η Μαΐου του 2019.




Μιχάλης Χαραλαμπίδης

(Στην Γέφυρα του Ίστρου Δούναβη πλησίον της Πόλης Ούλμ)

(Πλησίον του DAS FORT OBERER KUHBERG)

(Στρατόπεδο εξόντωσης την περίοδο του ναζισμού)







Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2022

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

 

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ




Κατά την επιστροφή μου από την Γερμανία από όπου παρακολούθησα τις μεταστάσεις και προελεύσεις της ασθένειας.

Σε ύψος 33 Χιλ. Πόδια.


ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΗΛΑΔΗ

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟΥ – ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΣΜΟΥ

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ

Η ΙΑΣΗ

ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΑΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΒΙΒΛΟΥ ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ... ΟΠΩΣ ΤΗΣ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ο ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πριν την αναχώρηση μου και πριν την Ευρωπαϊκή τηλεοπτική εμφάνιση της μετάστασης έγραψα στο polis-agora( 29 -11- 2022): Αυτό το μαγαζί πρέπει να κλείσει”

ΟΙ ΠΛΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΡΑΤΟΓΟΝΙΑΣ ΟΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ

Ένα Πανεπιστημιακό τμήμα Πολιτικής Επιστήμης ευρισκόμενο εκτός της μη Αθήνας λίγες ημέρες πριν την αναχώριση μου έκφρασε την θέληση του να αποτελέσει Βήμα Ιδεών, Λόγου Ίασης. Θα σας προσκαλέσουμε για την “Δολοφονία της Πολιτικής…” μου τόνισαν.

Το επιβεβλημένο επί δεκαετίες αριστεροδεξιό αντιπρότυπο του “Πανεπιστημιακού” κισσού που τρέφονταν, σκέπαζε, κολάκευε, προστάτευε δια της διανοητικής ανεπάρκειας, ανηθικότητας και οκνηρίας το τέρας όπως το ονόμασα πεθαίνει μαζί του.


Μιχάλης Χαραλαμπίδης

(Στην πτήση Στουτγάρδη – Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 22)

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2022

Ο ΛΟΓΟΣ – Ο ΑΓΩΝΑΣ – Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

 

Ο ΛΟΓΟΣ – Ο ΑΓΩΝΑΣ – Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ


ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΑ ΑΜΦΙΒΙΑ ΜΑΟΥΤ ΧΑΟΥΖΕΝ ΤΗΣ ΕΥΞΕΙΝΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ


ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΡΟΥ – ΔΟΥΝΑΒΗ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ



Απέναντι στην Ύβρι αυτού που σχεδιάστηκε από επίσημους και ανεπίσημους και ονομάστηκε “εκδηλώσεις”, “εκθέσεις” για τα “100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή” προτάξαμε την Διανοητική Ακεραιότητα και τον Πολιτικό Αυτοσεβασμό μας.

Τον αληθινό πολιτικό επιστημονικό λόγο. Τον ορθό λόγο των Ελλήνων.

Αυτός δίνει άλλο όνομα στην πλέον ανήθικη στιγμή της Παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας. Στην κατακρεούργηση ενός κεντρικού ιστορικού τόπου και των αυτόχθονων κατοίκων του αλλά και στην επανάληψη αυτής της αγριότητας σήμερα.

Το θέμα μας προς συζήτηση και δράση σήμερα 100 χρόνια μετά, είναι και θα συνεχίσει να είναι την επόμενη δεκαετία το εξής: “Το Παλιό και το Νέο Ανατολικό Ζήτημα – Η Λύση του Τουρκικού Προβλήματος σήμερα – Ανθρωπιστική Ελλάδα – Ανθρωπιστική Ευρώπη”.

Αυτές οι λέξεις αποδίδουν το παλιό και το νέο επώδυνο Μικρασιατικό γίγνεσθαι και την σύγχρονη απελευθερωτική προέκταση του.

Αυτό είναι το πεδίο, η γεωγραφία της δικής μας διανοητικής πολιτικής οντότητας, του ανθρωπισμού μας και της απελευθέρωσης των λαών από τον Έβρο έως τον Ευφράτη.

Με το νέο έτος το 2023 θα συνεχίσουμε αυτήν την αθλητική διαδρομή αρχίζοντας από την Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη των ολοκαυτωμάτων.

Στην Ύβρι όμως της επαναλαμβανόμενης άναρθρης, υποκριτικής, θεμελιοκρατικής, “ψευτοπολιτικής και ψευτοακαδημαικής” κομπογιαννίτικης ψαλτικής για την Μικρά Ασία και της απραξίας που την συνοδεύει, θα προβάλουμε ένα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο της κληρονομιάς μας: ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ. Όπως κάνουν οι Λαοί, τα Έθνη που μπαίνουν σε τροχιά αναγέννησης, αυτοσεβασμού, ανάκτησης της Μνήμης και της Αξιοπρέπειας τους.

Το παράδειγμα που πρόβαλα από την αρχή του κύκλου ανάκτησης της μνήμης μας και του αυτοσεβασμού μας με το μήνυμα ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ήταν η σύνθεση, η συνύπαρξη του λόγου και του αγώνα.

Ούτε κλαυθμούς, ούτε οδυρμούς, ούτε επαναλαμβανόμενη ψαλτική γα την γενοκτονία αλλά διαρκής ανανέωση και εμπλουτισμός των μορφών του αγώνα μας. Όχι πληκτικές επαναλήψεις.

Αυτό θα κάνουμε τις προσεχείς ημέρες, την Παγκόσμια ημέρα της γενοκτονίας.

Θα τιμήσουμε με μια συμβολική και αξιοπρεπή παρουσία τα θύματα του πρώτου κακού του 20ου αιώνα του Κεμαλοσιλαμισμού, κοντά στις πηγές του Ίστρου των Ελλήνων του Δούναβη.

Την 19η Μαΐου του 2022 το κάναμε στο Δέλτα του Ποταμού. Στην Αρχαία Πόλη Ίστρια.

Ταυτόχρονα θα τιμήσουμε τα θύματα του δεύτερου κακού του 20ου αιώνα του ναζισμού στο παραπλήσιο του Ίστρου στρατόπεδο εξόντωσης στην περιοχή της πόλης Ούλμ στην Γερμανία.

Οι Έλληνες είμαστε ο μόνος Λαός, το μόνο Έθνος της Ευρώπης που γνώρισε, που υπέστη και τις δύο αυτές ιδεολογίες και μηχανές θανάτου όπως τις ονόμασα κατά την ομιλία μου στους μαρτυρικούς οικισμούς Πύργων και Μεσόβουνο στην Μακεδονία το 2007.

Η ροή του Ίστρου θα μεταφέρει τα στεφάνια, τις ανθοδέσμες, των παιδιών, των γυναικών, των γερόντων, των ανδρών στην Ευξείνια θάλασσα, την θάλασσα μας. Αυτήν που από Άξενο την κάναμε Εύξεινο.

Θα τιμήσουμε, θα στεφανώσουμε με αυτόν τον τρόπο τα θύματα των αμφίβιων Μάουτ Χάουζεν της Αμισού, της Τρίπολης, των Κοτυώρων, της Κερασούντος, της Αμάσειας του Στράβωνα.

Εμάς μας εξόντωναν, μας έπνιγαν στα νερά της Ευξείνιας θάλασσας και των ποταμών της ενδοχώρας.

Με αυτόν τον τρόπο, η πολλών προελεύσεων κεμαλοισλαμική ρατσιστική κάστα της Άγκυρας, έκανε τα νερά κόκκινα. Όπως έκαναν κόκκινα τα νερά της Σμύρνης. Η Σμύρνη όμως θέλει σήμερα, περιμένει τους αγωνιστές της.

Οι “Τούρκοι” ιστορικά κάνουν τις γαλάζιες θάλασσες κόκκινες.

Η πράξη μας αυτή, η πολιτική ταφική τελετουργία μας άρχισε από ομάδες Ελλήνων και Ελληνίδων , όχι μόνον Ποντίων, τον συμβολικό Μάιο του 2019 στον Σαρωνικό, το Αιγαίο, τον Αλιάκμονα, τον Δούναβη στην Βουδαπέστη και θα συνεχίσει τους επόμενους χρόνους σε όλες τς Ηπείρους του Πλανήτη μας.

Τις προσεχείς ημέρες θα είμαι εκεί. Μαζί με τα Παιδιά, τις Γυναίκες, τους Γέροντες, τις Γερόντισσες, τους Άντρες της “Δωδεκάπολης” της Βάδης Βυρτεμβέργης όπως την ονόμασα.

Οφείλω μία αναφορά σε έναν ειλικρινή, ευγενή, ελεύθερο όχι εξαρτημένο αθλητή της Ιερής Ποντιακής υπόθεσης. Στον αείμνηστο Διαμαντή Λαζαρίδη. Ήταν Ιούλιος του 2019 όταν μαζί με έναν άλλο φίλο του ζήτησα κατά το ταξίδι τους στον Πόντο να στεφανώσουν τα θύματα μας στο Ιασώνειο Ακρωτήριο όπου βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Νικολάου και στα ποτάμια της διαδρομής προς την επί του όρους Μελά Μονή της Θεοτόκου εξ ου και το Σουμελά.

“Θα είναι η πλέον ευγενής πράξη της ζωής σας” τους είπα και το έκαναν. Αυτή ήταν η αρχή μιας μεγάλης εκστρατείας την οποία θα γράψει η ιστορία. Η οποία θα αλλάξει την ιστορία.

Το παράδειγμα τους θα ακολουθούν, θα συνεχίζουν τα επόμενα χρόνια όλοι οι προσκυνητές του Ιστορικού Πόντου από την Ελλάδα, την Γερμανία, την Ρωσία, την Γεωργία, τις Η.Π.Α. αλλά και τα δέρφια μας που έμειναν εκεί, στεφανώνοντας, τιμώντας τους νεκρούς μας. Στο Ιασώνειο ακρωτήριο, την Τρίπολη, την Αμάσεια του Ίριδος ποταμού, την Σάντα, το Τσεβισλίκ στην Ματσούκα. Ήταν στρατόπεδο εξόντωσης των Ποντίων νότια της Τραπεζούντας.

Ήταν χειρότερο του Άουσβιτς” τόνισα.

Δεν αναφέρονται σε αυτό τα σχολικά, τα κομματικά εγχειρίδια ούτε ο τύπος.

Οι άναρθροι, φλύαροι υποκριτές των “εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή” δεν μπορούν να μας σταματήσουν. Δεν μπορούν να σταματήσουν την ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ. Να απαγορεύσουν εκ νέου την μνήμη μας.



Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Δεκέμβριος 22

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2022

Η ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ

 

Η ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ


Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ



Στις σημερινές συνθήκες η συμβολή, η ανάγκη των βιβλίων, των σοβαρών, δομικών βιβλίων για την διανοητική, μορφωτική, πολιτική καλλιέργεια και ακεραιότητα μας είναι πολύ μεγαλύτερη από άλλες ιστορικές εποχές. Τους λόγους αναλύω στο βιβλίο “Η Δολοφονία της Πολιτικής”. Δεν νομίζω ότι το Υπουργείο Παιδείας το έχει κατανοήσει. Πέρασαν από αυτό πολλοί, πολλές επαρχιώτες και επαρχιώτισσες.

Υπάρχει όμως μια άλλη εσωτερική παράμετρος που έκρινε κατά την γνώμη μου την εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών στην χώρα. Η φτωχή μάλλον ανύπαρκτη αυτόχθονη, εγχώρια βιβλιογραφία.

Ας το εκφράσω όμως διαφορετικά χάριν συντομίας.

Αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Λεωνίδας Κύρκος και οι επόμενοι διάδοχοι είχαν να προσφέρουν, να προτείνουν στις νέες γενιές μία “Δωδεκάβιβλο” η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική.

Όπως και τα Πανεπιστήμια. Το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής στην μεταπολίτευση έχει την δομική του αιτία και στην φτώχεια των Πανεπιστημίων. Η οποία στον μεγαλύτερο βαθμό συνεχίζεται σήμερα.

Αυτό το κενό ήθελε να καλύψει η δική μου διανοητική, επιστημονική, πολιτική συμβολή με την “Δωδεκάβιβλο”.

Δεν νομίζω ότι υπήρξε τις τελευταίες δεκαετίες κάτι παρόμοιο. Αυτή είναι η αλήθεια.

Οι νέες γενιές, για αυτές την έκανα, έχουν πλέον τα διανοητικά εφόδια να ερμηνεύουν το Ελληνικό γίγνεσθαι, να σχεδιάζουν το Ελληνικό οικοδόμημα σήμερα και την προέκταση του στο μέλλον.

Η γενιά μου δεν είχε μία “Δωδεκάβιβλο”. Είχε, τρέφονταν με δούλιον χόρτον τόσο στα “δεξιά” όσο και στα “αριστερά” βοσκοτόπια.

Αντιστάθηκα προσωπικά σε αυτό από την Ρώμη πολύ νέος στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., στην νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ., γενικότερα αλλά ήμουν πολύ μόνος ουσιαστικά.

Η “ευλογιά” προκάλεσε πολύ κακό στον ατομικό και συλλογικό ΝΟΥ της χώρας και των νέων γενεών.

Επρόκειτο περί Πανδημίας. Ακόμη δεν θεραπεύθηκε.



Απόσπασμα από συνέντευξη σε Ρ/Σ


Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Αιξωνή, Δεκέμβριος 22