Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ


 
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Μιλώντας σε Ρ/Σ)


ΕΙΧΑΜΕ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ  ΤΕΡΑΤΟΣ



Είχαμε εχθές ένα συναγελασμό. Ποια δημοκρατική παράταξη! Είχαμε επίσης επανεμφάνιση του τέρατος. Στο «Από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ» μιλώ για την τερατογονία. Γιατί δεν το διδάσκουν στα τμήματα Πολιτικής Επιστήμης, Κοινωνιολογίας και όχι μόνον. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο για τα μεταπολιτευτικά κόμματα. Προειδοποίησα για αυτά πριν το χτύπημα, το πραξικόπημα του 2009. Έκλεισα το βιβλίο νωρίς γιατί ήθελα να είναι κατατεθειμένη γραπτώς η γνώμη μου. Πρόκειται για θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής και δημόσιας ηθικής μιας χώρας.




Τρίτη 02 Σεπτεμβρίου 2014



Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Με αφορμή  το κείμενο στην εφημερίδα "Αυγή" της 20ης Αυγούστου)


ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ
Η Ελλάδα θέλει απελευθερωτές, υπερασπιστές και όχι δεξιοαριστερούς χωροφύλακες της μνήμης της. Αυτοί κράτησαν πολύ και δεν πρόκειται, 100 χρόνια από το έγκλημα και 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία, να επανέλθουν.
Λίγα τέτοια σκουπίδια, πατσαβούρες έχει να δείξει η Ιστορία του Παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού και Ρατσισμού όπως αυτή της "Αυγής". 
Είναι μια γραφή του βαθέως, του πολύ βαθέως δορυφορικού κράτους. Είναι μια γραφή μισάνθρωπη.

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014


Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη



Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

ΚΥΚΛΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 2014


ΟΜΙΛΙΑ
ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ


ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ



Ένα ταξίδι στην Ελληνική, Ιταλική και Ευρωπαϊκή Ιστορία, Τέχνη, την Γεωγραφία.

Σάββατο 19 Ιουλίου 2014 και ώρα 19.00
ΜΟΝΗ ΣΟΥΜΕΛΑ – ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Μιλώντας σε Ρ/Σ)

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ






















Αποτελεί κοινή συνείδηση ότι η δεξιά χαρακτηρίζονταν για την αδεξιότητα της. Ούτε σήμερα διακρίνεις χώρους, στιγμές, πρόσωπα καλλιέργειας ιδεών, παιδείας και ειδικά μιας πολιτικής παιδείας. Η αδυναμία είναι ορατή στους εκπροσώπους της. Παρόμοια όμως πενία χαρακτηρίζει και αυτό που ονομάσθηκε αριστερά στην μεταπολίτευση. Πολύ περισσότερο τα σημερινά παρακμιακά υπολείμματα της. Είτε αυτοί που ράβουν κουστούμια εξουσίας, Λακόστ εξουσίας - θυμήθηκα τους ανάλογους τύπους του 81’, σήμερα βέβαια είναι περισσότερο κωμικό το φαινόμενο - είτε αυτά των ψευτοκινημάτων. Οι βαδιστές  - πελταστές του κέντρου τη μη Αθήνας, του κακού χωριού.