Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΖΟΥΓΚΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Μιλώντας σε Ρ/Σ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΖΟΥΓΚΛΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΗ

ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ
ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΩΝΙΑ

Όταν δεν έχεις μια πολιτική, έναν εθνικό σχεδιασμό για το πώς θα σταθείς στην Παγκοσμιοποίηση τότε δεν έχεις πολιτική για την μετανάστευση.

Οι κομματικές γραφειοκρατίες όπως και για άλλα ζητήματα δεν είχαν. Οι γραφειοκρατίες στην Ελλάδα είναι εκτός του κοινωνικού γίγνεσθαι. Είναι στις καρέκλες τους. Από το Αγροτικό και την Παιδεία έως την μετανάστευση.

Το να υποστηρίζουν όπως παρατηρείται σήμερα σε ορισμένους ότι είχαν, είναι έκφραση πολιτικής θρασύτητας και πολιτικού αμοραλισμού.

Μπορεί να προσκληθούν σε μια ειδική συνεδρίαση της βουλής ειδικοί να εκφράσουν τις απόψεις τους. Η Ελλάδα μπορούσε να χειρισθεί διαφορετικά αυτό το ζήτημα όπως και οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί να διευρύνουν τους ορίζοντες των πολιτικών τους για μια οικουμενική διακυβέρνηση του Κόσμου και να ασχοληθούν σοβαρά με την γειτονιά τους.

Η πολιτική τάξη της χώρας όμως μπορεί να υπάρξει μόνο στον πελατειακό βιότοπο της. Έτσι σε αναζήτηση πελατών μετά τις Ευρωεκλογές προτείνουν προσλήψεις λιμενοφυλάκων κ.λ.π.. Αυτό ξέρουν να κάνουν.

Αυτό που πρέπει να κάνει η χώρα, η ηγεσία της είναι να ζητήσει την παρουσία Ευρωπαϊκής δύναμης στην άλλη πλευρά των συνόρων στην Ανατολική Θράκη και την Ιωνία. Είναι γνωστό ότι ειδικά στην περίπτωση του Κουρδικού Λαού ο ξεριζωμός του ονομάσθηκε μετανάστευση και προωθήθηκε από μηχανισμούς του Τουρκικού κράτους. Όταν η Ελληνική πλευρά ανέχονταν ουσιαστικά κάλυπτε, νομιμοποιούσε αυτήν την πολιτική.

Αυτό έπρεπε να γίνει και με την Αλβανία.

Αυτά όμως απαιτούν ηγεσίες άλλων επιπέδων. Ενώ στην χώρα επεβλήθη η κακιστοκρατία. Αυτή που την καθήλωσε όταν οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές για αυτήν. Ακόμη και στο ζήτημα της μετανάστευσης. Αυτοί δημιούργησαν ζούγκλα και όχι Πόλη.

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009

ΔΥΟ ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ*

ΔΥΟ ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ
19η ΜΑΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΥ

Η Πολιτισμική ταυτότητα της βόρειας Ευρώπης αλλά και της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας είναι ελλιπής, χωρίς θεμέλια, ακρωτηριασμένη χωρίς έναν από τους μεγάλους πατέρες και δασκάλους, ανθρωπιστές δασκάλους της, τον Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο.

Όπως ανέφερα κατά την διάλεξη μου στο Πανεπιστήμιο της Σιένας, είναι αυτός που τροφοδότησε τις διαδικασίες που γέννησαν τον Έρασμο, τις Ακαδημίες, τις Βιβλιοθήκες, το μεγάλο κίνημα του Ουμανισμού. Μια επανάσταση στην Ευρωπαϊκή Παιδεία.

Παρατήρησα με πόσο μεγάλο ενθουσιασμό δέχθηκαν οι Φοιτητές και Φοιτήτριες του Πανεπιστημίου της Σιένας την πρόταση μου για ένα Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Σπουδών που θα φέρει το όνομα του Βησσαρίωνα, του δασκάλου, ανάλογο του Έρασμου, του μαθητή. Τον ίδιο ενθουσιασμό είδα στις Βρυξέλες.

Αυτή όμως η Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που υπερβαίνει τον μικρόκοσμο, τον μαχαλά και μας βάζει σε ένα Ευρωπαϊκό και οικουμενικό πεδίο πρέπει να έχει πρωταγωνιστές τους Έλληνες και ειδικά τους νέους Πόντιους. Δεν μπορείς να έχεις προγόνους όπως ο Βησσαρίων και να περιορίζεσαι στην μονοκαλλιέργεια του χορού, του κακού μάλιστα χορού. Είναι κακός γιατί στερείσαι μνήμης, μουσικής δηλαδή, γιατί η μουσική προέρχεται από την Μνήμη, το Μουσείον, τις Μούσες.

Έξι αιώνες περίπου πριν σε αυτήν την πόλη ο Βησσαρίων προειδοποίησε την Ευρώπη, τον Κόσμο για τα δύο κακά του 20ου αιώνα, τον Κεμαλισμό και τον Ναζισμό. Τους προειδοποίησε ότι θα στιγματισθούν. Και στιγματίσθηκαν.



Από εδώ, από την Νυρεμβέργη, αυτήν την πόλη με τους πολλούς συμβολισμούς, μπορείτε ως νέοι άνθρωποι, ως συναθλητές μιας ανθρωπιστικής Ευρωπαϊκής, Πανανθρώπινης υπόθεσης να αναδείξετε το αίτημα για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Όπως έχουμε την 27η Ιανουαρίου για τον Ναζισμό.

Ο σημερινός μας ορίζοντας, η ιδέα οδηγός είναι η 19η Μαΐου Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ. Η δική σας γενιά έχει το χρέος να πετύχει αυτόν τον στόχο, να φθάσει σε αυτό το βάθρο της ηθικής νίκης. Με θλίψη αλλά και περιφρόνηση παρατηρώ όλες αυτές τις μικρό επαρχιώτικες εκδηλώσεις κατανάλωσης του στόχου, του ορίζοντα που έκφρασα δύο και πλέον δεκαετίες πριν με την φράση ΠΟΝΤΙΟΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ.

Δεν είμαστε όμως στο 1984. Είμαστε στο 2009.

Εσείς οι νέοι άνθρωποι δεν μπορεί να είστε της κατανάλωσης, πρέπει να είστε της υπέρβασης, της δημιουργίας, του συγχρονισμού με την ιστορία. Το δικαίωμα στην μνήμη ολοκληρώνεται παραμένει ζωντανό, ζωοφόρο, νομιμοποιείται και σταθεροποιείται όταν έχει την συνέχεια του ως Ευρωπαϊκό Πανανθρώπινο αίτημα. Με τον αγώνα για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού.



Η ιστορία ζητά από εσάς τους νέους να είστε δημιουργοί, αθλητές αυτού του ευγενούς αγώνα. Αυτό αποτελεί μια έκφραση νεότητας και αυτοεκτίμησης.

*Κατά την ομιλία του στις 13/06/2009 στην Νυρεμβέργη με θέμα: Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΠΑΝ: ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΑΠΑΡΤΙΑ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Η αγνόηση, υποβάθμιση και σχετικοποίηση του μηνύματος της αποχής είναι έκφραση ανευθυνότητας προς τη χώρα, είναι έκφραση τυχοδιωκτισμού και ολοκληρωτισμού. Όταν επί δεκαετίες παραβιάζονται οι κανόνες λειτουργίας της πολιτικής, η ιστορική πολιτική διαλεκτική στο επίπεδο της δημόσιας σφαίρας και στο εσωτερικό των κομμάτων, όταν συντηρείται και επιβάλλεται η κακιστοκρατία, τότε κάποια στιγμή οι πολίτες αντιλαμβάνονται τον εμπαιγμό και αντιδρούν δια της αποχής. Ή διακωμωδούν το προκατασκευασμένο πολιτικό σκηνικό, το θεατράκι με τα Λοιπά.

Το ποσοστό νομιμοποίησης και αντιπροσωπευτικότητας αυτού του αποτυχημένου και φθαρμένου πολιτικού τοπίου είναι ελάχιστο. Οι πολίτες το ακύρωσαν με τη στάση τους. Το μήνυμά τους είναι: δεν έχετε απαρτία. Το υγιές, το νέο, το παραγωγικό, το δημιουργικό εκφράσθηκε με αυτό τον τρόπο.

Η υπαρκτή ακόμη αλλά εκπνέουσα τάση συντήρησης των απολιθωμάτων των γραφειοκρατιών του μεταπολιτευτικού κύκλου εκφράζει τη συντήρηση μιας κάστας και τους υποψήφιους πελάτες της παρά δυναμικούς πολίτες που έχουν μια ενόραση της Ελλάδας. Είναι ό,τι πιο συντηρητικό έχει η χώρα, ειδικά σε ορισμένα από τα μεταπολιτευτικά κομματο-κρατικά μορφώματα.

Σε φυσιολογικές συνθήκες θα είχαμε εδώ και καιρό επανασύνθεση και ανανέωση του πολιτικού συστήματος. Αυτό όμως απετράπη αντιδημοκρατικά. Στις αρχές του νέου αιώνα η χώρα χρειάζεται νέους πολιτικούς πρωταγωνιστές που θα ανεβάσουν την πολιτική στο βάθρο της. Η επιβληθείσα κακιστοκρατία κακοποιεί την πολιτική. Η χώρα χρειάζεται ένα νέο μεγάλο δημοκρατικό κόμμα. Αυτή είναι η λύση για το 2009, εκατό χρόνια μετά το 1909.

Εξωθεσμικές και εξωελλαδικές δυνάμεις επαναπροτείνουν μετά μανίας, επαναφέροντας στη μνήμη μας κακές στιγμές της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας, το πλέον φθαρμένο, το πλέον παλιό, ως την λύση για την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Το προπαγανδίζουν μάλιστα ως μονόδρομο. Δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν εφαρμόζονται πάντοτε και παντού οι θελήσεις τους. Ο Λόγος τώρα ανήκει στους πολίτες. Είναι ισχυρότερη η θέληση των πολιτών, των Ελλήνων πολιτών, από τη δική τους. Οι πολίτες έδειξαν με πολλούς τρόπους στις εκλογές ότι επιστρέφουν.

Η χώρα δεν μπορεί να μπει σε περιπέτειες ανεύθυνων μορφωμάτων. Θέλουμε μια υγιή μετάβαση προς το νέο που θα αναζωογονήσει αντί να νεκροποιεί τη δημόσια ζωή. Θέλουμε το αυθεντικά νέο και όχι την επιστροφή του πολύ παλιού. Την επαναθεμελίωση της Αγοράς, της Εκκλησίας του Δήμου.

Γλυφάδα 8 Ιουνίου 2009

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ"

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ»
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΝΟΥΔΑΚΗΣ

Ε. Πώς βλέπετε την πολιτική στην Ελλάδα ;

Α. Εδώ και δύο δεκαετίες περίπου άνοιξε ένας κύκλος μη φυσιολογικών διεργασιών που οδήγησε στην επιβολή της κακιστοκρατίας στους πολιτικούς θεσμούς. Δε νομίζω ότι, ότι καλύτερο έχει η χώρα μας ως ποιότητα, ως πολιτική επάρκεια, ικανότητα αντιπροσωπεύεται από τους συμμετέχοντες στο λεγόμενο Ντιμπέιτ. Δε νομίζω ότι είναι αυτό το ποιοτικό πολιτικό προϊόν της μεταπολίτευσης. Η Ελλάδα στις αρχές του 21ου αιώνα θέλει μία ηγεσία των αρίστων και όχι των κάκιστων.

Ε. Πώς έγινε αυτό κατά τη γνώμη σας ;

Α. Η τηλεκρατία επέβαλε την κακιστοκρατία. Υπήρξε μία συμμαχία των ανεπαρκών της πολιτικής με την τηλεκρατία, τα λόμπυ. Οι μικροί, αδύνατοι, οι βουβοί πολιτικοί, συμμάχησαν με τα λόμπυ. Έτσι προέκυψε η μίζα, τα μιζοκόμματα. Όσοι δεν μπορούσαν να σταθούν λόγω ανεπάρκειας στον διάλογο στο εσωτερικό των κομμάτων, πήγαν στα λόμπυ, στη μίζα, στους εξωθεσμικούς και εξωελλαδικούς κύκλους.

Ε. Μα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. μιλούν για το νέο, το πράσινο κ.λ.π. για το νέο που αντιπροσωπεύει ο Παπανδρέου;


Α. Το πρότυπο που σας περιέγραψα αφορά κύρια τον χώρο αυτό, ειδικά στο ΠΑΣΟΚ επεβλήθη η κακιστοκρατία. Δε νομίζω ότι η σημερινή ειδικά διοίκηση είναι η ποιότητα αυτού του χώρου. Κανείς στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., στα συνέδρια, στις κεντρικές επιτροπές δεν έλεγε να ακούσουμε τι θα πει ο Γ.Α. Παπανδρέου. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχε ταλέντα και επεβλήθηκαν δυστυχώς οι ατάλαντοι. Ειδικότερα για τον Γ.Α. Παπανδρέου η ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. λέει ότι είναι το πιο παλιό, το πρώτο παλιό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ο πρώτος υπεύθυνος της αποτυχίας ενός ιστορικού εγχειρήματος. Προσδοκούσαμε να κάνουμε την Ελλάδα πρώτη χώρα στην Ευρώπη. Οι υπεύθυνοι για το παρελθόν δεν μπορούν να εκφράσουν το μέλλον, το νέο, τις προσδοκίες του Ελληνισμού. Πάνε σπίτι τους. Διαφορετικά κάνουν κακό. Η ιστορία δεν παραχαράσσεται. Όποιος το κάνει κάνει κακό στη χώρα, στο Ελληνικό έθνος, στη δημοκρατική παράταξη. Εκφυλίζει τον Δημοκρατικό χώρο.

Ε. Βλέπω δε θα ψηφίσετε ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

Α. Κοιτάξτε, το ΠΑΣΟΚ δεν ψηφίζει ΚΚΚΑΣΟΡ. Έτσι ονομάζω την αλλοιωμένη μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ. Οργανώστε μία συζήτηση να σας εξηγήσω την ταυτότητα αυτού το μορφώματος που εκφράζουν αυτά τα αρχικά γράμματα των αντίστοιχων λέξεων. Ποτέ στην ιστορία των κομμάτων δεν είχαμε μία γενετική μετάλλαξη όπως αυτή του περάσματος από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ. Αυτοί που έχουν μνήμη του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν σχέση με το ΚΚΚΑΣΟΡ. Όσο για το ΠΑΣΟΚ. Ξέρετε κανέναν πιο ΠΑΣΟΚ από εμένα ; το ΠΑΣΟΚ λοιπόν δεν ψηφίζει ΚΚΚΑΣΟΡ.

Ε. Μα πως θα κυβερνηθεί η χώρα ; Χρειάζεται μία εναλλαγή;

Α. Η χώρα χρειάζεται ένα αυθεντικό πολιτικό σύστημα όχι κάλπικο όπως λέει ο πατριώτης μου Αλεξανδρουπολίτης Γιάννης Ξανθούλης. Όχι γλάστρες. Όσο για τον δημοκρατικό χώρο, χρειάζεται ένα νέο μεγάλο δημοκρατικό κόμμα από έξυπνους, επαρκείς, ικανούς και έντιμους ανθρώπους και όχι την επιβολή μιας ανεπαρκούς κάστας. Την επιστροφή του δοκιμασμένου πολύ παλιού με τις νέες στρατολογήσεις του, η νέα πεινασμένη νομενκλατούρα. Δεν μπορούμε να χάσουμε άλλες δεκαετίες ούτε να επιτρέψουμε τον έλεγχό της χώρας. Η Ελλάδα θέλει ένα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ όχι το ΚΚΚΑΣΟΡ. Αρχές του 20ου αιώνα την απάντηση έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Τον 21ο αιώνα η απάντηση είναι το νέο δημοκρατικό κόμμα.

Ε. Μια λέξη είναι η κακιστοκρατία. Τι άλλο χαρακτηρίζει την πολιτική σφαίρα ;

Α. Η λέξη σύγχυση, μια Ελλάδα της σύγχυσης. Γιατί οι ηγεσίες δεν έδωσαν χάρτες θεωρητικούς, πολιτικούς πρακτικούς χάρτες ώστε οι πολίτες να μπορούν να βαδίζουν υπεύθυνα, δημιουργικά μέσα στην ιστορία, την κοινωνία, την οικονομία διακρίνοντας το άμεσο και το μακροπρόθεσμο, το γενικό καλό, το κοινό αγαθό από το ιδιωτικό, το συντεχνιακό. Αυτό που προσπάθησα να κάνω εδώ και δεκαετίες ήταν να δώσω χάρτες. Προτείνοντας ένα σχέδιο. Τώρα εκφυλίζουν την λέξη σχέδιο και ορισμένα από αυτά που πρότεινα χρόνια πριν.

Ε. Ναι αλλά δεν είχατε κυβερνητικές ευθύνες και έχετε άλλοθι;

Α. Λάθος, είναι παραχαρακτική της πορείας μου η προσέγγισή σας. Να μην πω υβριστική. Έδωσα ένα άλλο παράδειγμα του πως μπορεί να κυβερνηθεί η Ελλάδα. Ανοίξτε μία συζήτηση να σας το ερμηνεύσω γιατί ακόμα οι Έλληνες δεν έμαθαν να κυβερνώνται ούτε να κυβερνούν. Αλλά μήπως σε κάποια ζητήματα κυβέρνησα ; π.χ. στο ζήτημα των αυτοκινητοδρόμων, της Εγνατίας οδού. Έπρεπε να γίνουν το ’90 όχι το 2015. Σε άλλη χώρα θα με τιμούσαν προχθές. Την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Σε αυτό που πάει να γίνει στο Φάληρο με τη βιβλιοθήκη. Ευτυχώς δεν τσιμεντοποιήθηκε όλο. Μόνος μου στο ΠΑΣΟΚ υπερασπιζόμουν το Φάληρο. Οι τότε προφήτες του τσιμέντου μεταμορφώθηκαν σε προφήτες του πράσινου. Είναι κωμικό το φαινόμενο. Στην σημασία της Κύμης, της Εύβοιας στο Ελληνικό σύστημα. Στο ζήτημα των λιμανιών. Στις πόλεις, τις περιφέρειες. Οι πολιτικοί που πρέπει να είναι και διανοούμενοι είναι οι νομοθέτες του μέλλοντος. Εγώ ήθελα να είμαι και του παρόντος αλλά με εμπόδιζαν. Δυστυχώς η χώρα στερείται Ελίτ.

Ε. Μία λέξη αισιοδοξίας;

Α. Είμαστε στο δρόμο ανάκτησης της φωνής μας σαν Έλληνες. Κατέρρευσαν όλα τα –ισμός και ανακτούμε τη φωνή μας την Ελληνική μας παιδεία που τυχαίνει να είναι μία οικουμενική παιδεία. Αυτό έρχεται και από έξω. Η Ευρώπη, η οικουμένη για να σταθεί στον σημερινό κόσμο επανασυνδέεται με την Ελληνική παιδεία. Μόνο εδώ συκοφαντήθηκε ο Ελληνισμός από τα γνωστά κόμματα - μη κόμματα την κακιστοκρατία και τους συνήθης ύποπτους μηχανισμούς. Το ΚΚΚΑΣΟΡ πρωτοστάτησε σε αυτό όπως και άλλοι ψευτοαριστεροί, ψευτοκαθηγητές γενικά το ψεύτο.
Μια λέξη αισιοδοξίας είναι η ανάκτηση της ελληνικής ευτοπίας. Ευτοπία και πολιτισμός ήταν ιστορικά η αφετηρίες της ευημερίας μας και της συμβολής μας στην οικουμένη στην ανθρωπότητα. Όταν κατακτούσαμε τον κόσμο με την ομορφιά.

Ε. Είναι αυτά που λέτε ζητήματα μιας δημόσιας συζήτησης ;

Α. Δυστυχώς όχι στο επίσημο επίπεδο. Είναι όμως στο πραγματικό. Στις μικρές τοπικές Αγορές όπως η συζήτηση των Χανίων. Γίνονται πολλές σε όλη την Ελλάδα των Πόλεων, των Τόπων, στην Διασπορά. Θέλουμε πρώτα ένα νέο μορφωτικό χάρτη και μετά έναν πολιτικό χάρτη. Προσωπικά κάνω πολλά. Από την Χίο και την Κω έως την Ήπειρο. Στην Χίο τους έμαθα ότι έχουν μια Αιγαική ακτή και μια Ιωνική. Την προστασία τους με όρους φιλοκαλίας όχι αφιλοκαλίας. Άρχισε μια νέα ιστορικού τύπου κίνηση της κοινωνίας του νησιού που τροφοδοτείται από νέες ιδέες, νέα αισθητική.

Ε. Δεν σας βλέπουμε όμως κεντρικά;

Α. Μα είναι γνωστό εγώ ήμουν εξορία την περίοδο της Δικτατορίας αλλά και της μεταπολίτευσης. Έχει ενδιαφέρον μια συζήτηση για αυτό. Δεν είναι προσωπική, μόνο προσωπική. Είναι μεγάλη η ανανδρία τους.

Ε. Γιατί επιλέξατε να μιλήσετε για το Ποντιακό ως Ευρωπαϊκό ζήτημα στα Χανιά και όχι άλλο θέμα;

Α. Γιατί το Ποντιακό βγάζει τους Έλληνες από το κλείσιμο, τον επαρχιωτισμό και διευρύνει τους γεωγραφικούς Πολιτισμικούς, Πολιτικούς, οικονομικούς και ανθρωπιστικούς ορίζοντες τους. Μία σοβαρή συζήτηση για την Ευρώπη, για την παγκοσμιοποίηση συναντά την Ποντιακή διάσταση. Από τον Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο, την αξία της ανθρώπινης ζωής, την γούνα της Καστοριάς, τα ροδάκινα της Μακεδονίας, τον άξονα Αλεξανδρούπολης – Μπουργάς, το λάδι της Κρήτης. Αυτοί που φτιάξαμε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ξέραμε ότι ήμασταν από τους καλύτερους στον κόσμο στα ζητήματα της παγκοσμιοποίησης. Λίγοι κατάλαβαν βέβαια τι ήταν ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ο Ανδρέας, ο Αντώνης ο Τρίτσης. Αυτοί ήξεραν ότι εγώ το επεξεργάσθηκα πολύ καλά. Αυτό συνεχίζω με τις πολιτικομορφωτικές – όχι κομματικές δραστηριότητες μου. Με τα βιβλία μου. Η γενιά μου δεν είχε δασκάλους. Θα πρότεινα στους νέους να μελετήσουν τα τρία τελευταία βιβλία μου. Θα ήμουν τυχερός αν τα είχα όταν ήμουν 16 ετών στην Αλεξανδρούπολη. Δυστυχώς και το Πανεπιστήμιο είναι πολύ πίσω στην χώρα. Η αναξιοκρατία υπερασπίζεται τον Δημόσιο χαρακτήρα του όταν έπρεπε να είναι η αξιοκρατία.

Ε. Η 19η Μαΐου καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Τι θα γίνει από εδώ και πέρα;

Α. Η Ευρώπη έχει μία ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού. Θέλει την 19η ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Εμείς είχαμε Κάνδανο – Βιάνο - Δίστομο αλλά είχαμε πριν Σάντα – Τρίπολη – Κερασούντα – Σμύρνη. Έχω πολλούς συνομιλητές στην Ευρώπη για αυτό. Στον νέο αιώνα οι Έλληνες θα αγαπούν τους λαούς και τους ανθρώπους όχι τον Κεμάλ όπως θέλουν να τους επιβάλουν και δια των βιβλίων. Το Ρ του ΚΚΚΑΣΟΡ είναι το όνομα Ρεπούση. Το βιβλίο της οποίας είναι έργο – παραγγελία του ΚΚΚΑΣΟΡ. Στο νέο αιώνα οι Έλληνες θα αγαπούν την Ελλάδα. Από την Ελλαδοφαγία, την Αθηνοφαγία θα περάσουμε στην αγάπη. Θα αγαπούν την Κρήτη. Η ασχήμια του οικιστικού τοπίου, η τοποφαγία δεν δείχνει αγάπη για την Κρήτη. Δεν νομίζω ότι οι προγονοί σας είναι υπερήφανοι για εσάς. Πώς ήσασταν στις αρχές του 20ου αιώνα και πως είστε σήμερα;