Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΑΝΑΦΩΝΟΥΝ ΧΑΙΛ ΚΕΜΑΛ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΑ ΤΑ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ














ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΜΠΙΔΗΣ

(Από την ομιλία που ακολούθησε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης)


ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ

ΑΝΑΦΩΝΟΥΝ ΧΑΙΛ ΚΕΜΑΛ

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΑ ΤΑ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ




Η Ιστορική κατάρρευση όλου του Δεξιό – Αριστερού καθεστωτικού μεταπολιτευτικού μορφώματος έχει τις θεμελιώδεις αιτίες του στις ιδέες που έκφραζε. Μάλλον στις αντιιδέες, στην αντί παιδεία, στην αντί εκπαίδευση που επέβαλε στους Έλληνες.

Μία από αυτές ήταν η λατρεία του Κεμάλ, του Κεμαλισμού του πρόδρομου του Χίτλερ, του Ναζισμού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παρακμή για ένα λαό από το να λατρεύει, να προσκυνά τους θύτες, τους δολοφόνους του.

Από την δεκαετία του 80’, όταν ανέδειξα το Δικαίωμα των Ελλήνων στην Μνήμη, ανέλυσα τους λόγους, κυρίως γεωπολιτικούς, αυτής της ανωμαλίας, αυτής της αρρώστιας. Η καθιέρωση μετά από ένα κύκλο μεγάλων συγκρούσεων της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αποτέλεσε ένα ιστορικού τύπου άλμα προς την γεωπολιτική και γεωπολιτισμική, επομένως πνευματική και ηθική απελευθέρωση των Ελλήνων.

Όμως οι Δυνάμεις, οι Δομές του πνευματικού και ηθικού ελέγχου των Ελλήνων, οι χωροφύλακες, οι Καπό (τους χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης) της Μνήμης μας, επιμένουν διαμέσου σκοτεινών διαδρομών να διαχέουν την Φιλοκεμαλική πανούκλα. Είναι ανάλογη της Φιλοναζιστικής. Ο Κεμαλισμός και ο Ναζισμός είναι ιδεολογίες του θανάτου.

Μετά έναν αιώνα ανθρωποκτόνας λειτουργίας της Κεμαλικής μηχανής του θανάτου υπάρχουν στην χώρα Κόμματα μη Κόμματα – ταμεία και τηλεοπτικά στούντιο τα ονομάζω – στα οποία με διαφορετικούς τρόπους και τόνους αναφωνούν Χαιλ Κεμάλ. Το υψηλότερο επίπεδο της ανωμαλίας είναι ότι αυτά είναι παρόντα στο Κοινοβούλιο. Έπρεπε να απουσιάζουν από αυτό τόσο ως Κλεπτοκόμματα – Μιζοκόμματα όσο και ως φιλοκεμαλικά μορφώματα. Το άλλο υψηλό επίπεδο της ανωμαλίας είναι ότι θεωρούνται προοδευτικά, δημοκρατικά, φιλελεύθερα, αριστερά, ενώ είναι φασιστικά.

Ο πρώτος απόστολος του νέου Κεμαλικού προσηλυτισμού ήταν ο υιός Παπανδρέου λόγω των στενών Εξωελλαδικών εξαρτήσεων του. Έτσι είχαμε την Τερατογόνα μετάλλαξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε ΚΚΚΑΣΟΡ. Το ένα ‘Κ’, το ένα πεδίο της Τερατογονίας είναι ο Κεμαλισμός. Το ‘Ρ’ είναι η Ρεπούση η γνωστή κατά παραγγελία, ρατσιστική, απάνθρωπη ρήση του «Συνωστίζονταν στην Σμύρνη». Το ‘Ρ’ του ΚΚΚΑΣΟΡ αναφέρεται σε αυτήν την Εξωελλαδική Επιχείρηση και την υπόγεια όσμωση αυτών των μορφωμάτων. Είναι ορατό ότι το κόμμα μη κόμμα του Κουβέλη είναι μια φιλοκεμαλική όπως λέμε φιλοναζιστική γιάφκα. Όμως ο Κεμαλικός ιεροαποστολισμός του υιού, του Γιωργάκη και του σύγχρονου Κράτους παρακράτους – δορυφορικό το ονομάζει η Κοινωνιολογία – προκάλεσε την αναζωπύρωση και διάχυση της ασθένειας. Ο Καραμανλής έπρεπε να πάει και να προσκυνήσει και αυτός τον Χίτλερ των Λαών της Μικράς Ασίας, τον Κεμάλ και να κάνει την Κουτσίκου του φιλοκεμαλικού, όπως λέμε του φιλοναζιστικού, Υπουργείου Παιδείας, πλασιέ της φασιστικής φυλλάδας της ΠαπανδρεοΡεπούση. Ο Β. Βενιζέλος για να μπει στην τροχιά της διαδοχής, να γίνει αποδεκτός (από ποιους;) δήλωνε σε συνέντευξη του σε Τουρκική εφημερίδα ότι συγκινήθηκε όταν μπήκε στο σπίτι του Χίτλερ, του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη. Οι Κεμαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ απόγονοι του Στάλιν και του Μπέρια αναθάρρησαν, άρχισαν να εκφράζουν την Κεμαλολαγνία τους. Τελευταία και την νεοοθωμανολαγνία τους. Ούτε οι Η.Π.Α., ούτε η Γερμανία μιλούν με τόσο θαυμασμό για το «Τουρκικό μοντέλο» όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό κάνει μόνιμο τηλεστέλεχος του σε Τουρκική εφημερίδα επίσης. Αυτοί τους παίρνουν γρήγορα χαμπάρι. Τελικά η νομενκλατούρα του ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμούς με τον Γιωργάκη.

Όταν όμως η Δημόσια ζωή της χώρας έχει πέσει τόσο χαμηλά τότε είμαστε εκτός της σφαίρας της σοβαρότητας. Για αυτό μίλησα για την ανάγκη επαναθεμελίωσης του Δημόσιου Πολιτικού Χώρου. Αυτό όμως δεν μπορεί να το κάνει το ένοχο δεξιοαριστερό πολιτικό λεγόμενο προσωπικό που εκτός των άλλων δεν γνωρίζει καν αυτήν την έννοια.

Ο Λαός, οι πολίτες, στις εκλογές θα πρέπει να απολύσουν όλα αυτά τα καριερίστικα (μόνο στην καρέκλα τους πιστεύουν) φιλοκεμαλικά καθεστωτικά και τηλεσυντηρούμενα, χρεοβόρα υποπροϊόντα της μεταπολίτευσης. Τα αίτια της Κεμαλολαγνίας και της νεοοθωμανολαγνίας τους βρίσκονται στις εξαρτήσεις τους αλλά και στην ορατή προκλητική βλακεία τους. Είναι όμως η βλακεία που γέννησε τον φασισμό στην Ιταλία και τον Ναζισμό στην Γερμανία. Για αυτό δεν είναι ανεκτή. Αυτή είναι η ηθική, εκτός από την πολιτική, αφετηρία της στάσης μου απέναντι τους.

Στο νέο ιστορικό πολιτικό κύκλο ο οποίος ανοίγει διαμέσου της σύγκρουσης με αυτό το ανίκανο, σάπιο αλλά και απάνθρωπο παλιό, οι Έλληνες θα επανασυνδεθούν με την ανθρωπιστική κληρονομιά τους. Περιοχή της Humanitas ονόμαζε ο Κικέρων την Ελλάδα και την Μικρά Ασία. Γράφω στο τελευταίο μου βιβλίο για αυτά. Θα αντιμετωπίσουν τους φιλοκεμαλικούς όπως αντιμετωπίζουν τους φιλοναζιστές. Γιατί εμείς είχαμε Βιάνο – Κάνδανο - Καλάβρυτα – Κοκκινιά – Δίστομο – Κομένο – Χορτιάτη – Μεσόβουνο – Πύργους ως συνέχεια της Σάντας, της Τρίπολης, της Κερασούντας, της Αμισού. Είχαμε το Τσεβισλίκ πριν το Άουσβιτς. Είχαμε πολλές Γκουέρνικες. Αν ζούσε ο φίλος μου Κούρδος σκηνοθέτης Γιλμάζ Γκιουνέι θα τις έκανε ταινία για βραβείο Όσκαρ ή Κανών ή Βερολίνου και κυρίως Θεσσαλονίκης για πολλούς λόγους. Δυστυχώς η Θεσσαλονίκη λόγω του ελέγχου της από τους χωροφύλακες της μνήμης μας στερείται ενός μουσείου των ολοκαυτωμάτων. Ένα Μουσείο της Ζωής, Ένα Δρόμο της Ζωής, Μία Πλατεία της Ζωής. Πρόκειται για μια ύβρη προς το Πνεύμα της Πόλης. Την εκπορνεύουν, την προτιμούν να ταυτίζεται με την γενοκτονική βία, με τον θάνατο του Κεμαλισμού και του Νεοτουρκισμού παρά με την Ζωή. Αυτό είναι το μέλλον, αυτή είναι η πρόταση, το σχέδιο μου για την Θεσσαλονίκη με την οποία με συνδέουν ιδιαίτερες μνήμες από την περίοδο της δικτατορίας.


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Με αφορμή τις δηλώσεις του νυν αρχηγού του ΚΚΚΑΣΟΡ ότι αυτό συνέβαλε στην Διεθνοποίηση της γενοκτονίας των Ποντίων)

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΩΣ ΑΠΑΤΗ

Στον μεγάλο ανθρωπιστικό αγώνα μας για την ανάκτηση της αξιοπρέπειας μας μετά το 1996, είχαμε τα κόμματα μη -κόμματα και ειδικά το ΚΚΚΑΣΟΡ και τους παρακρατικούς του μηχανισμούς στον χώρο των Ποντίων, αντίπαλους, υπονομευτές και όχι συμπαραστάτες. Οι διαδοχικές αυτές επιθέσεις και υπονομεύσεις διήρκεσαν περισσότερο από μια δεκαετία. Η ολοκληρωτικού τύπου προπαγάνδα, η υποστήριξη του αντιθέτου, είναι η συνέχεια της Πολιτικής ως Απάτη. Αυτή όμως η εκδοχή πέθανε. Πρέπει να πω ότι στην Αντίσταση μου σε αυτήν την υπονόμευση δέχθηκα τις ίδιες και χειρότερες επιθέσεις που δέχθηκα κατά την περίοδο της αντίστασης μου ενάντια στην τότε δικτατορική χούντα.