Μιχάλης Χαραλαμπίδης - Ο ΟΜΠΑΜΑ, Ο ΤΡΑΜΠ, ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ

Ο Ομπάμα ξεκίνησε την προεδρία του με επίσκεψη στην Άγκυρα, στον σκοταδισμό των σουλτάνων, των ψευτοσουλτάνων. Την κλείνει με την Πνύκα. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει. Γι’ αυτό οφείλει από την αρχή της θητείας του να είναι πολύ προσεκτικός με τους ιερούς αυτούς τόπους και τους αρχαίους λαούς τους ο νέος πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ.

  Προσωπικά υπέστην αυτήν την αμερικανική απροσεξία και σύγχυση. Μου απετράπη να μιλήσω στην Διεθνή Διάσκεψη του Σικάγου για τις Γενοκτονίες, εμποδίζοντάς μου την είσοδό μου στις ΗΠΑ, στο ίδιο το Σικάγο, την πόλη του Ομπάμα.

   Εγώ ως Έλλην είμαι φιλόξενος και η Αθήνα είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα της φιλοξενίας.

   Εξάλλου είμαι και παλιός τριτοκοσμοκός. Τότε που οι νεόκοποι «δεξιοί και αριστεροί αντιρατσιστές» με κατηγορούσαν ότι είμαι με τους αφρικανούς, νοτιοαμερικανούς, τους κούρδους, τους μαύρους.

   Για την περιπέτεια του Σικάγου δέστε την επιστολή μου στον αμερικανό πρέσβη της Αθήνας στο « ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ» . Μία ελληνίδα δημοσιογράφος έγραψε τότε ότι «δεν διάβασαν ποτέ αμερικανοί διπλωμάτες παρόμοια επιστολή». Και είχε δίκαιο. Θα ήταν χρήσιμη στον νέο πρόεδρο αλλά και στο πρόεδρο Ομπάμα. Ας του την δώσουν οι φίλοι του Έλληνες του Σικάγου ή οι οργανωτές της Διεθνούς Διάσκεψης για τις Γενοκτονίες στην Μικρά Ασία τον 20^ο αιώνα. Για να μην τις έχουμε και στον 21^ο.    

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΕΟΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΥΠΟΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Με αφορμή  το κείμενο στην εφημερίδα "Αυγή" της 20ης Αυγούστου)

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΑΣ

Η Ελλάδα θέλει απελευθερωτές, υπερασπιστές και όχι δεξιοαριστερούς χωροφύλακες της μνήμης της. Αυτοί κράτησαν πολύ και δεν πρόκειται, 100 χρόνια από το έγκλημα και 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία, να επανέλθουν.

Λίγα τέτοια σκουπίδια, πατσαβούρες έχει να δείξει η Ιστορία του Παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού και Ρατσισμού όπως αυτή της "Αυγής".

Είναι μια γραφή του βαθέως, του πολύ βαθέως δορυφορικού κράτους. Είναι μια γραφή μισάνθρωπη.

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

 

 

Παλαιοκομματισμός και «Γενοκτονία»

 Φίλης Νίκος

Δημοσίευση: Η ΑΥΓΗ  20 Αυγούστου 2014

Να αντιμετωπίζεται ως αδίκημα "η άρνηση της Γενοκτονίας των χριστιανών της Ανατολής (Πόντιοι, Μικρασιάτες, Αρμένιοι και Ασσύριοι)" ζητούν 38 βουλευτές της Ν.Δ. με επιστολή προς τον πρωθυπουργό, επικαλούμενοι απόφαση της Βουλής των Ελλήνων (Φεβρουάριος 1994), με την οποία είχε χαρακτηρισθεί...

Να αντιμετωπίζεται ως αδίκημα «η άρνηση της Γενοκτονίας των χριστιανών της Ανατολής (Πόντιοι, Μικρασιάτες, Αρμένιοι και Ασσύριοι)» ζητούν 38 βουλευτές της Ν.Δ. με επιστολή προς τον πρωθυπουργό, επικαλούμενοι απόφαση της Βουλής των Ελλήνων (Φεβρουάριος 1994), με την οποία είχε χαρακτηρισθεί ως Γενοκτονία η αιματηρή εκδίωξη των χριστιανικών πληθυσμών από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Οι βουλευτές σχολιάζουν ότι σε διαφορετική περίπτωση η Βουλή των Ελλήνων θα αυτοαναιρεθεί.

Πράγματι, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, η Βουλή είχε προχωρήσει σε αυτή την απόφαση, η οποία από τότε είχε επικριθεί ότι δεν υπάκουε σε αμερόληπτα επιστημονικά - ιστορικά κριτήρια, αλλά εξυπηρετούσε ψηφοθηρικές - εθνικιστικές σκοπιμότητες. Ήταν η εποχή που το ΠΑΣΟΚ φαντασιωνόταν την περικύκλωση της Τουρκίας μέσω της συμμαχίας με τους Κούρδους του Οτσαλάν, τους Αρμένιους και τους «χιλιάδες κρυπτοχριστιανούς» που ζούσαν στη Μικρά Ασία. Δεν τα πίστευε αυτά το ΠΑΣΟΚ, ικανοποιούσε όμως ισχυρά πολιτικά στερεότυπα μιας μερίδας του ποντιακού στοιχείου, που εκπροσωπείτο στο κόμμα από την ομάδα του Μιχ. Χαραλαμπίδη. Αυτή η «εκπροσώπηση» οδήγησε στην κρίση και στον εξευτελισμό της χώρας με τη σύλληψη του Οτσαλάν.

Τα περί Γενοκτονίας ήταν μια απόφαση εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας και όχι διεθνούς σημασίας. Γι' αυτό και το ελληνικό κράτος ποτέ δεν προέβαλε στα διεθνή φόρα θέμα αναγνώρισης αυτής της «Γενοκτονίας», σε αντίθεση με τους Αρμένιους, οι οποίοι επεχείρησαν και πέτυχαν για τη δική τους περίπτωση απόφαση της γαλλικής Γερουσίας. Αντιθέτως, η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό Εξωτερικών τον Γ. Παπανδρέου, είχε προσπαθήσει να υποβαθμίσει τη σημασία της απόφασης περί Γενοκτονίας, μετά μάλιστα την αντίδραση της τουρκικής πλευράς. Η απόφαση αναδεικνυόταν σε «αγκάθι» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η αιματηρή εκδίωξη των χριστιανικών πληθυσμών από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη είναι τυπικό παράδειγμα εθνοκάθαρσης, με βάση την οποία διαλύθηκε η πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συμπαγή εθνικά κράτη, συμπεριλαμβανομένου και του τουρκικού. Αναμφίβολα η εθνοκάθαρση είχε πολύ αίμα, πολύ πόνο και ξεριζωμό. Και η οθωμανική διοίκηση διακρίθηκε για ωμότητες, αν και αγριότητες σφράγισαν και την ιμπεριαλιστική πολιτική της Αγγλίας και της Γαλλίας εκείνη την εποχή εις βάρος όλων των πληθυσμών της Μικράς Ασίας. Η εθνοκάθαρση επισφραγίστηκε με διεθνείς συμφωνίες και με ανταλλαγή πληθυσμών.

Ο όρος Γενοκτονία καθιερώνεται στο Διεθνές Δίκαιο μετά το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και παραπέμπει σε βιομηχανικά σχεδιασμένη κρατική (της χιτλερικής Γερμανίας) επιδίωξη εξαφάνισης ενός ολόκληρου έθνους. Στο Ολοκαύτωμα δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις. Η Γενοκτονία είναι απόλυτη και αφορά ένα ολόκληρο έθνος, όπου κι αν κατοικεί. Γι' αυτό επί μισό αιώνα δεν υπήρξε χρήση του όρου για άλλη σφαγή πληθυσμών. Η έννοια Γενοκτονία απέκτησε διευρυμένη και χρησιμοθηρική έννοια, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν διεθνή όργανα χαρακτήριζαν ως Γενοκτονία τη σφαγή στη Ρουάντα ή ακόμη και τη σερβική επιθετικότητα εναντίον των μουσουλμάνων της Βοσνίας. Σε κάθε περίπτωση, υπήρχε διεθνής, δηλαδή γενική αναγνώριση της όποιας «Γενοκτονίας».

Στην Ελληνική Ιστορία η Μικρασιατική Καταστροφή ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε ως Γενοκτονία. Γράφαμε, διδασκόμασταν, θυμόμαστε την Καταστροφή. Αυτό έχει σημασία για να αντιληφθούμε ότι η όψιμη μετακίνηση σε επίπεδο ορολογίας υποκρύπτει απόπειρα μετάλλαξης της ιστορικής εμπειρίας και των γεγονότων, η οποία μάλιστα "επισημοποιείται" με την παραγωγή μιας νέας, μεροληπτικής ιστορίας.

Έπειτα από μια εικοσαετία κρατικής ύπνωσης ως προς τη χρήση του όρου Γενοκτονία, το θέμα επανέρχεται ουσιαστικά με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού. Οι 38 βουλευτές της Ν.Δ., οι οποίοι ανήκουν σε όλο το φάσμα της παράταξης, ανάμεσά τους και ορισμένοι πρώην υπουργοί, ζητούν από τον πρωθυπουργό να αναβαθμίσει την επίσημη θέση, συνδυάζοντας την «Γενοκτονία» των χριστιανών της Ανατολής με το Ολοκαύτωμα και τη ρατσιστική βία, δηλαδή ζητείται εκ του πονηρού η σύνδεση ανόμοιων ιστορικά και διαφορετικών πολιτικά υποθέσεων.

Η εθνικιστική δημαγωγία κατά κανόνα λειτουργεί ως προκάλυμμα για να κρυφθούν οι ολέθριες επιπτώσεις εις βάρος του λαού. Σήμερα, μάλιστα, επιδιώκεται να συγκαλυφθεί η μνημονιακή υποτέλεια. Ο Σαμαράς, διακρινόμενος για τον παλαιοκομματισμό του, δείχνει να το παίζει σε δύο ταμπλό. Υποκινεί την επιστολή των 38 βουλευτών του, υιοθετεί τις ιδεοληπτικές - ακροδεξιές θέσεις Μπαλτάκου, ο οποίος είχε μπλοκάρει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ο πρωθυπουργός, όμως, καλείται να σταθμίσει τη συγκυρία και να μη δώσει αφορμή για ελληνοτουρκική ένταση, σε μια περίοδο που η Ελλάδα το τελευταίο που έχει ανάγκη είναι μια τέτοια εξέλιξη, ενώ μάλιστα φλέγεται η γύρω περιοχή. Θα είναι μια αναχρονιστική πολιτική, καθώς οι πολιτικές προϋποθέσεις του 1994 έχουν πλήρως ανατραπεί. Ο Οτσαλάν προχθές κήρυξε το τέλος του πολέμου προς την Άγκυρα, το Ιράκ τριχοτομείται και το «χαλιφάτο» προβάλλει στο προσκήνιο. Η αναδίφηση ιστορικών διενέξεων προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως υπόβαθρο για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής, η άσκηση εξωτερικής πολιτικής για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης παραπέμπουν στην παλαιοκομματική Ελλάδα και σε εθνική ταπείνωση. Και όχι στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στο όραμα μιας νέας Ελλάδας της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εθνικής ανάτασης.

MICHALIS CHARALAMBIDIS - ( Tratti dell’ intervento alla presentazione del libro - Eravamo a Trebizonda di Emidio D’Angelo) - DAL CATALOGO DEI RICONOSCIMENTI DEL GENOCIDIO PONTIACO - MANCA IL PARLAMENTO ITALIANO – L’ITALIA DOVEVA ESSERE LA PRIMA

Di quelli che mi hanno preceduto Artemis Xanthopoulou ha parlato  nella lingua ellenica e Maurizio De Rosa in italiano. Io parlerò nelle due lingue parallelamente. Durante la mia permanenza  a Roma mi chiamavano il Greco. Ad Atene l’Italiano. Sono un’Italiota Greco ho pensato.

-  In Europa sono scomparsi per secoli  i libri sull’ Asia Minore, la Mesopotamia,il Pontos, Costantinopoli. La Storia del libro deve essere riscritta.

Nelle ultime decadi I libri sul Ponto erano proibiti come anche i libri per il  Patriarcato  Ecumenico di Costantinopoli. La NATO, il colonialismo  europeo, il bipolarismo, protegevano il mostro.

Ultimamente abbiamo libri di letteratura storica sul Ponto e la Trebizonda in Inghilterra, in Francia. Il libro di Emidio D’ Angelo in Italia apre un archivio chiuso, una biblioteca controllata come quella del monastero  In nome della Rosa di Umberto Eco.

-  Il libro si riferisce alla lotta permanente dei Pontiaci conto i totalitarismi. Li abbiamo conosciuti tutti. Il nostro grande esodo però, la nostra odissea l´ha provocata una ideologia della morte, il kemalismo. Il nazismo annientava i popoli per 10 anni. Il kemalismo per 100. Un secolo ormai, con la tolleranza e il sostegno degli Europei, Americani, Russi e  altri giocatori periferici.

-  Dal  Ponto, dalla dimensione pontiaca può partire una discussione per la Storia Europea, la civiltà europea, l´identità europea. L´ho fatto in molte istituzioni accademiche e culturali in molte città del Europa.

Ma molto di più dal rapporto fra Ellenismo e Roma, Ellenicità e Italianità può essere costruito questo dibattito per l'identità europea. Tanto nel Ellade quanto in Italia questo non è compresso. Non conoscono  in fondo bene se stessi e la loro storia. Molte volte penso perché non abbiamo ad Atene una statua di Marco Aurelio. Parlava e scriveva i suoi libri in greco. Sono pubblicati  ad Atene. Leggetele. Non ci allargiamo ad Adriano. Parlo  in un mio libro (L'attualità di Bessarione nel libro Qualità Ellenica e Sviluppo)...

-  La presentazione del libro coincide con la lotta del' Ellenismo contro il fascismo nel 1940. Molte volte penso che un vero Romeo non attacca la Grecia. Non avrebbe attaccato la Grecia. Questo dice la Storia, l'evoluzione del rapporto fra Greci e Romani. Mussolini non conosceva il rapporto fra Grecia e Roma e certamente non la provenienza della parola lasagna anche se era Romagnolo della Romania...

-  La mia lotta per la scoperta di un genocidio nascosto quello Pontiaco, ma anche per la primavera dei popoli del Asia Minore, della Mesopotamia  è stata giustificata dalla Storia. Per questa lotta non posso visitare due paesi, due capitali e città famigliari a me,Washington, Ancara, Costantinopoli, Trebizonda. Gli Stati Uniti fino a ieri avevano strette cattive compagnie. Io non gli avevo. Anni fa non potevo visitare tre paesi. La stessa Ellade nel periodo della dittatura . Quando ho fuggito dal Ionio al Italia.

Nella lotta per il ritorno della verità  e del umanesimo nel Asia Minore era determinante il contributo della «Lega Internazionale per i Diritti e la Liberazione dei Popoli», che ha fondato un mio maestro Lelio Basso. Le ho dedicato il mio libro Aspects of the New Eastern Question ...

-  Negli ultimi tempi uomini di valori, di spirito, di idee, quelli che chiamo nuovi umanisti parlano con parissia (orgoglio,fermezza) per i popoli del Asia Minore come il presidente tedesco Joachim Gauck. Nel maggio del 2015 in una sua omelia pubblica si è riferito al genocidio dei greci del Ponto. Si è presentato in un livello più alto moralmente da quello del Parlamento Tedesco. Ho proposto ai pontiaci di proiettare durante le manifestazioni nel giorno della memoria la scritta  JOACHIM GAUCK ΧΑΙΡΕ, e lo hanno fatto. Vorrei essere nella condizione di dirgli di scrivere SERGIO MATTARELLA ΧΑΙΡΕ. Sto compiendo un catalogo dei presidenti di paesi che hanno riconosciuto il genocidio Pontiaco.

Ho qui nelle mie mani il libro The Pontian Question in the United Nations. Voglio regalarlo al ambasciatore del Italia ad Atene che è presente e lo voglio congratulare per la sua presenza . Nella parte finale il libro contiene il catalogo dei riconoscimenti del genocidio Pontiaco  da istituzioni nazionali e internazionali. Dal catalogo manca il parlamento italiano, l'Italia. La storia dice che doveva essere la prima.  

   

L'incontro è organizzato dalla

Società Dante Alighieri - Comitato di Atene

e dall' Istituto Italiano di Cultura di Atene

nella sede dell’ Istituto, il 21 ottobre 2016

Τώρα Ταγίπ είναι δύσκολο

ΤΩΡΑ ΤΑΓΙΠ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣΕΤΕ

ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΤΕ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1921 ΣΤΗΝ ΑΜΑΣΕΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΟΛΟΙ

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟΦΟΡΟΙ

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (Μιλώντας σε Ρ/Σ) - ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΤΑ ΠΡΩΗΝ EΣ–ΕΣ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Το 1940 – 41 στην Βόρειο Ήπειρο συγκρούσθηκε ο ανθρωπισμός με την βαρβαρότητα. Είχαμε την πρώτη νίκη του στην Ευρώπη.

Οι αυτόχθονες ελληνικοί πληθυσμοί της Βορείου Ηπείρου αποτέλεσαν μέρος του μετώπου του ανθρωπισμού.

Οι Τσάμηδες ως πιστοί συνεχιστές μίας ληστρικής και εγκληματικής παράδοσης, εκτός των άλλων αγριοτήτων έσφαζαν τους Έλληνες τραυματίες στρατιώτες επάνω στα κρεβάτια τους στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων.

Παντού η βαρβαρότητα τιμωρείται. Όχι όμως στην Σκιπερία.

Αυτά τα μαυροντυμένα ΕΣ-ΕΣ συμμετέχουν σήμερα στην κυβέρνηση των Τυράννων του σοσιαλιστή Ράμα. Μόνιμου φωτογραφικού συντρόφου  του εκφραστή  σήμερα ενός γενοκτονικού καθεστώτος, του Ερντογάν. Η συχνότητα υπερέβη και τους αληθινούς παλιούς οθωμανικούς χρόνους.

Δεν νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συνομιλεί διακρινόμενη από ελαφρότητα και ανοχή με μία παρόμοιας σύνθεσης και συμπεριφοράς κυβέρνηση. Ο αυστριακός Χάνς το ξέρει αυτό. Το ίδιο ισχύει και με την εδώ κυβέρνηση, αριστερή μάλιστα.

Υπάρχει όμως κάτι βαθύτερο, στο οποίο αναφέρθηκα καιρό πριν. Η Ελλάδα, οι Έλληνες δεν μπορούν να υφίστανται την αλβανική σύγχρονη προβληματικότητα, παθολογία και εγκληματικότητα. Όσοι όπως ο Χάνς και άλλοι έχουν ολοκληρωτικές και αυτοκρατορικές νοσταλγίες και αναζητούν μισθοφόρους μελανοχίτωνες και τουρκοσκιπτάρ όπως τους αποκαλούν στην Κορυτσά, ας το κάνουν. Έχουν παράδοση.

Θα θυμίσω αυτό που είπαν οι επιζήσαντες Έλληνες μετά την μεγάλη σφαγή των Ελλήνων της Πελοποννήσου από τους Αλβανούς το 1770. Τα ψέματα και οι μπαμπεσιές τελείωσαν.