Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΕ ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΜΑΪΜΟΥ ΔΕΝ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ Η ΧΩΡΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Μιλώντας σε Ρ/Σ για την ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη

ΜΕ ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΜΑΪΜΟΥ ΔΕΝ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ Η ΧΩΡΑ
Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ Γ.Π. ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΣ

Κατά αρχάς δεν πρόκειται για έκθεση. Πρόκειται για φθινοπωρινή έξοδο μιας ψευτοΑθηναικής νομενκλατούρας – των ολιγαρχών με φθηνές, μπανάλ ατραξιόν.
Όσο για την κλοπή των οπώρων που με ρωτάται. Ρόλος ενός Κυβερνήτη δεν είναι να τσιμπολογά και να κλέβει οπώρας, ιδέες, βιβλία στην περίπτωση μας αλλά να Κυβερνά , να συνθέτει κοινωνικές, οικονομικές και αναπτυξιακές διεργασίες..
Το ζήτημα της αισθητικής στα προϊόντα, στις πόλεις, του δεν γίνεται, «δενγινετισμό» το ονόμασα, της διατροφής ήταν αιτήματα της δεκαετίας του 70’, του 80’, του 90’, του 2000. Τότε πήραν το λάδι οι Ιταλοί. Για αυτά ως γνωστόν δημιούργησα μορφωτικά πολιτικά οικοδομήματα σε ένα εχθρικό περιβάλλον.
Πολύ αργά τα ανακάλυψε ο εγγονός και βιολογικός υιός Παπανδρέου για να μεταμορφωθεί και να συντηρηθεί στην εξουσία. Αφού τα πολέμησε με κρατικούς, παρακρατικούς, εξωθεσμικούς και εξωελλαδικούς μηχανισμούς επί δεκαετίες. Έχω κακές εμπειρίες. Η ιστορία όμως και οι πράξεις του τον κατατάσσουν στους πρωταγωνιστές, τους πρώτους ενόχους της χρεοκοπίας και του διασυρμού της χώρας. Αυτή η κατάταξη δεν αλλάζει σήμερα.
Ο μεταμορφισμός και η διαρκής αλλαγή χρωμάτων είναι χαρακτηριστικό του ολοκληρωτισμού και της υποανάπτυξης, της πολιτικής υποανάπτυξης.
Η πραγματική και όχι η φραστική υποκριτική αισθητική και πράσινη ταυτότητα του είναι η πλαστική σακούλα του Duty Free των Αθηνών στον Μπούς το 2003. Τότε δεν ήξερε τις φιάλες του λαδιού, τα Κλασσικά Αγγεία. Ήξερε τα Μακ Ντόναλντ και έκανε άλλα πράγματα. Είναι το τσιμέντο στο Δέλτα του Φαλήρου κλπ. Είναι η αντιαισθητική και αντιηθική του χορεύω επάνω στους νεκρούς της Σμύρνης. Η Ελληνική αισθητική δεν είναι το ζεμπέκικο στο γκαζόν της Σμύρνης.
Αυτού του τύπου η προσβολή του Δημόσιου Βίου, της πολιτικής, της έννοιας του διαλόγου με την κλοπή ιδεών, βιβλίων ταιριάζει σε βαρβάρους όχι σε Έλληνες. Το λέει η ιστορία και ειδικά αυτή της Αναγέννησης, όταν η Ευρώπη ανακάλυπτε την Ελλάδα.
Δεν χαρακτηρίζουν την δημόσια σφαίρα αλλά κακόφημες ομάδες και παρέες. Είναι μια συμπεριφορά Λούμπεν, «Λούμπενπολιτικής».
Με κλοπιμαία όμως πολιτικά προϊόντα μαϊμού, δεν μπορεί να κυβερνηθεί μία χώρα, να συγκροτηθεί η Δημόσια σφαίρα, να λειτουργήσει η Δημοκρατία. Ούτε να καλυφθεί η μορφωτική, η λεκτική πενία για τα ζητήματα της ανάπτυξης και το έλλειμμα αναπτυξιακού σχεδιασμού.
Μπορεί να έχουν διορίσει μια στρατιά φίλων, συγγενών, πελατών εγχώριων και ξένων για να καλύψουν την διανοητική και πολιτική ανεπάρκεια του Γ.Π. αλλά τελικά καταφεύγουν στην άνομη, λούμπεν κλοπή των βιβλίων μου. Στις Η.Π.Α. θα είχαν κυρώσεις. Για την νέα κλοπή οφείλουν να καταθέσουν άλλα 200.000 ευρώ σε ένα ταμείο Συνταξιούχων. Από αυτά που πήραν από το Κράτος για την παραγωγή πολιτικής.
Όταν έγινε η κλοπή του βιβλίου μου για την «Ποιότητα της Ανάπτυξης» στην Ολυμπία μετά την καταστροφή, απευθύνθηκα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τον Πρόεδρο της Βουλής Κ. Σιούφα. Για να αποτραπεί ο εκβαρβαρισμός. Επανέλαβαν την λεηλασία το 2008 στην έκθεση της Θεσσαλονίκης.
Όταν όμως ο δημόσιος βίος προσβάλλεται με συμπεριφορές Λούμπεν και ολοκληρωτισμού, χάνει το κύρος, την αξιοπιστία, την αξιοπρέπεια του και απουσιάζει η Δημοκρατία τότε είναι επόμενο αυτά τα φαινόμενα, οι εκπρόσωποι του εμπαιγμού και του Λούμπεν να αντιμετωπίζονται με παπούτσια χθες, με ξύγαλαν, κατά το Βυζαντινό - Ρωμαϊκό οξύγαλαν αύριο. Γιαούρτι δηλαδή που μπορεί να ρίξουν οι νέοι και νέες Πόντιοι και Ίωνες για τις προσβολές των νεκρών της Σμύρνης, του Πόντου από τον υιό Παπανδρέου.
Είναι βλέπεται πολλές οι αμαρτίες στις οποίες έχει περιπέσει. Χρειάζεται οξυγόνο η πολιτική ζωή και όχι τον άνθρακα του ΚΚΚΑΣΟΡ.

Γλυφάδα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη