Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΘΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ «ΤΟ ΣΥΝΩΣΤΙΖΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ»

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Μιλώντας σε Ρ/Σ

ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΘΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ «ΤΟ ΣΥΝΩΣΤΙΖΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ»

Μια συζήτηση για την παιδεία, την εκπαίδευση οφείλει να έχει ως αφετηρία τα περιεχόμενα τους. Μπορεί να υπήρξαν κύκλοι ονομαζόμενου «διάλογου» για αυτά αλλά απουσίαζαν τα περιεχόμενα της παιδείας, της εκπαίδευσης. Όταν αυτό επικεντρώνεται και περιορίζεται στην πώληση ή δωρεάν παροχή ηλεκτρονικών υπολογιστών τότε μπορεί να είσαι πλασιέ τους όχι όμως αγωγός μιας παιδείας περιεχομένων.

Η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν σημαίνει πρόσβαση στην γνώση.

Όπως είναι ορατό στα λεγόμενα «ντιπέιτ» το πολιτικό προσωπικό της χώρας, η κακιστοκρατία, δεν μπορεί να αναπτύξει μια συζήτηση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας ως κοινωνία. Αυτό το φαινόμενο των αρχηγών μαγνητοφώνων ειδικά ορισμένων είναι μοναδικό στην Ευρώπη και ίσως στον Κόσμο.

Μια συζήτηση για την παιδεία και την εκπαίδευση θα έθετε εκτός των άλλων το ζήτημα της σχέσης Ιστορίας και Παγκοσμιοποίησης. Για το πώς επιδρά αυτό στον υλικό και πνευματικό μας πολιτισμό. Έχω αναφερθεί χρόνια πριν στο πεδίο των πολιτικών αλλά και των διανοητικών προσπαθειών μου. Στο βιβλίο « Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη» καθώς και στο τελευταίο « Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ».

Μια συζήτηση θα αναδείκνυε το εξής ζήτημα. Μπορεί τα μέλη του ΚΚΚΑΣΟΡ και τα στελέχη του να διδάσκονται στα πλαίσια της νέας ιδεολογίας και της νέας συμπεριφοράς ότι οι Έλληνες «συνωστίζονταν στην Σμύρνη». Μιας και ο ουσιαστικός συγγραφέας του βιβλίου της Ρεπούση είναι ο Γ. Παπανδρέου. Πρόκειται για μια φιλορατσιστική, απολογητική του Κεμαλισμού φράση. Αυτή πρακτικά επιβεβαιώθηκε και από τον γνωστό χορό στο πράσινο γκαζόν της Σμύρνης. Είναι η αντίληψη του αρχηγού του ΚΚΚΑΣΟΡ και υιού του Ανδρέα Παπανδρέου για το πράσινο αλλά και την Εθνική Ανάταση (με το τελευταίο θέλουν να εκφυλίσουν μια γνωστή φράση μου).

Ο χορός του Γ. Παπανδρέου στο πράσινο γκαζόν της Σμύρνης. Η αντίληψη τους για την «Εθνική Ανάταση»

Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι αν η προσδοκία, ο στόχος, το σχέδιο τους είναι να διδάσκονται τα Ελληνόπουλα ότι οι Έλληνες «συνωστίζονταν στην Σμύρνη». Αν δηλαδή θα εισαγάγουν τα παιδιά στον απανθρωπισμό και την βαρβαρότητα. Σε μια Δημοκρατία αυτό το εύλογο ερώτημα θα έθετε μια πραγματική αληθινά ελεύθερη δημοσιογραφία. Αυτή απουσιάζει. Το θέτουν όμως οι Ελεύθεροι Πολίτες εκφράζοντας ταυτόχρονα την περιφρόνηση τους προς όλους αυτούς που ταυτίζονται με αυτά τα παρακμιακά φαινόμενα και αντιπρότυπα που θέλουν να μας επιβάλλουν αντιδημοκρατικά.

Τόσο ο αρχηγός του ΚΚΚΑΣΟΡ όσο και οι παλιοί και νέοι προσηλυτισμένοι σε αυτές τις θεωρίες συνεργάτες του αντέδρασαν στην απόσυρση αυτού του φασιστικού βιβλίου. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ορισμένοι Πόντιοι – Ίωνες – Θρακιώτες, άνδρες και γυναίκες. Αυτή η κατηγορία αξίζει της μεγαλύτερης περιφρόνησης και αποδοκιμασίας. Είναι η σύγκρουση των Μουσών με τα τέρατα. Αυτό συμβολίζει το εξώφυλλο του τελευταίου μου βιβλίου.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Άλλο Green Party και άλλο Golden Party


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Μιλώντας σε Ρ/Σ

Άλλο Green Party και άλλο Golden Party

Ο σχεδιασμός μιας άλλης ανάπτυξης δεν περιορίζεται στο πράσινο, στο δάσος, στην αρκούδα, την ενέργεια. Είναι πολυδιάστατη, ολική. Η μονομερής εμμονή εκφράζει αναλυτική αδυναμία και επόμενα αδυναμία πολιτικών πρωτοβουλιών και σχεδιασμού. Είναι γνωστή και ορατή η αναλυτική αδυναμία αυτού που στην Ελλάδα ονομάσθηκε Οικολογία. Η Θεωρητική, Μορφωτική αδυναμία τους ήταν γνωστή και ερμηνεύσιμη. Διαπίστωσα όμως την καθυστέρηση τους στις προτάσεις μου για τις Πόλεις, την Ρωμανία. Η πλέον σοβαρή Οικολογική πρόταση για την Χώρα και πρωτοποριακή Παγκοσμίως.

Πρόκειται όμως για μια κατηγορία ανθρώπων που εκφράζουν μια αυθεντικότητα. Δεν μιλώ βέβαια για το Κεμαλικό Φιλορατσιστικό δηλαδή δίκτυο που εκφράσθηκε με εκδηλώσεις λατρείας προς τον Χίτλερ των λαών μας, τον Κεμάλ. Κεμάλ και Οικολογία δεν γίνεται.

Διαφορετική είναι η περίπτωση του Γ. Παπανδρέου. Ταυτίσθηκε με το γκρίζο, το πλαστικό όχι το πράσινο, είναι μια περίπτωση ψευτοπρασινισμού που συλλαβίζει ακατέργαστες φράσεις ή αυτό που παρατηρείται στα λεγόμενα Ντιμπέιτ. Μιλάμε με σκονάκια όπως κάνουν οι κακοί μαθητές για να περάσουν τις τάξεις.

Όπως γράφω στο νέο μου βιβλίο Άλλο Green Party και άλλο Golden Party. Όταν όμως θέλεις να επιβάλεις τα Golden Boys ως Green boys τότε είμαστε στον ολοκληρωτισμό, γράφω για αυτά. Μια περίπτωση που κινείται ανάμεσα στην θρασύτητα και την Κωμικότητα είναι η περίπτωση της Βαρκελώνης. Η Βαρκελώνη του Γ. Παπανδρέου είναι οι τόνοι τσιμέντου στο Φάληρο. Αυτή είναι η ταυτότητα του. Δεν είναι η οδός Ικαρίας ή οι Ramplas της Βαρκελώνης.

Οι κάτοικοι της Καλλιθέας και του Φαλήρου γνωρίζουν τον Αγώνα μου να μην γίνει η Καλλιθέα Άθεη. Να έχουμε τις Ramplas κάτω από την Ακρόπολη. Ο Γ.Π. όχι μόνον ήταν στην άλλη πλευρά αλλά υπονόμευσε τον διανοητικό, πολιτικό και προγραμματικό μου αγώνα με Κρατικό – παρακρατικούς μηχανισμούς.

Βέβαια για τον Γ.Π. ισχύει επίσης το Κεμάλ και Οικολογία. Δυστυχώς κάποιοι θέλουν να μας επιβάλουν να ασχολούμαστε με τους εκπροσώπους του χθες, της παρακμής παρουσιάζοντας το πολύ παλιό ως νέο. Είμαστε στο μοντέλο που περιγράφει ο Όργουελ. Αυτό είναι το πρότυπο τους.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΤΕΡΑΤΟΓΟΝΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ

Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ

Η ΤΕΡΑΤΟΓΟΝΙΑ*


Η πρώτη στιγμή θανάτου, το πρώτο Κάπα είναι ο Κοσκωτάς, η υπόθεση Κοσκωτά. Ήταν η πρώτη απόπειρα πραξικοπηματικής διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ από το Γ. Παπανδρέου. Όχι διαμέσου του ιστορικού φυσικού χώρου, των αντιπαραθέσεων, του διαλόγου, των ικανοτήτων στο εσωτερικό του κόμματος, στα πλαίσια της ιστορικής πολιτικής διαλεκτικής του αλλά διαμέσου εξωτερικών οδών, διαμέσου του παράθυρου, του εξωτερικού περιβάλλοντος, του συστήματος Κοσκωτά.

Η εισήγησή μου στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ με αφορμή το σκάνδαλο Κοσκωτά που δημοσιεύω στον παρόντα τόμο αναλύει τις διαστάσεις του φαινομένου και φωτογραφίζει τον τότε ουσιαστικό πρωταγωνιστή τον Γ. Παπανδρέου. Η τότε απόπειρά του εκτός των άλλων εστερείτο όπως και η σημερινή της ελάχιστης πολιτικής νομιμοποίησης στο επίπεδο της πολιτικής επάρκειας, της προσφοράς, των αγώνων, των γνώσεων, των ικανοτήτων. Η συγγενική δεν ισχύει στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Ο ιστορικός απολογισμός αυτής της εκτροπής του ΠΑΣΟΚ, του πρώτου θανατηφόρου κτυπήματος στην πορεία του ήταν η σύγχρονη τραγωδία που έζησε η χώρα και η δημοκρατική παράταξη από το 1986 έως το 1992. Είχαμε την πρώτη μεγάλη ηθική απονομιμοποίηση της Δημοκρατικής παράταξης. Αντί για το ραντεβού με την ιστορία που περίμεναν γενιές Ελλήνων, όλων των Ελλήνων ζωντανών ή νεκρών, όταν επέστρεφε η ιστορία και η γεωγραφία με το τέλος του διπολισμού, οι Έλληνες έβλεπαν στην τηλεόραση την Δίκη. Θύμιζε το 1920-22, το 1944, άλλες χρονολογίες χαμένων ραντεβού.

Ο Γ. Παπανδρέου δεν ήταν στην Δίκη.

Εξοστρακίστηκε από τις διαδικασίες της εσωτερικής ζωής του ΠΑΣΟΚ αλλά και της δημόσιας ζωής. Εμφανίζονταν δειλά, ένοχα, σποραδικά στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής. Σώθηκε στο παρά λίγο εκλεγόμενος πρώτος εκ των τελευταίων στο συνέδριο του 1990. Το κοινό αίσθημα των συνέδρων, η κοινή γνώμη στο ΠΑΣΟΚ ήταν ότι αυτός ήταν το κινητήριο πρόσωπο της υπόθεσης Κοσκωτά στην πολιτική της ουσία. Επανήλθε μετά από χρόνια στη ζωή του ΠΑΣΟΚ και την δημόσια ζωή αφήνοντας ορφανό, παροπλισμένο, έναν μηχανισμό ανθρώπων που σήμερα επιστρατεύει εκ νέου. Το πρώτο Κ του νέου ονόματος είναι ο Γεώργιος Κοσκωτάς...

Πάντοτε στις τραγωδίες υπάρχουν ορισμένοι φυσικοί θάνατοι. Πνευματικοί υπάρχουν πολλοί… Ένας ήταν του Αγαμέμνονα. Αυτά τα ονόματα της κλασικής τραγωδίας επιμένουν να είναι πάντοτε παρόντα…

Στην περίπτωση του προτεινόμενου προτύπου έχουμε την εξής πρωτοτυπία. Απουσιάζει το πολιτικό κόμμα, το συλλογικό χάρισμα του κόμματος. Ταυτόχρονα απουσιάζει το χάρισμα του αρχηγού. Έχουμε το πρότυπο του μη-κόμματος και του μη-αρχηγού.

Που στηρίζεται όμως αυτό το παραφύσιν, το κακόδοξον και αλλότριον, σε σχέση με την ιστορία και τις μελλοντικές ανάγκες της χώρας πρότυπο; Ποια είναι η δύναμη πυρός του;

Η δύναμη πυρός του βρίσκεται στο εξωτερικό περιβάλλον, στα λόμπυ, τα Μ.Μ.Ε, σε εξωθεσμικούς και εξωελλαδικούς μηχανισμούς. Ακόμη και δεξιοί δημοσιογράφοι δέσμιοι αυτών των μηχανισμών το προάγουν. Είναι μια περίοδος επανακαθορισμού των συνασπισμών, των πολιτικών κομμάτων με βάση γεωπολιτικές αφετηρίες…

Η ταύτιση με το Αμερικανικό πρότυπο εκφράζεται σε πολλά πεδία. Πολλές δεσμεύσεις και θέσεις του Γ. Παπανδρέου για τα εθνικά μας ζητήματα ταυτίζονται με τις γεωπολιτικές επιλογές των Η.Π.Α. Με έναν τρόπο υφιστάμενο – νεοεθνικόφρονα όπως το ονόμασα, πελάτη, όχι ισότιμου εταίρου. Το ΚΚΚΑΣΟΡ είναι το πλέον ή μάλλον είναι το Αμερικανικό κόμμα, μη-κόμμα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Το υπό οικοδόμηση Αμερικανικό κόμμα… Υπονόμευσε ήδη αρκετά την Εθνική υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση…


*Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Μιχάλη Χαραλαμπίδη «ΑΠΟ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ Ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ» Εκδόσεις ΣΤΡΑΒΩΝ


Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΡΟΤΑΣΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΦ/ΕΞ. ΓΙΑΝΝΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Μιλώντας σε Ρ/Σ της Μακεδονίας – Θεσσαλονίκης ως απάντηση στο ερώτημα ποιόν πίεζε ο Γ. Παπανδρέου να εκφρασθεί υπέρ της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΦ/ΕΞ. ΓΙΑΝΝΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ


ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟ: ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ


Αυτήν την κρίσιμη για την χώρα περίοδο οφείλουμε να υπερασπισθούμε τις αξίες, τις αρχές, την έννοια των αξιών, τους ανθρώπους που τις υπηρετούν.

Η Ηλεία, η Ολυμπία οφείλει να βραβεύσει, να τιμήσει τον Γ. Ζαφειρόπουλο και να καταδικάσει τους φορείς των αντιαξιών, του σκότους. Ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος αντιστάθηκε στις διαταγές του τότε ΥΠ/ΕΞ Γ. Α. Παπανδρέου να εκφρασθεί υπέρ της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό. Ο Ζαφειρόπουλος φέρνει ως πρόσωπο, μια κληρονομιά αγώνων, αντίστασης του Π.Α.Κ.. Για αυτό αντιστάθηκε, περιφρόνησε τις διαταγές του Γ. Παπανδρέου που μισεί τις μνήμες των αγώνων γιατί δεν συμμετείχε.

Ο Ζαφειρόπουλος αντιστάθηκε, άλλοι δεν αντιστάθηκαν όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες εξελίξεις.

Ήθελα επίσης να απευθύνω ένα ερώτημα στον Ε. Βενιζέλο όχι ως πολιτικό αλλά κύρια ως ακαδημαϊκό. Όχι μόνο η ιστορία και πολιτική αλλά κύρια η Επιστήμη λέει ότι ο Γ.Α. Παπανδρέου αντιπροσωπεύει μια περίπτωση ολοκληρωτισμού. Ο ίδιος ο Ε. Βενιζέλος υπέστη αυτόν τον ολοκληρωτισμό, τον «διάλογο του καφέ». Η περίπτωση του Γ.Π. οφείλει να προκαλεί το επιστημονικό ενδιαφέρον των Πανεπιστημιακών σχολών, των Φοιτητών και των καθηγητών. Το βιβλίο μου είναι πρόταση για μια επιστημονική, εκτός από την πολιτική, συζήτηση. Διαφορετικά όταν στους νέους ανθρώπους παρουσιάζεις τον ολοκληρωτισμό ως Δημοκρατία, το παλιό ως νέο και το γκρίζο ως πράσινο τότε ρίχνουν πέτρες.

Το ερώτημα μου προς τον Ε. Βενιζέλο είναι το εξής. Γιατί συμμετέχει σε αυτήν την αθλιότητα. Στον εξανδραποδισμό των Ελλήνων και ειδικά του Κόσμου της Δημοκρατικής παράταξης. Η μη συμμετοχή του θα είναι απελευθερωτική για αυτόν τον χώρο και την χώρα.

Τι σχέση έχει αυτό που διαδραματίζεται με την Δημοκρατία και την Αξιοπρέπεια της χώρας. Οι πρώτοι που προσβάλλονται είναι οι πνευματικοί άνθρωποι. Επί πλέον αποτελεί προσβολή για την Δημοκρατική Θεσσαλονίκη η συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου στην έκθεση. Η εικόνα παρέπεμπε σε άλλες εποχές που η Δημοκρατία ήταν σε γύψο. Ήμουν τότε στην Θεσσαλονίκη.

Θα καλούσα επίσης ειδικά τους πολίτες της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης να καταψηφίσουν αυτό το στρώμα των καριεριστών υποψηφίων του ΚΚΚΑΣΟΡ που σιωπούν για καίρια ζητήματα όπως αυτό για το οποίο αντιστάθηκε ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος από την Ηλεία.

Πρέπει να ομολογήσω ότι, λόγω μνήμης η στάση του Ζαφειρόπουλου μου ήταν αναμενόμενη. Δυστυχώς όμως στον χώρο αυτό δεν υπάρχουν πλέον ιστορικά υποκείμενα ή ιστορικοί συνομιλητές. Η εικόνα μάλιστα πολλών είναι θλιβερή έως κωμική. Είναι ΚΚΚΑΣΟΡ όπως λέει η ιστορία ΟΧΙ ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αν υπάρχουν ας το αποδείξουν.

Το 89’ ζήσαμε την τραγωδία. Τώρα η ιστορία επιστρέφει διαφορετικά, ως φάρσα, με τους ίδιους πρωταγωνιστές.


Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Με αφορμή την παρουσία του Γ.Α. Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη)


Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ

ΘΕΛΕΙ ΗΓΕΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ο Γ.Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΙΕΖΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΘΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ


Σε όλα τα ζητήματα στα οποία αναφέρθηκε ο αρχηγός του ΚΚΚΑΣΟΡ Γ.Α. Παπανδρέου όπως ονομάζω την μετάλλαξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προκύπτει υπόλογος ιστορικά. Πρόκειται για τα χαμένα ραντεβού της χώρας, του συστήματος Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες για τα οποία είναι υπόλογος απέναντι στον Ελληνικό λαό και τον κόσμο της Δημοκρατικής παράταξης.

Η ιστορία λέει ότι ο Γ.Α. Παπανδρέου αποτέλεσε έναν από τους πρώτους υπεύθυνους του εκφυλισμού του εγχειρήματος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., το πρώτο παλιό, το περισσότερο παλιό από τον Τσοχατζόπουλο, τον Σημίτη, τον Βερελή, τον Παπαντωνίου, τον Νεονάκη, τον Τσουκάτο. Αυτό λέει η ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Η ιστορία δεν παραχαράσσετε. Προσωπικά μου δίνει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να λέω ποιος είναι το παλιό και ποιος όχι σε αυτόν τον χώρο.

Η πρόσφατη ιστορική εμπειρία αλλά και η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική των ΜΕΓΑΛΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΤΟΥ σε όλα τα ζητήματα στα οποία αναφέρθηκε.

Στην «αυτονομία της πολιτικής»! στην «διαφθορά»! στην «διαφάνεια»! στίς «πόλεις»! στην «Βαρκελώνη»! το «πράσινο»! την «παιδεία»! τις «εναλλακτικές πηγές ενέργειας»! την «Εθνική ανάταση»! την «γεωργία»!

Ας μείνουμε στο τελευταίο. Όταν εξαφάνισες την πλέον πλούσια στον κόσμο γαστρονομική γεωργία κινδυνεύοντας να χάσεις και την τυπικότητα, την αυτοχθονία της φέτας, τότε δεν νομιμοποιείσαι να μιλάς. Μιλάς τρόπος του λέγειν γιατί είναι ορατή η λεκτική πενία, η άγνοια των όρων, η απουσία παιδείας και σχεδίου για την αναγέννηση της υπαίθρου.

Θα μείνω σε μια στιγμή της κομματικής ιστορικής μνήμης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που αφορά αυτά τα ζητήματα. Όταν ξέσπασε το φαινόμενο των τρελών αγελάδων σε μία συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. η Άννα Διαμαντοπούλου μου είπε «Δικαιώθηκες πάλι». Δικαιώθηκα μεν, όπως και σε πολλά άλλα, η χώρα όμως, οι αγρότες έχασαν το «τραίνο των τροφίμων» όπως το ονόμασα και έμειναν στην παλιά γραμμή Λαρίσης – Βόλου. Αντί για την ειλικρινή συγνώμη, την σιωπή, την παραίτηση, την αποχώρηση - αυτό γίνεται στις δημοκρατίες - ο Γ.Α. Παπανδρέου επιλέγει την θρασύτητα, τον κυνισμό, το ψέμα, τις αντιδημοκρατικές μεθόδους για να καλύψει την ευθύνη, την ενοχή του σε πολλά ζητήματα.

Το δώρο όμως προ ολίγων ετών – προχθές – με την πλαστική σακούλα στον Μπούς κατά την συνάντηση τους είναι δηλωτικό της αληθινής ταυτότητας του, της παρακμιακής εικόνας της χώρας που παρουσίασε διεθνώς, αποκαλυπτικό των σημερινών ψεμάτων και της ανερυθρίαστης υποκρισίας. Δεν του δώρισε ούτε Έλαιον Κρήτης, Μεσσηνίας, Αργολίδος, Ελληνικόν Έλαιον 2004, μαστίχα Χίου, μαυροδάφνη Πατρών και πολλά άλλα κοσμήματα. Έμεινε στην πλαστική σακούλα του Duty Free. Αναφέρομαι σε αυτά στο βιβλίο μου «Αγροφιλία». Αλλά η TV μπορεί να προβάλει την εικόνα με την σακούλα.

Η περίπτωση του Γ.Α. Παπανδρέου όχι μόνον ως παρελθόν αλλά και παρόν εισαγάγει ήθη και μεθόδους που προκαλούν μεγάλες παθολογίες στην Δημοκρατία μας.

Τα άλλα κόμματα δεν έχουν μια αναλυτική, επιστημονική και πολιτική προσέγγιση αυτής της περίπτωσης. Στο νέο μου βιβλίο « ΑΠΟ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΣΤΟ ΚΚΚΑΣΟΡ – Ο Εκφυλισμός Ενός ιστορικού εγχειρήματος» αναφέρομαι και σε αυτήν την παθολογία. Πρόκειται για μια περίπτωση που ρίχνει πολύ χαμηλά τις πολιτικές, διανοητικές, πολιτισμικές και ηθικές σταθερές της δημόσιας ζωής. Όσοι βρίσκονται πίσω από αυτήν δεν προσφέρουν υπηρεσίες στην χώρα και το Έθνος.

Σε καμία Ευρωπαϊκή Δημοκρατική χώρα δεν θα επιτρέπονταν να ειπωθούν τόσο μεγάλα ψέματα, με έναν ολοκληρωτικό τρόπο όπως αυτές τις ημέρες στην Θεσσαλονίκη. Η αποκατάσταση της μνήμης, της αξιοπρέπειας, ενός νέου πολιτικού ήθους, είναι έργο των Ελλήνων Πολιτών και μιας νέας γενιάς αληθινά νέων Πολιτικών, όχι του παλιού, του πολύ παλιού που θέλει με θράσος να παρουσιασθεί ως νέο. Θεωρώντας τους Έλληνες Πορτορικανούς ή υπηκόους Βαλκανικών ναρκοκρατιδίων, προσβάλλοντας τους.

Θα ήθελα όμως να επαναφέρω ένα ζήτημα στο οποίο αναφέρθηκα πριν λίγες ημέρες και στο οποίο ο Γ.Α. Παπανδρέου συνελήφθη επίσης να ψεύδεται. Οφείλει δημόσια, να πει την αλήθεια, όχι ελισόμενος κουτοπόνηρα όπως έκανε στην ερώτηση δημοσιογράφου για το σχέδιο Ανάν και την δική του πρωταγωνιστική παρεμβατική διαπλοκή.

Οφείλει να εξηγήσει στον Ελληνικό λαό γιατί ως υπουργός Εξωτερικών – με απόλυτη επιτροπεία, Πρωθυπουργός στα Εθνικά – πίεζε, επέμενε για την γραμμή της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό; Γιατί αυτή η πίεση έφθανε μέχρι τον καταναγκασμό συναδέλφου του ο οποίος αντιστάθηκε;

Ποιος, ποιοι του υπαγόρευσαν αυτήν την γραμμή; Γιατί δεν την έκφρασε δημόσια ο ίδιος όπως έκανε με το σχέδιο Ανάν αλλά ήθελε να την επιβάλει σε άλλον; Τι δηλώνει αυτή η μέθοδος; Τι σημαίνουν όλα αυτά για την δημοκρατία και την Εθνική κυριαρχία;

Η Ελλάδα στον 21ο αιώνα δεν μπορεί να πορευθεί μέσα στο σκότος και το ψέμα. Θέλει ηγεσία που θα την εμπιστεύονται οι Έλληνες Πολίτες.


Γλυφάδα 14 Σεπτεμβρίου 2009


Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη


Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΛΛΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΛΛΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΗΤΑΝ ΕΠΙΜΩΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Οι Εκλογές σε κρίσιμες περιοχές όπως η δική μας, σε στιγμές αποφασιστικές που κρίνονται εθνικά συμφέροντα καθώς και στιγμές μεγάλης χειραγώγησης εξωθεσμικών κέντρων απαιτούν από τους πολίτες άλλη στάση και συνείδηση.

Αρκετές στιγμές της ιστορίας τους οι Έλληνες δεν έδειξαν την ανάλογη ευθύνη. Τελευταία ήταν το 2000 και το πλήρωσαν. Η πιο παλιά νέα διοίκηση του ΚΚΚΑΣΟΡ όπως ονομάζει η ιστορία το πρώην ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν διαθέτει τα εχέγγυα που θα προκαλούσαν την εμπιστοσύνη των Ελλήνων Πολιτών και πολύ περισσότερο των παροικούντων την Ιερουσαλήμ.

Στις μεταλλάξεις που έχει υποστεί αυτός ο χώρος αναφέρομαι στο νέο μου βιβλίο «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ – Ο Εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος» θα κυκλοφορήσει εντός του Σεπτεμβρίου. Ανοίγει μια συζήτηση για τα πολιτικά κόμματα και ειδικά το φαινόμενο ΚΚΚΑΣΟΡ. Περιλαμβάνει την επιστημονική μου προσέγγιση για αυτό. Η πολιτική είναι διατυπωμένη εδώ και καιρό. Αντιπροσωπεύει ότι πιο παλιό, ότι πιο οπισθοδρομικό διαθέτει η δημόσια ζωή.

Οι εκλογές ειδικά στις Ελληνικές συνθήκες ίσως περιορίσουν τα περιθώρια συζήτησης αλλά αυτή θα συνεχισθεί μετά από αυτές. Περίμενα να γίνουν τον Μάρτιο. Το γιατί, το πώς γίνονται, η πολιτική ατμόσφαιρα που επικρατεί είναι επιβεβαίωση αυτών που γράφω. Ιδίως η προστασία του αρχηγού του ΚΚΚΑΣΟΡ. Είναι γνωστό ότι ο Γ. Παπανδρέου κατά την συνδιοικησή του με τον Κ. Σημίτη ήταν ο επίμων καθοδηγητής της γραμμής της διπλής ονομασίας στο Σκοπιανό. Όπως ήταν καθοδηγητής σε πολλά άλλα. Αυτό αποσιωπάται.

Οι πολίτες στις δημοκρατίες και τις αξιοπρεπείς, πολιτισμένες χώρες δεν μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη σε αυτού του τύπου τα πρόσωπα. Υπάρχει ακόμη μια πλευρά. Η ήττα αυτών των φαινομένων, που δεν παρατηρούνται στις Ευρωπαϊκές χώρες, η ήττα αυτής της ομάδας θα απελευθερώσει την δυναμική αυτού που ονομάσθηκε δημοκρατική παράταξη και υπέστη βέβαια πολλές αλλοιώσεις. Θα απελευθερώσει κύρια την πολιτική ζωή αλλά και την δυναμική και αυτονομία της χώρας. Θα ανοίξουν οι διαδικασίες για την δημιουργία ενός μεγάλου Προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος. Που θα προσφέρει αντί να ζει εις βάρος της Ελλάδας.

Η χώρα δεν μπορεί να ανακυκλωθεί στο παλιό και μάλιστα στην χειρότερη του εκδοχή. Πρέπει να πάει μπροστά.

Αυτό που κρίνεται δεν είναι ο Εκλογικός Κύκλος αλλά ο Ιστορικός Κύκλος της χώρας.

Δεν είναι υπόθεση ανήθικων πελατών αλλά αυτών που έχουν ιστορική συνείδηση, των Ελλήνων Πολιτών.


Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΚΚΑΣΟΡ ΟΧΙ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Μιλώντας σε Ρ/Σ με αφορμή την 3η του Σεπτέμβρη


ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΚΚΑΣΟΡ ΟΧΙ ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΩΡΙΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ


Ειδικά το σημερινό μόρφωμα του μεταλλαγμένου ΠΑ.ΣΟ.Κ. αυτό που ονομάζω ΚΚΚΑΣΟΡ βρίσκεται στον αντίποδα των ιδρυτικών προσδοκιών μας. Εδώ και καιρό έπρεπε να αλλάξουν όνομα. Τους ζήτησα να το κάνουν. Δεν το έκαναν.

Η ιστορία δίνει στο σημερινό μόρφωμα το όνομα ΚΚΚΑΣΟΡ. Είναι επίσης η ιστορία που μου δίνει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να λέω τι είναι ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τι δεν είναι. Αυτό είναι ΚΚΚΑΣΟΡ όχι ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Η κρίση, το τέλος των μεταπολιτευτικών κομμάτων αναδεικνύει σήμερα πολύ περισσότερο από ότι στο παρελθόν τόσο στους πολίτες αλλά και σε αυτούς που οφείλουν να πάρουν πρωτοβουλίες την ιστορική ανάγκη για την δημιουργία ενός νέου μεγάλου Προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος. Πρέπει να υπάρξει η πολιτική ως έκφραση δημιουργίας, παραγωγής και υγείας. Νομίζω συντομεύουν οι χρόνοι για μια ιστορική πρωτοβουλία που θα συνενώσει ότι Έξυπνο, Έντιμο και Δημιουργικό υπάρχει στην Κοινωνία και την Πολιτική.

Ορισμένοι κύκλοι ωθούν το ΚΚΚΑΣΟΡ ως την λύση για την χώρα στις αρχές του 21ου αιώνα. Εκεί είναι γνωστό ότι απουσιάζει η ικανότητα, η επάρκεια, η ευθύνη, η υπευθυνότητα.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η σοβαρότητα και η ευθύνη εγκατέλειψαν αυτήν την χώρα. Αυτό διακρίνουν και οι πολίτες και απαντούν δια της συνειδητής αποχής σε αυτό το προσχεδιασμένο παρακμιακό θεατράκι. Θα επιστρέψουν όταν επιστρέψει η Πολιτική.

Ένα βήμα σοβαρότητας θα ήταν η κατάργηση του πεντηκονταετούς πληκτικού πλέον τελετουργικού των «αρχηγών» και των «συνδικάτων» στην έκθεση της Θεσσαλονίκης κάθε Σεπτέμβριο. Δεν μπορεί να είναι αυτή η βιτρίνα της χώρας.

Οι Πολίτες της Θεσσαλονίκης μπορούν να επιβάλουν την σοβαρότητα.

Στού Κασίδη το κεφάλι δεν μπορούν… Αρκετά


Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη