Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΟΛΑΦ ΠΑΛΜΕ ΤΟΥ ΒΙΛΛΥ ΜΠΡΑΝΤ ΚΑΙ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Μιλώντας σε Ρ/Σ για την συνάντηση της Στουτγάρδης)

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΟΛΑΦ ΠΑΛΜΕ ΤΟΥ ΒΙΛΛΥ ΜΠΡΑΝΤ
ΚΑΙ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ


Πρέπει να πω ότι στην Βάδη Βυτεμβέργη διαμορφώθηκε ένα πρότυπο λειτουργιών, πρωτοβουλιών και δραστηριοτήτων που μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για όλη την Διασπορά. Με ρωτάτε τι έγινε στην συνάντηση με τους εκπροσώπους του SPD, τον Υπουργό Ευρωπαϊκών υποθέσεων του Λάντ της Βάδης Βυτεμβέργης Πήτερ Φρίντριχτ. Έγινε αυτό που υπέθετα, αυτό που περίμενα. Μια επιβεβαίωση της τεσσαρακονταετούς πλέον εκτίμησης μου ότι ένας Ελληνικός Λόγος, όχι επαρχιώτικος, έχει πολλούς συνομιλητές στην Ευρώπη, την Μικρά Ασία, στον Κόσμο.
Αυτό που διαπίστωσα και στην συνάντηση μου με τους Γερμανούς Πράσινους τον προηγούμενο Σεπτέμβρη. Ως γνωστό οι συνομιλητές μου επί δεκαετίες ήταν εκτός χώρας. Εδώ αντιμετώπιζα την βαρβαρότητα κάθε λογής βαρβάρων.

Αυτός ο λόγος όμως δεν υπήρξε και δεν υπάρχει. Δεν τον διακρίνεις ούτε στις συμπολιτεύσεις, ούτε στις αντιπολιτεύσεις, αλλά ούτε στις εκκολαπτόμενες με τον έναν ή άλλον τρόπο κινήσεις. Και εκεί διακρίνεις εκτός των άλλων φτώχεια. Έχω εξηγήσει τους λόγους αυτής της αριστεροδεξιάς κακοφωνίας. Αυτό το πολιτικό προσωπικό δεν γνωρίζει ούτε την Ελλάδα, ούτε την Ευρώπη. Αποδείχθηκε ότι μόνο τις καρέκλες τους γνωρίζουν.
Είχε ενδιαφέρον η συζήτηση. Να μείνω σε μια στιγμή, σε μια δική μου εισαγωγική αναφορά.
Το 2010 είπα επισκέφθηκα την Σουηδία και συνομίλησα με Βουλευτές του Σουηδικού Κοινοβουλίου. Ήταν πολύ ισχυρή μέσα μου η πεποίθηση ότι το πνεύμα του Όλαφ Πάλμε θα συμβάλει ώστε να φθάσουμε στην αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από το Σουηδικό Κοινοβούλιο. Όπως και έγινε. Σήμερα πιστεύω πρόσθεσα ότι το πνεύμα του Βίλλυ Μπράντ θα συμβάλει στην αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από το Κοινοβούλιο της Βάδης Βυτεμβέργης και το Κεντρικό Κοινοβούλιο. Ας μην επεκταθώ περισσότερο. Να προσθέσω όμως κάτι. Ενθουσιάστηκαν όταν πληροφορήθηκαν ότι στις αρχές της δεκαετίας του 80’ πήρα μια πρωτοβουλία μετάφρασης από τα Γερμανικά και έκδοσης στα Ελληνικά των κειμένων της Ρόζας Λούξεμπουργκ για το παλιό Ανατολικό Ζήτημα. Δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό ΛΑΟΙ, PUEBLOS PEOPLES του Ελληνικού Παραρτήματος της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών. Ότι καλύτερο είχε Παγκόσμια ο Διεθνισμός και Ανθρωπισμός τις δεκαετίες του 70’, 80’, 90’.
Πρέπει να συγχαρώ επίσης δημοσίως τον Υπουργό Πήτερ Φρίντριχτ για την στάση του όσον αφορά την θεατρική παρουσίαση ενός έργου για την Αρμένικη Γενοκτονία στην πόλη Κονστάντ επί της γνωστής λίμνης. Αυτό έγινε λίγες μέρες μετά την συνάντηση μας.
Υπήρξε μια βίαια αντίδραση 200 περίπου Τούρκων νταήδων.
Ο ίδιος ο Υπουργός επισκέφθηκε το θέατρο και η δήλωση του ήταν σαφής.
«Οι Τούρκοι πρέπει να βρουν μια αρμονική σχέση με το ιστορικό παρελθόν τους». Προσέξτε. Αυτό δεν έγινε ποτέ σε μια πόλη που έχει το όνομα μιας Ελληνίδας Θεάς, ούτε μία άλλη πόλη που έχει το όνομα της αδελφής ενός μεγάλου Οικουμενικού Ανδρός. Το γιατί το έχω εξηγήσει.




Υ.Γ. Ευτυχώς με τους νταήδες δεν ήταν «δικοί μας» ομοϊδεάτες τους. Είναι γνωστό για ποιους μιλώ.

 

 

 

 

Πέμπτη 3 Απριλίου 2014




Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη