ΠΡΟΣΟΧΗ στις προβοκάτσιες προς το πρόσωπο και το λεξιλόγιο του Μιχάλη Χαραλαμπίδη από εσωτερικές μαφίες και εξωελλαδικά κέντρα. Ο μόνος ιστότοπος που διατυπώνονται οι απόψεις του αυθεντικού ιστορικού προσώπου Μιχάλη Χαραλαμπίδη είναι το polis-agora.blogspot.com και οι εκδ. Στράβων
https://twitter.com/xtsop/status/1661305018446741507?t=6KOjMGvK4nPhBlRfBTN5lQ&s=09
Οι νέοι αθλητές και αθλήτριες της Ποντιακής υπόθεσης.
Την 19η Μαΐου 2023 την Ημέρα της Νίκης
της Ζωής επί του Θανάτου.
Τιμώντας τους νεκρούς των αμφίβιων Μάουτχαουζεν και Άουσβιτς
της Ευξείνιας Θάλασσας στην Στουτγκάρδη.
Η Ιστορία, οι νεκροί μας, οι προπαππούδες τους και οι προγιαγιάδες τους,
οι νέοι ανθρωπιστές της οικουμένης, είναι μαζί μας, είναι μαζί τους.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Αιξωνή, Μάιος 23
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ
Εν συντομία
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ
- Ορισμένες δημοκρατικές επιστημονικές παρατηρήσεις προστασίας της Μνήμης, του Πολιτικού Αυτοσεβασμού, της Πολιτικής Παιδείας μας, του Νου μας.
- Πρώτο κόμμα η Ενεργητική Πολιτική αποχή. Ότι πιο ηθικό, ποιοτικό, αισθητικό και ώριμο πολιτικά κεφάλαιο έχει η χώρα. Η πολύπλευρη ανηθικότητα και ο τυχοδιωκτισμός προς τον τόπο και τις νέες γενιές των ψευτο ελίτ, την αποσιωπά.
Για την αποχή στον τόμο “Η Δολοφονία της Πολιτικής”
- Η ψήφος στην Ν.Δ.
Ανάμεσα στον φόβο, την μνήμη της ατομικής και συλλογικής ανοησίας του 2009 και του 2015, σε ένα κατεστραμμένο πολιτικό σύστημα χωρίς πολιτικά κόμματα, οι εκλογείς ακούμπησαν βουβά, χωρίς φωνή, πάθος, ενθουσιασμό, χωρίς πολλές ελπίδες στην Ν.Δ.. Στο “Ελληνική Πολιτική Παιδεία” χρησιμοποιώντας τον Διόδωρο Σικελιώτη μιλώ για τους φόβους και την ενοχή του πλήθους. Το ζήτημα για την Ν.Δ., όπως και τους άλλους βέβαια, είναι εάν ξέρει, αν θέλει και αν μπορεί. Τα κενά είναι ορατά. Δεν κρύβονται. Τα πληρώνει η χώρα.
- Προωθούμενη συστηματικά, εργολαβικά, δειλή επανεμφάνιση του τέρατος, από τους γνωστούς χρεοβόρους ενόχους και επίσης γνωστούς Μεσίτες Ελληνικών τόπων. Όχι του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Του ΚΚΚΚΑΣΟΡ – 2ΑΦΜ στην τερατογόνα κλιμακούμενη γενετικά μετάλλαξη του. Ότι πιο ένοχο, φιλοψευδές, εφιαλτικό, επικίνδυνο έχει η χώρα. Όπως το 2009. Στον τόμο “ Η Δολοφονία της Πολιτικής”
- Προς αυτούς που θέλουν να γίνουν Πολίτες.
Άλλο εκλέγω πολιτικό και άλλο μισθωτό, υπάλληλο, αγράμματο και απαράσκευο μάλιστα. Χρειάζεται μια παιδεία για αυτό η οποία δεν υπάρχει. Στον ίδιο τόμο.
- Το ιστορικό αίτημα για την χώρα ώστε αυτή να μπορεί να συγχρονισθεί με τις πολλές σύγχρονες αναπτυξιακές δυναμικές της, είναι η Επαναθεμελίωση και Αναγέννηση της Πολιτικής.
Η λέξη, το κεφάλαιο ανάπτυξη είναι άγνωστο. Στο “Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία”
Διαφορετικά θα πέφτει ανακυκλωνόμενη από τις σειρήνες της Σοφοκλέους, του χρηματιστηρίου, στις υποανάπτυκτες και αιματοβαμμένες ράγες του μεταπολιτευτικού δεξιό – αριστερού τρένου.
Προσωπικά έκανα και κάνω το χρέος μου, με ένα σπάνιο στην ιστορία μας επίπεδο πολιτικής, διανοητικής και πρακτικής παραγωγικότητας. Αυτό αποδεικνύει η επιστημονική παρατήρηση και έρευνα των τελευταίων δεκαετιών.
- Να επαναφέρω την πρόταση που διατύπωσα χρόνια πριν στην ομιλία μου στο συνέδριο της “Κοινωνίας Αξιών” του Δημήτρη Μπουραντά. Υπάρχει στο διαδίκτυο – polis- agora.
Όσοι, δέκα, είκοσι σοβαροί πνευματικοί άνθρωποι αισθάνονται επαρκείς μορφωτικά, πολιτικά και κινούνται από την αίσθηση του χρέους, να κάνουν ένα βήμα μπροστά.
Ώστε να αποκτήσουμε ποιοτική, πλούσια μορφωτικά, ηθικά πολιτική, ακαδημαϊκή, δημόσια ζωή.
- Η Ελλάδα θέλει μια σοβαρή Ελληνική Εφημερίδα ανάλυσης και γνώμης. Με τις υπαρκτές προπαγανδιστικές φυλλάδες - είναι γνωστός ο στίχος του Σαββόπουλου - δεν πάμε πουθενά.
Είμαστε στο κακό Βαλκανικό χωριό. Στο DA CAPO. Για την υποανάπτυξη των SOCIAL στο “Η Δολοφονία της Πολιτικής”
- Στην χώρα υπάρχει σοβαρό έλλειμμα παιδείας, κυρίως Πολιτικής Παιδείας αλλά και επιστημονικής παιδείας. Έλλειμμα σκέψης, ανάλυσης, στοχασμού. Σχεδίου για την χώρα. Αυτή είναι η ανομολόγητη αλήθεια. Κανένα κόμμα δεν κινείται με βάση ένα σχέδιο. Αναφέρομαι στους παραπάνω τόμους. Έτσι στου Κασίδη το κεφάλι, μάλλον στις ράγες των τρένων, μαθαίνουν, αν μαθαίνουν, εναλλασσόμενοι διάφοροι μπαρμπέρηδες.
- Το ιστορικό όμως ζήτημα της Επαναθεμελίωσης και Αναγέννησης της Πολιτικής είναι κυρίως έργο, μιας Νέας Κοινωνίας Πολιτών η οποία θα μορφοποιείται αυτόνομα σε Νέα Πολιτική Κοινωνία.
Θα είναι έργο των Νέων Γενεών, οι οποίες πρέπει να αυτοπροστατευτούν αλλά και να προστατευτούν από σοβαρές και φωτισμένες οικογένειες, ώστε να μην εκμαυλιστούν από τα πολλών ειδών δίκτυα της ένοχης Φαυλοκρατίας, η οποία επιδιώκει την παλινόρθωση της.
- Όλα αυτά συνέβαιναν και συμβαίνουν όταν η Ελλάδα από το 1985, πολύ περισσότερο το 1990, αλλά ακόμη και σήμερα, κυρίως σήμερα, μπορεί να πρωταγωνιστεί στην Ευρώπη και Διεθνώς.
Μπορούσε να δανείζει αντί να δανείζεται. Είναι γνωστός ο δικαιωμένος από την ιστορία Πρόλογος μου για αυτά.
Η Ελλάδα θέλει μια Νέα Μορφωτική Επανάσταση, μια επανάσταση παιδείας και φαίνεται ότι προχωρημένα κομμάτια της κοινωνίας και της οικονομίας είναι έτοιμα, ενήλικα, απελευθερωμένα πλέον στην ψυχή και το πνεύμα να την κάνουν. Αυτός είναι ο Δρόμος της Ίασης.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Αιξωνή, Μάιος 23
ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΙ – ΑΝΕΙΔΙΚΕΥΤΟΙ
“Πού ήταν αυτοί τόσα χρόνια”
Στον τόμο “Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία – Η Ανάκτηση του Ελληνικού Τρόπου” δημοσιεύω ένα κείμενο μου με αφορμή άρθρο των Δραγασάκη, Βαρουφάκη, Τσακαλώτου στους Financial Times, με τίτλο “ Η Αληθινή Ηλικία του Σίσυφου – Πού ήταν αυτοί τόσα χρόνια” Απρίλιος 2015.
Το κείμενο εξηγεί πολλά και δεν επιτρέπει, δεν αφήνει περιθώρια πονηρίας και λαϊκισμού, την Πολιτική ως Απάτη. Ο τελευταίος όρος χρησιμοποιείται τους τελευταίους καιρούς σε σοβαρούς κύκλους διανοουμένων παγκοσμίως.
Παρ’ όλο που τυπικά λόγω σπουδών και τίτλων θα έπρεπε και οι τρεις τους να είναι ειδικευμένοι, προμηθείς στα ζητήματα του χρέους, προέκυψαν και εκ των υστέρων και ανειδίκευτοι.
Στου κασίδη το κεφάλι λέει ο λαός... το κακό είναι ότι δεν μαθαίνουν. Όλοι, όχι μόνον αυτοί, όλη η αριστεροδεξία συνομοταξία.
Αλλά όχι μόνον αυτό. Ορισμένοι από τους τρεις όπως προκύπτει, υπήρξαν όχι κριτικοί του χρηματιστικού κεφαλαίου, αλλά ιμάντες μεταβίβασης, όπως έλεγαν παλιά στην αριστερά, της γραμμής όχι του κόμματος αλλά του χρηματιστικού κεφαλαίου.
Όλο όμως το “αντιμνημονιακό” μνημονιακό στρατόπεδο είχε και έχει ένα μεγάλο ηθικό αλλά και πολιτικό κενό. Την απουσία αναφοράς στην εσωτερική διαφθορά. Σε αυτό ταυτίζονται με τους μονοδιάστατους μνημονιακούς. Γραφώ για αυτά στα βιβλία μου.
Αμνησία βιολογική ή πολιτική;
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Αιξωνή, Μάιος 23
.jpg)
