Μνημείο Γενοκτονίας των Ποντίων στη Σαντορίνη

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΟΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Από συν/ξη σε Ρ/Σ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Θα έλεγε κανείς ότι η Ελλάδα δεκαετίες τώρα είναι εκτός Ευρωκοινοβουλίου. Οι παρουσίες των απεσταλμένων της εγχώριας νομενκλατούρας όχι μόνο δεν διακρίθηκαν αλλά πέρασαν απαρατήρητες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά φίλους Ευρωπαίους Ευρωβουλευτές να μου εκφράζουν την απορία τους για το φοβικό, επαρχιώτικο κλείσιμο, την αφωνία και απραξία τους ειδικά στα μεγάλα ζητήματα.

Σε μια περίοδο μάλιστα όπως η σημερινή που η ιστορία επιτρέπει και απαιτεί έναν Ελληνικό Πρωταγωνιστισμό, μια Ευρωπαϊκή οπτική διατυπωμένη από τους Έλληνες Ευρωβουλευτές.

Όταν στερούνται μιας βαθιάς παιδείας και πολιτικών ικανοτήτων είναι επόμενο να διαβιώνουν απαρατήρητοι στις Βρυξέλες και το Στρασβούργο. Τα εισοδήματα τους είναι μεγάλα, ο απολογισμός, η παραγωγικότητα τους πενιχρή.

Το όνομα τους δεν συνδέθηκε ούτε με αυτό που ονομάζω Νέο Ανατολικό Ζήτημα, πεδίο δράσης λαμπρό, ούτε τα πεπόνια του Έβρου, ούτε το γάλα Ελασσόνας, ούτε τα Μεσογειακά προϊόντα. Είναι μια επέκταση του ψευτοαθηναικού τιμαρίου στις Βρυξέλες ώστε να εξασφαλισθεί εισόδημα σε πολιτικούς υπαλλήλους κακής ποιότητας.

Παρακμιακά φαινόμενα τα οποία δεν μπορεί κανείς να νομιμοποιήσει συμμετέχοντας σε διαδικασίες εκφυλισμού της ψήφου. Αυτό κατανοούν, όσοι είναι πολίτες και όχι πλήθος και θα απέχουν από αυτό το παρακμιακό πεδίο στις επτά Ιουνίου.

ΟΣΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΒΑΛΑΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ*

ΟΣΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΒΑΛΑΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ
ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ ΙΟΥΝΙΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε μια παρόμοια πράξη προσβολής των νεκρών, της μνήμης και της αξιοπρέπειας ενός λαού όπως αυτή του προσκυνήματος στον ιδρυτή ενός οικοδομήματος, μιας ιδεολογίας του θανάτου τον Κεμάλ. Η βαρβαρότητα και ο εκφυλισμός τους είναι ιδιαίτερα αποκρουστικός όταν επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Το κάνουν και ορισμένοι νέοι «πόντιοι» κλωστοί.

Αποκρουστικές και κωμικές εικόνες

Η στάση σας στις ευρωεκλογές μετρά το επίπεδο της αξιοπρέπειας, του αυτοσεβασμού, της αυτοεκτιμησή σας. Της επιστροφής σας στην ιστορία. Αυτή ήταν η φράση που χρησιμοποίησα στο ιστορικό συνέδριο του 1988 όταν πρότεινα την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης. Την επιστροφή ή την απόσυρσης σας από αυτήν. Την ύπαρξη σας μόνο ως κακοί χορευτές και αντικείμενα χλευασμού δια των ανέκδοτων.

ΟΣΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΒΑΛΑΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ

Τι να κάνετε αυτήν την ημέρα που είναι κοντά χρονικά στον κύκλο της Μνήμης τον μήνα Μάιο. Να πάτε λουλούδια στους τάφους των δικών σας. ΣΑ’ ΤΑΦΕΙΑ όπως γίνεται την Κυριακή του Θωμά σύμφωνα με την παράδοση μας και στα τοπικά μνημεία. Εγώ θα πάω στο μνημείο του Χαϊδαρίου από όπου ξεκίνησα αυτόν τον αγώνα. Δεκαπέντε χρόνια μετά την αναγνώριση και την απόφαση (εγώ έγραψα την απόφαση) για την δημιουργία του Εθνικού Μνημείου της γενοκτονίας των Ποντίων, οι Πόντιοι στερούνται ενός Εθνικού Μνημείου. Το έχουν όλοι οι λαοί που υπέστησαν πολιτικές γενοκτόνου βίας.

Οφείλω όμως να σας εξηγήσω το πώς λειτούργησαν οι μηχανισμοί που στοχεύουν στην δολοφονία της μνήμης μας, στην ταπείνωση μας. Πρόκειται για τους νέους και παλιούς μηχανισμούς της εξάρτησης, της αφωνίας και αναξιοπρέπειας της χώρας, του Έθνους μας, όλων των Ελλήνων.

Έβαλαν μπροστά τον Γ.Α. Παπανδρέου, το πρωτοπαλίκαρο, τον εθελοντή αυτής της πολιτικής, αυτού του σχεδίου. Δεν νομίζω ότι ο Παππούς, ούτε ο Πατέρας θα είναι υπερήφανοι για τις πράξεις του. Αυτός λοιπόν σε μια παρά φύσιν για το Κίνημα που δημιουργήσαμε πολιτική άνοιξε τον δρόμο της αναξιοπρέπειας, του απανθρωπισμού με το προσκύνημα. Ήταν περισσότερο ζηλωτής από τον Σημίτη σε αυτά.

Τι σχέση με τον ανθρωπισμό και την ανθρώπινη κοινωνία έχουν αυτές οι βάρβαρες, απάνθρωπες πράξεις; Ακόμη και τα ζώα σέβονται τους νεκρούς τους. Έπρεπε όμως να ολοκληρώσει κατόπιν σχεδίου αυτόν τον δρόμο. Και το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Χόρεψε στην Σμύρνη για να παραγγείλει μετά βιβλίο που θα έγραφε «Συνωστίζονταν στην Σμύρνη». Είναι ο εμπνευστής του βιβλίου της Ρεπούση.

Είχα μια εμπειρία με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τα βιβλία. «Άλλο ο Κολοκοτρώνης και άλλο ο Δράμαλης» του είπα το 1988. Έτσι δεν προχώρησε στην συγγραφή φιλορατσιστικών βιβλίων για τα Ελληνόπουλα. Το έκανε ο υιός. Αυτός συνέχισε με θράσος τον δρόμο του ευτελισμού. Έβαλε σύμφωνα με τις έξωθεν υποδείξεις τις σταθερές, τον πήχη του ευτελισμού και της Εθνικής αναξιοπρέπειας στην Εσωτερική Πολιτική και ηθική σκηνή.

Ο Κ. Καραμανλής αρχικά δεν δέχθηκε να μπει σε αυτήν την τροχιά δεν ήταν Γαζή, Ταλιμπάν, εθελοντής της Κεμαλολαγνίας όπως ο άλλος. Κινήθηκαν όλοι οι μηχανισμοί της εξάρτησης, της αφωνίας, της δολοφονίας της μνήμης μας.

«Μα το έκανε ο Γιώργος θα του είπαν. Πρέπει να το κάνεις και εσύ». «Θα μας βγει από τα δεξιά». Μετά από κάποιες αντιστάσεις το έκανε. Από τότε όλα του έρχονται στραβά όπως τον προειδοποίησα δημοσίως.

Σε αυτούς τους ανήθικους και ανίκανους μηχανισμούς, τους μηχανισμούς και τα πρόσωπα της Εθνικής παρακμής, οφείλεται να απαντήσετε ως Έλληνες , όχι μόνον ως Πόντιοι.

Στο Ποντιακό ζήτημα κρίνεται η αξιοπρέπεια και η πορεία της χώρας.

ΟΣΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΒΑΛΑΝ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ

Πάντοτε η Μνήμη νίκησε την Λήθη λέει η Εθνική μας παιδεία και παράδοση. Διαφορετικά δολοφονούμε τους Ανθρώπους, την Μουσική.

Σε αυτά τα ζητήματα τα άλλοθι είναι δηλωτικά του θανάτου των ζωντανών που είναι νεκροί.

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ο Βίλλυ Μπράντ στο γκέτο της Βαρσοβίας.

*Από την ομιλία του στην Επισκοπή Ημαθίας με θέμα: «ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΩΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΖΗΤΗΜΑ – Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ» Επισκοπή Ημαθίας 15 Μαΐου 2009

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ «ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ» ΣΤΗΝ ΜΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Σε ερώτηση* για την παρατηρούμενη φλυαρία στο ζήτημα της Πράσινης ανάπτυξης στην χώρα και ειδικά του Γ. Α. Παπανδρέου είπε τα εξής:

Να σας μιλήσω με τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς μια υποκριτική προπαγάνδα ολοκληρωτικού τύπου.

Το μόνο πράσινο ήταν η «Πράσινη Κοιλάδα». Ποια είναι η Πράσινη Κοιλάδα; Είναι ο πρώην προπονητής του Ολυμπιακού. Ο Βαλβέρδε. Αυτό σημαίνει το όνομα του.

Δεν το ήξεραν οι Κόκκινοι Ολυμπιακοί ότι είχαν πράσινο προπονητή. Όσο για τον αρχηγό του ΚΚΚΑΣΟΡ όπως ονομάζω την γενετική μετάλλαξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το μόνο πράσινο που προκύπτει από την διαδρομή του είναι το ζεϊμπέκικο στο πράσινο γκαζόν της Σμύρνης. Της τραγικής Σμύρνης.

Είναι μεγάλο το Θράσος και ο κυνισμός.

Τέλος υπάρχει ένα άλλο παρά φύσιν φαινόμενο με τον Τρεμόπουλο. Οικολόγοι λάτρεις και προωθητές μιας ιδεολογίας του θανάτου, του Κεμαλισμού.

Ο λαός μας λέει πράσινα άλογα, μάλλον πρέπει να προσθέσει μαύρα άλογα.


*Η ερώτηση έγινε κατά την ομιλία του στη Ειρηνούπολη Ημαθίας στην διάρκεια εκδήλωσης με θέμα:

«ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ»
(Πόλις – Ύπαιθρος – Έδαφος – Τόπος – Δίκτυα – Ιστορία – Γνώση – Αισθητική)

Η εκδήλωση οργανώθηκε από την ΤΕΔΚ Ν. Ημαθίας

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΙ «ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ» ΚΛΕΒΟΥΝ

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Το ζήτημα είναι να απαντήσουμε στο γιατί έχουμε μιζοκόμματα – μιζοπολιτικούς. Τι είναι αυτό που τους γεννά. Ώστε να καλλιεργηθεί μια νέα πολιτική παιδεία, μια δημόσια πολιτική εξυπνάδα, μια νέα δημόσια ηθική που να αποτρέπει την δημιουργία και την αναπαραγωγή τους. Η απουσία της σήμερα εγκλωβίζει το πλήθος πλέον, όχι τον λαό, ούτε τους πολίτες, το πλήθος και το καθιστά εύκολα χειραγωγούμενο. Έτσι το πλήθος βάζει τέλη, τελωνειακούς δασμούς, στους νυν ανήθικους αλλά την ίδια στιγμή εκτελωνίζει, επιτρέπει δηλαδή την επιστροφή στην πολιτική των πρώην ανήθικων, των πρώτων ανήθικών των πρώτων διδαξάντων την ανηθικότητα. Η δημοσιογραφική κοινωνιολογία τους έδωσε ένα άλλο όνομα επίσης.
Στο ζήτημα αυτό, ποιοι πολιτικοί κλέβουν, γιατί καταφεύγουν στην μίζα στις διαφόρων τύπων εξαρτήσεις και ανομίες, πώς δημιουργείτε το μιζοκόμμα ή μιζοχώρα απάντησα στο γνωστό κείμενο μου[1] με αφορμή την υπόθεση Κοσκωτά. Αποτέλεσε εισήγηση μου στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τον Νοέμβριο του 1988 .όταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η χώρα κινήθηκε στην σφαίρα της τραγωδίας. Τώρα κινείται σε αυτήν της κωμωδίας, της φάρσας. Ορισμένες φορές η ιστορία επιστρέφει με αυτήν την μορφή και με τους ίδιους πρωταγωνιστές.
Προβλέποντας τις εξελίξεις αλλά και θέλοντας να εντοπίσω τις κύριες στιγμές θανάτου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το επανέκδωσα το 2004[2]. Η αφορμή ήταν η συμπλήρωση τριάντα χρόνων από τότε που το ιδρύσαμε. Τους προσκάλεσα σε ένα δημόσιο διάλογο. Αυτός όμως δεν υπάρχει στην χώρα και πολύ περισσότερο στο ΚΚΚΑΣΟΡ. Έτσι ονομάζω την σημερινή μετάλλαξη του πρώην ΠΑ.ΣΟ.Κ. στου οποίου συμμετείχα την βάπτίση. Ήμουν τότε 22 –23 ετών.
Αν υπήρχε ένα Μάαστριχ του διαλόγου δεν θα ήμασταν στην σφαίρα, στην ζώνη του διαλόγου, της Δημοκρατίας δηλαδή. Για να αποκαταστήσουμε συνθήκες Αγοράς, Λόγου και να απομακρυνθούμε από μια ατμόσφαιρα που παρ’ όλη την σύγχρονη, τηλεοπτική δηλαδή και με υψηλά ντεσιμπέλ κάλυψη, μας παραπέμπει σε άλλους υποανάπτυκτους αυταρχικούς πολιτισμούς, θα πρότεινα εκ νέου αυτό το κείμενο για μια δημόσια συζήτηση.
Είκοσι και πλέον χρόνια μετά η πολιτική παιδεία στην χώρα έχει στοιχεία βαθιάς γήρανσης παρά νεότητας. Γιατί τα επακολουθήσαντα «νέα», ντυμένα νέα ήταν, είναι στο εσωτερικό τους παλιά. Πολύ παλιά. Αυτή είναι η ουσία του ΚΚΚΑΣΟΡ ειδικά.
Μια καθυστερημένη – υποανάπτυκτη πολιτική παιδεία έχει μικρή κομμένη μνήμη και καμιά προέκταση προς το μέλλον. Έτσι επιτρέπει τα πιο παλιά και τα ανήθικα να ανακυκλώνονται και να παρουσιάζονται ως νέα. Αυτό όμως δεν μπορεί να διαμορφώσει μια πορεία της χώρας προς το μέλλον αλλά επαναλαμβάνει την στασιμότητα και το αδιέξοδο της. Πήλινα πόδια -είναι η λέξη που χρησιμοποίησα το 1985 - έχει η οικονομία δεκαετίες τώρα και δεν άλλαξε. Το ένα μέρος των υπευθύνων για την διατήρηση των πήλινων ποδιών καταγγέλλει το δημιούργημα του με πήλινες λέξεις. Με αυτόν τον τρόπο καταστρέφουν τις λέξεις, δολοφονούν το νόημα των λέξεων. Το αναφέρω ως παράδειγμα της αμνησίας και των παθολογιών της δημόσιας ζωής και της δημοκρατίας. Έγραψε για αυτά ο Τζώρτζ Όργουελ.
Μια νέα πολιτική παιδεία, οφείλουμε όμως να πούμε για να ανακτήσουν οι λέξεις το νόημα τους η ΠΟΛΙΤΙΚΗ είναι συνώνυμη της ΜΝΗΜΗΣ. Αυτό είναι ένα μάθημα των Παππούδων μας, των 55ων παππούδων μας προς εμάς και προς την ανθρωπότητα που διαρκώς επαληθεύεται. Οι μεταπολιτευτικοί όμως έλληνες κατάντησαν να έχουν κοντή μνήμη. Μαγεύονται και εξαπατώνται κάθε δεκαετία περίπου από τις σειρήνες και πέφτουν στα βράχια της προπολιτικής. Έχουμε διαρκείς προσαράξεις.
Η απαλλαγή της χώρας από αυτό το μεταπολιτευτικό βρώμικο ανακυκλούμενο κουβάρι με τον Κοσκωτά, τους προαγωγούς του ψευτοεκσυχρονισμού, τα επαναλαμβανόμενα ναυάγια του Αιγαίου, την πρασινομπλέ χρηματιστικόπολιτική, την SIEMENS και με κλωστές, τους υπαλλήλους, τους μετόχους, τους πελάτες, τους ενοικιαστές - δεν μπορώ να γράψω τους Πολιτικούς – προϋποθέτει την αποκατάσταση της πολιτικής ως ΑΓΟΡΑ ως ΛΟΓΟ, ως ΙΣΗΓΟΡΙΑ.
Η Αγορά μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα ποιοι πολιτικοί διαπλέκονται, συμβιβάζονται, γίνονται ενεργούμενα εξωελλαδικών κέντρων και να μας οδηγήσει σε μια άλλη σφαίρα δημόσιου πολιτισμού, υψηλής δημόσιας παιδείας, Εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Η αγορά μπορεί να καταργήσει την μιζοπολιτική, να προτείνει δημόσιους χάρτες της πορείας μας προς το μέλλον.
Γιατί οι πεφωτισμένοι βουλευτές, όσοι υπάρχουν, δεν ανοίγουν αυτήν την συζήτηση; Γιατί δεν το κάνει ο πνευματικός κόσμος, τα πανεπιστήμια, τα κινήματα, η κοινωνία πολιτών, τα μέλη των κομμάτων μη κομμάτων; Η γκαλοποκρατία δεν είναι δημοκρατία. Δεν είναι λόγος, είναι σκοταδισμός. Απορώ γιατί η Αριστερά δεν ανοίγει αυτόν τον διάλογο. Δεν μιλώ για τους μεταμορφωμένους - καλυμμένους σταλινικούς που αποτελούν τις νέες στρατολογήσεις, την πήλινη Task Force του ΚΚΚΑΣΟΡ. Μιλώ για την άλλη Αριστερά. Το να μην ανοίγουν και αυτόν τον διάλογο επιβεβαιώνουν την άποψη μου ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε δεξιά, ούτε κέντρο, ούτε Αριστερά. Όπως στην έρημο. Μόνο στην έρημο δεν υπάρχουν αυτές οι οντότητες.
Απορώ γιατί ένας «παραγωγικός συνασπισμός», οι παραγωγικοί επιχειρηματίες συμβιώνουν με αυτό το βρώμικο κουβάρι. Έτσι όμως μεταβάλλονται οι ίδιοι σε κουρελιάρικο καπιταλισμό. Ενώ η ιστορία, η γεωγραφία όπως έλεγα από το 1985 δίνει μεγάλους ρόλους στο σύστημα Ελλάδα. «Δημιουργικοί - Μάστορες όλης της Ελλάδας και όλου του Κόσμου ενωθείτε»[3], είναι το σύνθημα σήμερα. Εδώ και καιρό είναι.
Ποια είναι η θέση μου. Οι αδύνατοι, οι ανεπαρκείς μορφωτικά και πολιτικά, οι αγράμματοι πολιτικοί κλέβουν. Αυτό περίπου έλεγε νομίζω ο Σωκράτης αιώνες πριν σε αυτήν την γη. Μεταβάλλονται σε μιζοπολιτικούς. Αλλιώς δεν μπορούν να επιβιώσουν στην ευγενή πολιτική άμιλλα, στην αγορά δηλαδή. Η κακιστοκρατία είναι συνώνυμη της κλεπτοκρατίας, της φαυλοκρατίας(τίτλος νεοεκδοθέντος βιβλίου – Κοροβίνης).
Στους θεσμούς εγκαταστάθηκε, επεβλήθηκε εδώ και καιρό, όχι με τα τανκ αυτή την φορά, η κακιστοκρατία. Στο όνομα του παρελθόντος και του μέλλοντος της χώρας πρέπει να απαλλαγούμε.
Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η Ελληνική ποιότητα σήμερα. Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η αληθινή Ελλάδα. Ίσως αυτό αρχίζει να διακρίνει, μέσα από την σύγχρονη φυλακή του, αυτός ο φυλακισμένος λαός, τον Απρίλιο του 2009. Δεκαετίες μετά την νύκτα του Απρίλη του 1967.


Σημειώσεις

[1] Ορισμένες διαστάσεις του φαινομένου Κοσκωτά στο Μιχάλης Χαραλαμπίδης ΠΑ.ΣΟ.Κ. 1974 – 1998. Ιδέες – Αρχές και Γραφειοκρατία. Εκδόσεις «Γόρδιος».

[2] Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Δύο Διακηρύξεις και μία Κατάθεση. Εκδόσεις «Στράβων» Αθήνα.

[3] Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη η Νέα Συμμαχία. Εκδόσεις «Στράβων» Αθήνα.

Διάλεξη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στις Βρυξέλλες με θέμα "Η επικαιρότητα του Βησσαρίωνα"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Σύλλογος Ποντίων Βρυξελλών «Καμίαν Κεν Άργως »
και
Η ΒΕΛΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
σας καλούν
τη Δευτέρα 4 Μαΐου 2009, στις 7 μ.μ.,
στην αίθουσα AUDITORIUM (στο υπόγειο) του Ινστιτούτου Marie Haps
(rue d’ Arlon 5, 1050 Βρυξέλλες)
στη διάλεξη του
κ. Μιχάλη Χαραλαμπίδη,
κοινωνιολόγου και συγγραφέα
με θέμα:

Η επικαιρότητα του Βησσαρίωνα

Θα ακολουθήσει μικρή δεξίωση
Είσοδος ελεύθερη


INVITATION

L’ASSOCIATION des grecs de pontos «KAMIAN KEN ARGOS»
et
LA SOCIETE BELGE DES ETUDES NEOHELLENIQUES
vous invitent
le lundi 4 mai 2009, à 19h00,
à la salle AUDITORIUM (au sous-sol) de l’Institut Marie Haps
(rue d’ Arlon 5, 1050 Bruxelles)
à la conférence de
M. Michalis Charalambidis,
sociologue et écrivain
sur le thème:

L’actualité de Bessarione

La conférence sera suivie d’une petite réception
Entrée libre

Australian Senator apologized for doubting Armenian Genocide

13.04.2009 19:16 GMT+04:00 /PanARMENIAN.Net/

Senator Alan Ferguson has apologized for calling the Armenian and Pontian-Greek Genocides "debatable." In a speech made to the Federal Parliament's upper house two weeks ago, Senator Ferguson brought into question the historical truth of the Armenian and Greek Genocides by stating they "cannot be accurately depicted" today.

The Armenian National Committee of Australia (ANC Australia) and leaders of the Greek and Assyrian communities immediately presented objective academic material regarding the Armenian Genocide and demanded that Senator Ferguson apologize for casting doubt over the accuracy of these crimes against humanity, which have been condemned by the International Association of Genocide Scholars.

Senator Ferguson subsequently reviewed his position and in his letter of apology, stated that he was "deeply sorry" as his speech was never intended to cause "distress".

It continued: "I accept the findings of the International League for the Rights and Liberation of Peoples in relation to the atrocities that were committed against the Armenians, Assyrians and Pontian Greeks..."

ANC Australia President, Varant Meguerditchian said the community accepts Senator Ferguson's apology and looks forward to establishing a strong working relationship with him.

"We accept the Senator's remorse as genuine and believe that the Senator now realizes the great impact this crime against humanity has played in the lives of so many descendants of the Armenian and Pontian-Greek Genocides who now consider Australia their home.," said Mr. Meguerditchian, ANC Australia reports.