Βιβλία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Η ΧΩΡΑ ΘΕΛΕΙ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΑΓΟΡΑΣ ΟΧΙ ΕΝΑ ΒΟΥΚΟΛΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΜΑΝΤΡΙΩΝ Η πολιτική ως απάτη πέθανε

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Από συνέντευξη σε Ρ/Σ)

Η ΧΩΡΑ ΘΕΛΕΙ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΑΓΟΡΑΣ

ΟΧΙ ΕΝΑ ΒΟΥΚΟΛΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΜΑΝΤΡΙΩΝ

Η πολιτική ως απάτη πέθανε

Ας χρησιμοποιήσουμε βουκολικούς όρους. Η χώρα έχει ανάγκη δημιουργίας νέων πολιτικών κομμάτων, η ανάγκη ήταν ορατή από τα μέσα της δεκαετίας του 90΄. Όχι μαντριών για τον επαναεγκλωβισμό των Ελλήνων, μια και τα παλιά μαντριά ελέγχου τους, άδειασαν. Έμειναν μέσα μόνο οι Λύκοι. Είναι η περίοδος των Πολιτών όχι των Προβάτων. Ο λαός πρέπει να αποδειχθεί ώριμος αυτήν την φορά. Το Τετράκις Εξαμαρτείν…….. Παρακολούθησα το θέαμα συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Την απουσία ή την παρουσία απουσία τους από αυτό. Είναι πλέον χρόνιο το φαινόμενο. Μου προκλήθηκαν αισθήματα θλίψης. Ήταν μια αποκαλυπτική στιγμή της μικρότητας, της ανυπαρξίας και της κατάρρευσης του παλιού μεταπολιτευτικού κόσμου αλλά και της συνέχειας της ανευθυνότητας και της υποκρισίας τους. Άκουσα και τα περί του μετώπου του νότου κ.λ.π.. Κάτι πρέπει να πουν, να βγάλουν από το καπέλο …… Πρέπει να δικαιολογήσουν τους εκατέρωθεν διαμοιρασθέντες ρόλους. Είναι γνωστό ότι η διπλωματική μου εργασία στην σχολή Πολιτικών Επιστημών της Ρώμης όπου δίδασκαν ο Άλντο Μόρο, ο Τζουλιάνο Αμάτο, ο Κοράντο Μπαρμπέρι - που του αφιέρωσα το βιβλίο μου «Αγροφιλία» - και άλλοι είχε θέμα την Μεσόγειο, την σχέση της με τον Βορρά. Ήταν τότε η δεύτερη, η τρίτη εργασία στον Κόσμο για αυτό το θέμα. Έτσι ακούγοντας και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο και σε αυτόν τον χρόνο τα περί νότου σκέφθηκα πολλά.

Θα έλεγα λοιπόν σε όλες αυτές τις αριστεροδεξιές συμπολιτευόμενες και αντιπολιτευόμενες Κάστες που και προχθές βρέθηκαν εκτός τόπου και χρόνου, εκτός ιστορίας, ότι η Πολιτική ως Απάτη Πέθανε και δεν πρόκειται να Επανέλθει. Η χώρα θέλει ένα πολιτικό τοπίο Αγοράς, Πολιτών και όχι ένα βουκολικό τοπίο Μαντριών και προβάτων.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΙ Συνεχίζουν στις χρόνιες μεταπολιτευτικές παθολογίες τους

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΔΗΣ

(Απαντώντας σε ερώτηση κατά την ομιλία του στην Λευκωσία)

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΙ

Συνεχίζουν στις χρόνιες μεταπολιτευτικές παθολογίες τους

Όταν το 40% των ψηφοφόρων απέχουν από τα εκλογικά σήριαλ, το υπόλοιπο κινείται ανάμεσα στην ψήφο καταναγκασμού, διαμαρτυρίας και όχι ένταξης και την καθεστωτική ψήφο, τότε οι παθολογίες του πολιτικού συστήματος είναι πολύ μεγάλες. Παρατηρώ ότι αυτό αποσιωπάται τόσο από τους συμπολιτευόμενους όσο και τους αντιπολιτευόμενους. Σφυρίζουν, φλυαρούν αδιάφορα ή πονηρά, κουτοπόνηρα.

Όταν το γεγονός αυτό αποτελεί αφετηρία για υγιείς και απελευθερωτικούς πολιτικούς προβληματισμούς. Η αποσιώπηση αυτή, η υποκρισία που την συνοδεύει με την προσχεδιασμένη απόπειρα δημιουργίας μιας νομιμοποιημένης συμπολιτευόμενης και αντιπολιτευόμενης εικόνας, είναι ακόμη μια απόδειξη του ότι παραμένουν αδιόρθωτοι. Ότι συνεχίζουν στις χρόνιες μεταπολιτευτικές «δεξιό – αριστερές» παθολογίες τους που οδήγησαν εδώ την χώρα. Όταν αυτή μπορούσε να είναι αλλού.

Έχουμε ένα ανακυκλωμένο ουσιαστικά, παλιό και ανίκανο πολιτικό προσωπικό που πρέπει να αποστρατευθεί, να απολυθεί. Να μπει στις αποθήκες, στα ντουλάπια του τελωνείου της πολιτικής και της ιστορίας. Αντιθέτως εξωθεσμικοί κύκλοι θέλουν να τους εκτελωνίσουν. Είναι ένα κακόγουστο και ανεύθυνο ως προς τις ανάγκες και τις δυναμικές του τόπου φιλμ – σενάριο που το έχουμε ξαναδεί. Το είδαμε π.χ. στην ταινία «ο Γιωργάκης Πρωθυπουργός». Τώρα έχει και εφεδρικούς ηθοποιούς «συμπολιτευόμενους» και «αντιπολιτευόμενους». Η Πολιτική Επιστήμη έχει πολύ υλικό για τις μελέτες της. Υπάρχει ανάγκη βαθύτερων προβληματισμών. Όλες οι δεξιο - αριστερές γραφειοκρατίες αδυνατούν να τους κάνουν γιατί εκτός των άλλων θα καταργηθούν. Για αυτό φοβούνται τον διάλογο. Διασκεδάζω με την αμηχανία, τους φόβους και τα πλέγματά τους όταν τους καλούν να συμμετέχουν σε ένα διάλογο μαζί μου.

Θα ήθελα να μιλήσω και στην Κύπρο για το τέλος των μεταπολιτευτικών κομμάτων, μη κομμάτων στην Ελλάδα, μη Ελλάδα όπως την αποκαλώ.

Τι σχέση έχει αυτό με την Ελλάδα που γέννησε την πολιτική και την μετέδωσε στην ανθρωπότητα; Χρειάζεται κάτι αυθεντικό, νέο και μεγάλο, ιστορικού τύπου.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΛΕΥΚΩΣΙΑ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ Οι δολοφονημένες Πόλεις, Πόλεις της Ζωής

-->

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας στην Λευκωσία)

ΛΕΥΚΩΣΙΑ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ

Οι δολοφονημένες Πόλεις, Πόλεις της Ζωής

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 80’ ανέδειξα το αίτημα και τον συμβολισμό της 19^ης Μαΐου οι μεν επίσημες ηγεσίες ο Κ. Καραμανλής. ο Α. Παπανδρέου, η λεγόμενη αριστερά περισσότερο ήταν εχθρικές, οι δε πολίτες απαντούσαν με την γνωστή στάση ενός παραιτημένου ψυχικά και ηθικά λαού. « Αυτό δεν γίνεται», «Δεν μπορείς να το κάνεις». Δενμπορισμό, Δενγινετισμό ονομάζω από την ψυχολογία, την ιδεολογία που επέβαλαν στους Έλληνες.

Δέκα χρόνια μετά την αρχή αυτής της προσπάθειας το Ελληνικό Κοινοβούλιο με προσκαλούσε, χωρίς να είμαι Βουλευτής, να εισηγηθώ, να ερμηνεύσω το αίτημα για την καθιέρωση της 19^ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Έτσι άλλαξε η ιστορία.

Τώρα περιμένω εσάς. Τώρα είναι η στιγμή για ένα νέο ηθικό ιστορικού τύπου Πολιτικό Άλμα με την καθιέρωση της 19^ης Μαΐου ως Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Ο νυν Πρόεδρος της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου, οι πρώην Πρόεδροι, οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων που είναι παρόντες και τους ευχαριστώ για αυτό, μπορούν να αλλάξουν την τροχιά της ιστορίας. Να συμβάλουν στην επιστροφή του ανθρωπισμού στην περιοχή μας. Αυτό περιμένουν οι λαοί, οι άνθρωποι στην Μικρά Ασία και την Ευρώπη.

Ποια είναι η χρονική στιγμή που διανύουμε. Ο μήνας Μάιος είναι ο μήνας της Μνήμης. Η ανάληψη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας από την Κυπριακή Δημοκρατία τον Ιούλιο. Η συμπλήρωση 38 χρόνων από την εισβολή και την κατοχή. Τι ήταν η εισβολή, τι έγινε το 1974; Μπήκε σε λειτουργία εκ νέου η Κεμαλική μηχανή του θανάτου. Οι Κύπριοι και ο τόπος ήταν το προτελευταίο θύμα αυτής της μηχανής. Ακολούθησαν οι Κούρδοι. Έπονται άλλοι. Ο Εμβέρ Πασά έχει τους αυθεντικούς συνεχιστές του, τον Νταβούτογλου. Αυτή η μηχανή του θανάτου εκτός από τους ανθρώπους, τις γυναίκες και τα παιδιά, δολοφονεί το τοπίο, ειδικά τις πόλεις.

Τι είναι η Λευκωσία, η Αμμόχωστος; Είναι η συνέχεια της πυρπόλησης της Σμύρνης. Είναι δυο δολοφονημένες πόλεις.

Η μεγάλη ιστορικού τύπου πρωτοβουλία για την επιστροφή του ανθρωπισμού στην Μικρά Ασία μπορεί να έχει ως μια από τις αφετηρίες της την ανάδειξη της Λευκωσίας και της Αμμοχώστου ως Πόλεων της Ζωής. Ώστε να ηττηθεί ο θάνατος, η Κεμαλική μηχανή του θανάτου, η ιδεολογία του θανάτου. Οι Δήμαρχοι των δύο ιστορικών πόλεων έχουν μπροστά τους ένα απελευθερωτικό και δημιουργικό πεδίο σύγχρονου Ευρωπαϊκού πρωταγωνιστισμού. Μπορούν να κάνουν πολλά.

Αυτά είναι σήμερα τα πεδία μιας ανθρωπιστικής πολιτικής για την Ευρώπη. Τα πεδία της Ευρωπαϊκής Οικοδόμησης. Η Κύπρος έχει από το παρελθόν και το μέλλον τα υλικά να την χαράξει. Αυτό απαιτεί η ιστορία από τους Κυπρίους. Πολύ καλή η ιδέα για το άνοιγμα της Κυπριακής Προεδρίας από το Κούριο. Το κλείσιμο της μπορεί να γίνει στην Αμμόχωστο ή στο φυλακισμένο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας.

Ποιος μπορεί να το απαγορεύσει; Κανείς. Όταν το κάνει αποβάλλεται από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Η πρώτη αποβολή. Μπορούν να ακολουθήσουν και άλλες.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τετάρτη 20 Ιουνίου ώρα 20.00 Λευκωσία Κύπρος

19^η ΜΑΙΟΥ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Την Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012 και ώρα 20.15 ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης θα μιλήσει για αυτήν την πρόταση στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λεωφόρος Μακαρίου 15, Λευκωσία.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκη Ομήρου.

Την 1^η Ιουλίου του 2012 η Κυπριακή Δημοκρατία αναλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Προεδρία

Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Γλυφάδα – Αττική – Ελλάς
14-05-2012

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΚΥΠΡΟΣ



Αξιότιμε κ. Βουλευτά

Η Ευρωπαϊκή οικοδόμηση μπορεί να είναι νοητή, εφικτή, σταθερή και διαρκής μόνον όταν θεμελιώνεται επάνω σε βασικές ανθρωπιστικές αξίες και ιδανικά.
Σημαντικό βήμα προς την Ευρωπαϊκή οικοδόμηση αποτέλεσε η καθιέρωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 27ης Ιανουαρίου ως ημέρας μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού. Μετά την τραγωδία του ολοκαυτώματος, η Ευρώπη, οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί συνειδητοποίησαν ότι ο σεβασμός της αξίας της ανθρώπινης ζωής αποτελεί βασικό, πρωταρχικό θεμέλιο της Ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Μεγάλα ποιοτικά εκπολιτιστικά άλματα της Ευρώπης ιστορικά προκλήθηκαν από την συνάντηση Ευρωπαϊκών περιοχών και κοινωνιών με ανθρωπιστικές αξίες, αρχές και ιδανικά. Σ’ αυτές τις συναντήσεις βρίσκονται ουσιαστικά οι αφετηρίες της Ευρωπαϊκής μορφοποίησης. Ένας από τους μεγάλους δημιουργούς αυτών των ανθρωπιστικών ρευμάτων και επιπλέον ένας από τους μεγάλους ανθρωπιστές, πατέρες της ιδέας της Ευρώπης, ήταν ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος.
Επομένως η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα Ανατολικά, προς την ίδια την Μικρά Ασία δεν μπορεί να γίνει νοητή παρά ως επέκταση όλων εκείνων των ιδεών, των ιδανικών, των αρχών που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών δημοκρατιών, της κοινής Ευρωπαϊκής οικοδόμησης, της ίδιας της ιδέας της Ευρώπης. Κυρίως του σεβασμού μίας θεμελιώδους αξίας, της αξίας της ανθρώπινης ζωής.
Οι λαοί της Ευρώπης γνώρισαν, υπέστησαν μια εχθρική προς τον άνθρωπο, προς την ανθρώπινη ζωή ιδεολογία, αυτήν του Ναζισμού. Ο Ναζισμός είναι μια ιδεολογία του θανάτου. Οι ιστορικοί αυτόχθονες λαοί της Μικράς Ασίας υπέστησαν επίσης μια όχι μόνον συγγενική προς τον Ναζισμό, αλλά προδρομική του Ναζισμού ιδεολογία του θανάτου, τον Κεμαλισμό.
Οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα σε αυτές τις ιδεολογίες του θανάτου, τα δύο μεγάλα κακά του 20ου αιώνα, πρέπει να μελετηθούν. Υπάρχει όμως ένα χρονικό, ιστορικό γεγονός που τις διαχωρίζει. Ενώ η Ναζιστική μηχανή του θανάτου λειτούργησε επί δέκα περίπου χρόνια, η Κεμαλική δρα ατιμώρητη και προστατευόμενη επί ένα αιώνα. Τελευταία θύματα της μετά την Κύπρο η ιστορική Κουρδία και οι εναπομείναντες αυτόχθονοι εξισλαμισμένοι λαοί της Μικράς Ασίας. Οι Οθωμανικές ρίζες της Κεμαλικής μηχανής του θανάτου θα πρέπει επίσης να μας απασχολήσουν.
Θα ήθελα να μείνω στον Κικέρωνα παρ’ όλο που είναι πολλοί οι Κλασικοί συγγραφείς που θεωρούσαν την Ελλάδα και την Μικρά Ασία περιοχή της Humanitas, σε αντίθεση με τις περιοχές της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης που τις θεωρούσαν ζώνες βαρβαρότητας. Το ιστορικό αίτημα της περιόδου που διανύουμε είναι η αποκατάσταση της Humanitas κατά τον Κικέρωνα, στους τόπους που γεννήθηκε. Δεν είναι η εισαγωγή της Κεμαλικής βαρβαρότητας στην Ευρώπη. Ακόμη και σήμερα στην Μικρά Ασία από το Άμεντ της Κουρδίας έως την Τραπεζούντα του Πόντου, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία.
Η κάλυψη αυτού του τεράστιου σύγχρονου, ηθικού, ανθρωπιστικού και πολιτικού κενού, η Αποκατάσταση, η Επιστροφή και Προστασία της Humanitas, του ανθρωπισμού στην Μικρά Ασία μπορεί να σηματοδοτηθεί με την καθιέρωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 19ης Μαΐου ως Ευρωπαϊκής Ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού.
Η ανάληψη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας από την Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί μια σημαντική στιγμή για την πραγματοποίηση ενός ιστορικού άλματος που θα συμβάλει στην επιστροφή του ανθρωπισμού στην περιοχή μας.
Η Κύπρος λόγω ιστορίας, πολιτισμικής, ανθρωπιστικής κληρονομιάς και γεωγραφίας οφείλει να δείξει, να ανοίξει έναν σύγχρονο και αναγκαίο για τους λαούς και τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς ανθρωπιστικό ορίζοντα. Η Κύπρος δεν είναι μικρή, είναι πολύ μεγάλη. Δεν είναι αδύνατη, είναι πολύ δυνατή.
Ο ανθρωπιστικός, ηθικός και πολιτισμικός της πλούτος και η δύναμη είναι απορία εκτός των πολλών άλλων και ενός τραγικού ιστορικού γεγονότος. Του ότι εμείς οι Έλληνες υποστήκαμε, γνωρίσαμε και τις δύο ιδεολογίες του θανάτου και τον Κεμαλισμό και τον Ναζισμό. Όπως γνωρίσαμε την βία τόσο των Σταυροφοριών όσο και των Ιερών Πολέμων.
Η τραγική αυτή ιστορική κληρονομιά μεταβάλλεται σε καθήκον, σε υποχρέωση, σε πρωτοβουλία για την πρόκληση, την προώθηση της νέας μετάβασης της Μικράς Ασίας, της Μεσογείου, της Ευρώπης στον Ανθρωπισμό.
Είναι το Κυπριακό Κοινοβούλιο, πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο Ευρωπαϊκό που μπορεί και οφείλει να πρωταγωνιστήσει σ’ αυτήν την μετάβαση καθιερώνοντας την 19η Μαΐου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Συνεχίζοντας το άνοιγμα ενός παραθύρου προς την ζωή, προς τον άνθρωπο που συμβόλισε η καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων τον Μάιο του 1994.
Αναγνώριση που συνέχισαν πολλά Κοινοβούλια με τελευταίο αυτό μιας χώρας του Βόρειου άκρου της Ευρώπης, της Σουηδίας. Στο βιβλίο που σας αποστέλλω μπορείτε να δείτε τις μέχρι σήμερα αναγνωρίσεις της γενοκτονίας των Ποντίων από Εθνικούς και Διεθνείς θεσμούς.
Σήμερα τόσο οι λαοί που υπέστησαν και υφίστανται την Κεμαλική γενοκτόνα βία όσο και η Ευρωπαϊκή Κοινωνία Πολιτών αναγνωρίζουν την ανάγκη μιας κοινής Ημέρας Μνήμης των θυμάτων. Γιατί ο θύτης διαχρονικά είναι ο ίδιος, το ιδιόμορφο ΚεμαλοΤουρκικό φαινόμενο.
Η συνάντηση της Κύπρου, του Κυπριακού Κοινοβουλίου, της Κυπριακής Δημοκρατίας με την ιστορία θα έχει τις ευχές, την επιβράβευση όλων εκείνων των Ευρωπαίων Ανθρωπιστών αλλά και των Κομματιών του Ισλάμ που εμπνεόμενα από τα κλασικά Ελληνικά ιδεώδη διαμόρφωσαν μια Φιλάνθρωπη αντίληψη των ανθρώπινων Κοινωνιών και συνέβαλαν στον Εξανθρωπισμό του Κόσμου. Αυτό που έχει σήμερα ανάγκη η Εποχή μας και ο Πλανήτης μας.
Πολύ περισσότερο θα σας ευγνωμονούν οι νέες γενιές, τα παιδιά των διαφορετικών Εθνικών, Θρησκευτικών, Πολιτισμικών Ομάδων της Μικράς Ασίας που θέλουν να ζήσουν σε αρμονία μεταξύ τους, με την ιστορία, την γεωγραφία, τους τόπους τους.


Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Δ/ΝΣΗ: Σοφοκλέους 31, 166 74 ΓΛΥΦΑΔΑ
Τηλ./φαχ. 210-8982811
Email. michalis.charalambidis@yahoo.gr

Η ΔΕΞΙΟ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΠΕΘΑΝΕ ΕΓΙΝΕ ΕΡΕΙΠΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΑ ΕΡΗΜΟ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας στην Κοζάνη)

Η ΔΕΞΙΟ – ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΠΕΘΑΝΕ

ΕΓΙΝΕ ΕΡΕΙΠΙΑ

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΑ ΕΡΗΜΟ

Η αφετηριακή θεμελιώδης προϋπόθεση για την εξυγίανση και αναγέννηση της Πολιτικής Δημόσιας Ζωής είναι η Διανοητική και Πολιτική Εντιμότητα.

Η απουσία πολιτικής και δημόσιας ηθικής οδήγησε την χώρα στην σημερινή κατάσταση. Αυτό είναι το πρώτο ηθικό και πολιτικό δίδαγμα που πρέπει να εξαχθεί από την τραγωδία που βιώνει η χώρα. Επομένως, όταν η αυτοαποκαλούμενη αριστερά, ιδιαίτερα ορισμένες ομάδες της, εξακολουθεί, με θράσος μάλιστα, να αποποιείται των μεγάλων ιστορικού τύπου ευθυνών της για την ιστορικού τύπου αποτυχία και να παρουσιάζεται τηλεοπτικά ως νέα, τότε σημαίνει ότι επαναπροτείνει όλες εκείνες τις συμπεριφορές και αντιηθικές που κατέστρεψαν την πολιτική στην χώρα. Παρήγαγαν δηλαδή ένα είδος πολιτικής αντιπολιτικής που στο βιβλίο μου ονομάζω η Πολιτική ως Απάτη. Η ανάλυση μου για τον εκφυλισμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ερμηνευτική και των εκφυλιστικών διαδρομών που ακολούθησαν οι επίσης ένοχες νομενκλατούρες της αποκαλούμενης αριστεράς αλλά και της δεξιάς.

Ποτέ μια πολιτική δύναμη και ειδικά αριστερή δύναμη, ομάδα ή πολιτικό πρόσωπο, δεν θα σου πει, δεν ευθύνομαι γιατί δεν είχα την κεντρική κυβέρνηση. Ιδιαίτερα μια Γκραμσιανού τύπου αριστερά. Μια αριστερά πρέπει να αποδεικνύει ότι ξέρει να κυβερνά χωρίς να είναι στην Κυβέρνηση. Κάθε πολιτική ομάδα ή πρόσωπο πρέπει να το αποδεικνύει. Οι συντηρούμενες από την δημόσια χρηματοδότηση και τηλεκρατία (Η μεγάλη αγαπημένη τους) νομενκλατούρες, της ονομαζόμενης αριστεράς όχι μόνον δεν ξέρουν να κυβερνούν αλλά δεν έχουν σχέση με αυτή την έννοια. Αυτό λέει η ιστορία των μεταπολιτευτικών πολιτικών κομμάτων. Αυτό πληρώνει η χώρα. Στην άγνοια αυτή οφείλεται τους τελευταίους καιρούς η άσχημη εικόνα τους όσον αφορά το ζήτημα της διακυβέρνησης. Δεν άκουσα, δεν είδα ποτέ, μια ιδέα, μια πρόταση, ένα πρόγραμμα. Αντιιδέες άκουσα πολλές. Είναι επίσης εμφανής η λεκτική αδυναμία τους να διατυπώσουν ένα πρόγραμμα ή επί μέρους προγράμματα. Σ’ αυτό μοιάζουν με τους άλλους. Συνεχίζουν την σχολή του υιού και του Σαμαρά. Πρέπει να πω επίσης ότι επί χρόνια τους είχα απέναντι και όχι μαζί μου σε τόσες προτάσεις διακυβέρνησης που ανέπτυξα χωρίς να είμαι στην κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο. Δεν συναντά επίσης ένα παράδειγμα καλής διακυβέρνησης π.χ. σε ένα Δήμο, μια Νομαρχία πριν. Δεν νομίζω ότι ο Καμίνης είναι παράδειγμα καλής διακυβέρνησης. Για να μείνουμε μόνο σε αυτόν.

Ας αναδειχθούμε, όμως ας σηκωθούμε, όπως έλεγε και το τραγούδι, λίγο ψηλότερα. Ας υπάρξει δηλαδή ένα επίπεδο σοβαρότητας, ειλικρίνειας, δημόσιας σοβαρότητας. Μια νομενκλατούρα ταμείο, με μόνιμα επαγγελματικά, με δημόσιους πόρους, τηλεστελέχη των τηλεοπτικών παραθύρων, δεν μπορεί να ξέρει να κυβερνά, να είναι κυβέρνηση. Δεν είναι καν αριστερά. Δεν είναι καν πολιτικό κόμμα. Δεν ανήκει καν σε πολιτικές κατηγορίες.

Η αυτοαποκαλούμενη αριστερά, η επιστήμη της δίνει άλλη ονομασία, κυβέρνησε πολλούς χώρους την μεταπολιτευτική περίοδο. Τα πεδία και τα παραδείγματα πολλά, άπειρα. Η διακυβέρνηση της ήταν καταστροφική όπως αυτή των πρασινογαλάζιων της PEPSI και της COLA. Στο βιβλίο μου όπως και σε ένα διάλογο που αναπτύσσω εδώ και δεκαετίες τοπικά, περιφερειακά, στην καρδιά της κοινωνίας αναφέρομαι σε αυτές τις ταυτίσεις και αυτήν την εγκληματική για την χώρα εξέλιξη.

Τόσο η Ν.Δ. και το ΚΚΚΑΣΟΡ όσο και οι λεγόμενες αριστερές ομάδες δεν ήταν φίλοι άλλα εχθροί του διαλόγου. Όλοι διαμέσου μιας ομολογούμενης ή σιωπηλής συμφωνίας κατήργησαν τον διάλογο στην χώρα που τον γέννησε. Είναι ορατός ο εκφυλισμός ακόμη και την προεκλογική περίοδο. Όπου το μνημονιακοί, αντιμνημονιακοί καλύπτει την κενότητα και αναπαράγει τον Ταλιμπανισμό, την φιλαθλοποίηση. Όπως το Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Η χώρα δεν είχε δικομματισμό. Έχει τετρακομματικό ή πεντακομματικό μονοκομματισμό χωρίς κόμματα.

Είναι ιστορική η ευκαιρία για την οριστική απαλλαγή από όλο αυτό το κακιστοκρατικό αριστεροδεξιό, πολιτικό λεγόμενο προσωπικό. Όταν το μελετήσει κανείς διακρίνει ότι ήταν και είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Ουσιαστικά μνημονιακοί ήταν όλοι τους. Μνημονιακή ήταν όλη αυτή η κάστα η οποία είναι το μόνο κοινωνικό στρώμα το οποίο δεν έκανε θυσίες, περικοπές. Δεν πληρώνει για το χρέος που συσσώρευσε και κατανάλωσε επί δεκαετίες. Χέρι με χέρι και με το δεξί και το αριστερό το συσσώρευσαν.

Από το «Μνημονιακοί ήταν όλοι τους» μπορεί να αρχίσει μια έντιμη και απελευθερωτική για την χώρα συζήτηση. Η χώρα δεν μπορεί να επαναληφθεί στο νέο κύκλο δια μέσου της ανακύκλωσης του παλιού, αποτυχημένου αριστεροδεξιού προσωπικού, της κάστας. Την αλληλεγγύη, την μετάγγιση, τις ανακυκλωτικές μεταγραφές των ένοχων κομματικών γραφειοκρατιών που τις ονομάζουν νέο. Παλιό δεν είναι μόνο η Ν.Δ. και το ΚΚΚΑΣΟΡ. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Παλιό είναι και οι γραφειοκρατίες της λεγόμενης αριστεράς. Αυτή είναι όλη η αλήθεια. Όταν μάλιστα είσαι παλιό και παρουσιάζεσαι ως νέο, τότε σημαίνει ότι είσαι πολύ παλιό. Είσαι ένα ολοκληρωτικού, ολιγαρχικού τύπου παλιό. Αυτό το φιλμ, με άλλα πρόσωπα το είδαν και το πλήρωσαν, το υπέστησαν οι Έλληνες αρκετές φορές τους τελευταίους καιρούς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει αιχμάλωτη των ίδιων δυνάμεων που την οδήγησαν στην ταπείνωση. Όταν μπορούσε και μπορεί να πρωταγωνιστεί.

Η χώρα έχει ανάγκη το αληθινά νέο, το αυθεντικά νέο, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι η Ευθύνη, η Διανοητική και Πολιτική Εντιμότητα. Έχει ανάγκη την Αλήθεια, την Μνήμη δηλαδή που γεννά το σχέδιο για το μέλλον. Αυτοί δολοφονούν την μνήμη για αυτό δεν έχουν σχέδιο. Απλά έμαθαν πολύ αργά, ως στάσιμοι μαθητές την λέξη σχέδιο και το ψάχνουν όταν ο εκπαιδευτικός κύκλος έκλεισε για αυτούς. Το ομολογούν μάλιστα αφελώς και δια της πονηρίας. Στού κασίδη το κεφάλι…

Το αριστεροδεξίο παλιό, η αριστεροδεξιά μεταπολιτευτική απάτη πέθανε μαζί με τα ερείπια που δημιούργησε. Είχε επιβάλει πριν μαζί με τους προστάτες της μια διανοητική, αλφαβητική έρημο. Αυτή οδήγησε στα ερείπια.

Παντού στον Κόσμο υπάρχει μια δεξιά, μια αριστερά και ένα κέντρο. Μόνο στην έρημο δεν υπάρχουν. Εδώ είχαμε και βρισκόμαστε ακόμη στην έρημο. Η έξοδος από την μεταπολιτευτική αριστεροδεξιά μορφωτική και δομική μνημονιακή έρημο θα επιτρέψει την άνθηση αυτών των πολιτικών κατηγοριών, δεξιά και αριστερά, που είναι χρήσιμες όταν υπάρχουν.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗΤΕΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗΤΕΣ

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ

Δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση χωρίς την εσωτερική ηθική, κοινωνική, πολιτική συνοχή. Αυτό δεν μπορούν να το δημιουργήσουν τα ένοχα, όχι απλώς υπεύθυνα, καθεστωτικά, κομματικά χωρίς να είναι πολιτικά κόμματα, στρατόπεδα. Όλα δεξιά και αριστερά, χωρίς εξαιρέσεις – αυτό αποδεικνύει η ανάλυση, καλύτερα θα έλεγα η επιστήμη – είναι μέρος του προβλήματος. Δεν είναι η λύση του. Αυτοί το δημιούργησαν και το εντείνουν. Δεν το επιλύουν. Δεν θέλουν και δεν μπορούν λόγω της φύσης τους.

Τα παράξενα φαινόμενα που συμβαίνουν είναι δημιουργήματα τους. Είναι υπεύθυνοι για αυτά και όχι τιμητές. Η θρασύς έως κωμική παρουσίαση τους στην θέση του τιμητή είναι η συνέχεια της παθολογίας και όχι της εξυγίανσης, της απελευθέρωσης. Αυτή είναι η προσέγγιση που οφείλει να καθορίζει την ιστορική πολιτική στάση των πολιτών απέναντι τους. Ακόμη και στους ανεύθυνους εκφυλιστικού τύπου εκλογικούς κύκλους στους οποίους σύρεται η χώρα από το 2009. Ώστε να απαλλαγούμε από αυτό το ανίκανο «δεξιό – αριστερό», αποκαλούμενο πολιτικό προσωπικό. Τι πολιτικό είχε και έχει; τι πολιτικό αποδεικνύει σήμερα; Αποδείχθηκε το χειρότερο στον κόσμο. Είναι τεταρτοκοσμικού, Βαλκανικού τύπου.

Η αναγεννητική απελευθερωτική έξοδος από τις παρακμιακές μεταπολιτευτικές αριστεροδεξιές ομάδες προϋποθέτει την αποστράτευση, απόλυση και όχι την ανακύκλωση και αναπαραγωγή τους όπως επιδιώκουν εξωθεσμικοί κύκλοι.

Αυτοί που τους συντήρησαν επί δεκαετίες. Επέλεξαν να συντηρήσουν μια δεξιό – αριστερή κακκιστοκρατία και οδήγησαν την χώρα στην πλέον ταπεινωτική της σύγχρονης ιστορίας της κατάσταση. Ονόμασαν κα ονομάζουν, βαπτίζουν διαδοχικά διευθύνουσα πολιτική τάξη της χώρας κωμικού, τυχοδιωκτικού τύπου ομάδες και πρόσωπα. «Αριστεροδεξιές» εναλλασσόμενες περιοδικά Μασκότ της τηλεκρατίας.

Εκτός από την χρεοκοπία άνοιξαν τον δρόμο, κατασκεύασαν την κοινωνική και πολιτική ζούγκλα. Δεκαετίες πριν μίλησα για αυτά.

Αυτό δεν είναι Ελληνική Δημόσια Πολιτική Ζωή. Αυτό έχουμε ανάγκη. Κατανόηση αυτών των Εννοιών. Αυτές δολοφόνησαν και δολοφονούν. Αυτές θα αναγεννήσουμε.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη