MICHALIS CHARALAMBIDIS - ( Tratti dell’ intervento alla presentazione del libro - Eravamo a Trebizonda di Emidio D’Angelo) - DAL CATALOGO DEI RICONOSCIMENTI DEL GENOCIDIO PONTIACO - MANCA IL PARLAMENTO ITALIANO – L’ITALIA DOVEVA ESSERE LA PRIMA

Di quelli che mi hanno preceduto Artemis Xanthopoulou ha parlato  nella lingua ellenica e Maurizio De Rosa in italiano. Io parlerò nelle due lingue parallelamente. Durante la mia permanenza  a Roma mi chiamavano il Greco. Ad Atene l’Italiano. Sono un’Italiota Greco ho pensato.

-  In Europa sono scomparsi per secoli  i libri sull’ Asia Minore, la Mesopotamia,il Pontos, Costantinopoli. La Storia del libro deve essere riscritta.

Nelle ultime decadi I libri sul Ponto erano proibiti come anche i libri per il  Patriarcato  Ecumenico di Costantinopoli. La NATO, il colonialismo  europeo, il bipolarismo, protegevano il mostro.

Ultimamente abbiamo libri di letteratura storica sul Ponto e la Trebizonda in Inghilterra, in Francia. Il libro di Emidio D’ Angelo in Italia apre un archivio chiuso, una biblioteca controllata come quella del monastero  In nome della Rosa di Umberto Eco.

-  Il libro si riferisce alla lotta permanente dei Pontiaci conto i totalitarismi. Li abbiamo conosciuti tutti. Il nostro grande esodo però, la nostra odissea l´ha provocata una ideologia della morte, il kemalismo. Il nazismo annientava i popoli per 10 anni. Il kemalismo per 100. Un secolo ormai, con la tolleranza e il sostegno degli Europei, Americani, Russi e  altri giocatori periferici.

-  Dal  Ponto, dalla dimensione pontiaca può partire una discussione per la Storia Europea, la civiltà europea, l´identità europea. L´ho fatto in molte istituzioni accademiche e culturali in molte città del Europa.

Ma molto di più dal rapporto fra Ellenismo e Roma, Ellenicità e Italianità può essere costruito questo dibattito per l'identità europea. Tanto nel Ellade quanto in Italia questo non è compresso. Non conoscono  in fondo bene se stessi e la loro storia. Molte volte penso perché non abbiamo ad Atene una statua di Marco Aurelio. Parlava e scriveva i suoi libri in greco. Sono pubblicati  ad Atene. Leggetele. Non ci allargiamo ad Adriano. Parlo  in un mio libro (L'attualità di Bessarione nel libro Qualità Ellenica e Sviluppo)...

-  La presentazione del libro coincide con la lotta del' Ellenismo contro il fascismo nel 1940. Molte volte penso che un vero Romeo non attacca la Grecia. Non avrebbe attaccato la Grecia. Questo dice la Storia, l'evoluzione del rapporto fra Greci e Romani. Mussolini non conosceva il rapporto fra Grecia e Roma e certamente non la provenienza della parola lasagna anche se era Romagnolo della Romania...

-  La mia lotta per la scoperta di un genocidio nascosto quello Pontiaco, ma anche per la primavera dei popoli del Asia Minore, della Mesopotamia  è stata giustificata dalla Storia. Per questa lotta non posso visitare due paesi, due capitali e città famigliari a me,Washington, Ancara, Costantinopoli, Trebizonda. Gli Stati Uniti fino a ieri avevano strette cattive compagnie. Io non gli avevo. Anni fa non potevo visitare tre paesi. La stessa Ellade nel periodo della dittatura . Quando ho fuggito dal Ionio al Italia.

Nella lotta per il ritorno della verità  e del umanesimo nel Asia Minore era determinante il contributo della «Lega Internazionale per i Diritti e la Liberazione dei Popoli», che ha fondato un mio maestro Lelio Basso. Le ho dedicato il mio libro Aspects of the New Eastern Question ...

-  Negli ultimi tempi uomini di valori, di spirito, di idee, quelli che chiamo nuovi umanisti parlano con parissia (orgoglio,fermezza) per i popoli del Asia Minore come il presidente tedesco Joachim Gauck. Nel maggio del 2015 in una sua omelia pubblica si è riferito al genocidio dei greci del Ponto. Si è presentato in un livello più alto moralmente da quello del Parlamento Tedesco. Ho proposto ai pontiaci di proiettare durante le manifestazioni nel giorno della memoria la scritta  JOACHIM GAUCK ΧΑΙΡΕ, e lo hanno fatto. Vorrei essere nella condizione di dirgli di scrivere SERGIO MATTARELLA ΧΑΙΡΕ. Sto compiendo un catalogo dei presidenti di paesi che hanno riconosciuto il genocidio Pontiaco.

Ho qui nelle mie mani il libro The Pontian Question in the United Nations. Voglio regalarlo al ambasciatore del Italia ad Atene che è presente e lo voglio congratulare per la sua presenza . Nella parte finale il libro contiene il catalogo dei riconoscimenti del genocidio Pontiaco  da istituzioni nazionali e internazionali. Dal catalogo manca il parlamento italiano, l'Italia. La storia dice che doveva essere la prima.  

   

L'incontro è organizzato dalla

Società Dante Alighieri - Comitato di Atene

e dall' Istituto Italiano di Cultura di Atene

nella sede dell’ Istituto, il 21 ottobre 2016

Τώρα Ταγίπ είναι δύσκολο

ΤΩΡΑ ΤΑΓΙΠ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣΕΤΕ

ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΤΕ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1921 ΣΤΗΝ ΑΜΑΣΕΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΟΛΟΙ

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟΦΟΡΟΙ

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (Μιλώντας σε Ρ/Σ) - ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΤΑ ΠΡΩΗΝ EΣ–ΕΣ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Το 1940 – 41 στην Βόρειο Ήπειρο συγκρούσθηκε ο ανθρωπισμός με την βαρβαρότητα. Είχαμε την πρώτη νίκη του στην Ευρώπη.

Οι αυτόχθονες ελληνικοί πληθυσμοί της Βορείου Ηπείρου αποτέλεσαν μέρος του μετώπου του ανθρωπισμού.

Οι Τσάμηδες ως πιστοί συνεχιστές μίας ληστρικής και εγκληματικής παράδοσης, εκτός των άλλων αγριοτήτων έσφαζαν τους Έλληνες τραυματίες στρατιώτες επάνω στα κρεβάτια τους στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων.

Παντού η βαρβαρότητα τιμωρείται. Όχι όμως στην Σκιπερία.

Αυτά τα μαυροντυμένα ΕΣ-ΕΣ συμμετέχουν σήμερα στην κυβέρνηση των Τυράννων του σοσιαλιστή Ράμα. Μόνιμου φωτογραφικού συντρόφου  του εκφραστή  σήμερα ενός γενοκτονικού καθεστώτος, του Ερντογάν. Η συχνότητα υπερέβη και τους αληθινούς παλιούς οθωμανικούς χρόνους.

Δεν νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να συνομιλεί διακρινόμενη από ελαφρότητα και ανοχή με μία παρόμοιας σύνθεσης και συμπεριφοράς κυβέρνηση. Ο αυστριακός Χάνς το ξέρει αυτό. Το ίδιο ισχύει και με την εδώ κυβέρνηση, αριστερή μάλιστα.

Υπάρχει όμως κάτι βαθύτερο, στο οποίο αναφέρθηκα καιρό πριν. Η Ελλάδα, οι Έλληνες δεν μπορούν να υφίστανται την αλβανική σύγχρονη προβληματικότητα, παθολογία και εγκληματικότητα. Όσοι όπως ο Χάνς και άλλοι έχουν ολοκληρωτικές και αυτοκρατορικές νοσταλγίες και αναζητούν μισθοφόρους μελανοχίτωνες και τουρκοσκιπτάρ όπως τους αποκαλούν στην Κορυτσά, ας το κάνουν. Έχουν παράδοση.

Θα θυμίσω αυτό που είπαν οι επιζήσαντες Έλληνες μετά την μεγάλη σφαγή των Ελλήνων της Πελοποννήσου από τους Αλβανούς το 1770. Τα ψέματα και οι μπαμπεσιές τελείωσαν.       

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (Αποσπάσματα της ομιλίας του κατά την παρουσίαση βιβλίου " Είμασταν στην Τραπεζούντα" του Emidio D' Angelo)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΡΗΣΕΩΝ ΤΗΣ

         ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - 

Η ΙΤΑΛΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ

Αυτοί που προηγήθηκαν η μεν κ. Άρτεμις Ξανθοπούλου μίλησε στα ελληνικά ο δε Maurizio De Rosa στα ιταλικά. Εγώ θα σας μιλήσω στις δύο γλώσσες παράλληλα. Κατά την παραμονή μου στη Ρώμη με αποκαλούσαν ο Έλληνας. Στην Αθήνα ο Ιταλός. Είμαι ένας Ιταλιώτης  Έλληνας  σκέφτηκα.

- Στην Ευρώπη εξαφανίστηκαν επί αιώνες τα βιβλία για την Μικρά Ασία, την Μεσοποταμία, τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη. Η Ιστορία του βιβλίου πρέπει να ξαναγραφεί. Τις τελευταίες δεκαετίες τα βιβλία για τον Πόντο ήταν απαγορευμένα όπως και αυτά για το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Το ΝΑΤΟ, οι  ευρωπαϊκές αποικιοκρατίες, ο Διπολισμός, προστάτευαν το τέρας.  Τελευταία έχουμε βιβλία ιστορικής λογοτεχνίας για τον Πόντο και την Τραπεζούντα στην Αγγλία, την Γαλλία. Το βιβλίο του Emidio  Dʹ Angelo  στην Ιταλία ανοίγει ένα κλειστό  αρχείο, μια ελεγχόμενη βιβλιοθήκη όπως αυτή του μοναστηριού « Στο όνομα του Ρόδου» του Ουμπέρτο Έκο.

­- Το βιβλίο αναφέρεται στον διαρκή αγώνα των Ποντίων ενάντια στους ολοκληρωτισμούς. Τους γνωρίσαμε όλους. Την μεγάλη όμως έξοδό μας την Οδύσσειά μας την προκάλεσε μια ιδεολογία του θανάτου, ο κεμαλισμός. Ο ναζισμός εξόντωνε τους λαούς επί 10 χρόνια. Ο κεμαλισμός τους εξοντώνει επί 100. Ένας αιώνας τώρα με την ανοχή και υποστήριξη Ευρωπαίων, Αμερικανών, Ρώσων και άλλων περιφερειακών παικτών...

-  Από τον Πόντο, την ποντιακή διάσταση μπορεί να αρχίσει μια συζήτηση για την Ευρωπαϊκή Ιστορία ,τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Το έχω κάνει σε πολλούς ακαδημαϊκούς, μορφωτικούς και τοπικούς θεσμούς σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις.

Πολύ περισσότερο από την σχέση Ελληνισμού  και Ρώμης, Ελληνικότητας και Ιταλικότητας μπορεί να οικοδομηθεί αυτή η συζήτηση για την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ιταλία αυτό δεν είναι κατανοητό. Δεν γνωρίζουν καλά σε βάθος τον εαυτό τους, την ιστορία τους. Πολλές φορές σκέφτομαι γιατί δεν έχουμε στην Αθήνα ένα άγαλμα του Μάρκου Αυρηλίου. Μιλούσε, έγραφε τα βιβλία του στα ελληνικά. Έχουν εκδοθεί στην Αθήνα, διαβάστε τα. Ας μην επεκταθούμε στον Αδριανό. Γράφω σε ένα βιβλίο μου γι’ αυτά ( Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη- Η Νέα Συμμαχία, Αθήνα 2008).

Συμπίπτει η παρουσίαση του βιβλίου με τον αγώνα των Ελλήνων ενάντια στον φασισμό το 1940. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι ένας αληθινός Ρωμαίος δεν επιτίθεται στην Ελλάδα, δεν θα επιτίθονταν στην Ελλάδα. Αυτό λέει η Ιστορία, η  εξέλιξη της σχέσης των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Ο Μουσολίνι δεν ήξερε την σχέση Ελλάδας – Ρώμης ούτε βέβαια την προέλευση της λέξης λαζάνια παρόλο που ήταν Romagnolo,  από την Romagna ...

- Ο δικός μου αγώνας για την αποκάλυψη μιας σκεπασμένης γενοκτονίας της Ποντιακής αλλά και την άνοιξη των λαών της Μικράς Ασίας και Μεσοποταμίας δικαιώθηκε από την Ιστορία. Γι’ αυτόν τον αγώνα μου δεν μπορώ ακόμη να επισκεφθώ δύο χώρες δύο πρωτεύουσες και συγγενείς μου οικογενειακές μου πόλεις την Ουάσιγκτον, την Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη, την Τραπεζούντα. Οι ΗΠΑ μέχρι προχθές είχαν στενές κακές παρέες. Εγώ δεν είχα. Χρόνια πριν δεν μπορούσα να επισκεφτώ τρείς χώρες.  Την ίδια την Ελλάδα την περίοδο της δικτατορίας όταν διέφυγα από το Ιόνιο στην Ιταλία.

Στον αγώνα μου για την επιστροφή της αλήθειας και του ανθρωπισμού στην Μικρά Ασία ήταν καθοριστική η συμβολή της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών που ίδρυσε ένας δάσκαλός μου ο Λέλιο Μπάσο. Του αφιέρωσα το βιβλίο μου Aspects of the New Eastern Question, Όψεις του Νέου Ανατολικού Ζητήματος.

Τους τελευταίους καιρούς άνθρωποι αξιών, πνεύματος, ιδεών αυτούς που τους ονομάζω νέους  ανθρωπιστές μιλούν με παρρησία για τους λαούς της Μικράς Ασίας όπως ο Γερμανός πρόεδρος Τζοακείμ Γκάουκ. Τον Μάιο του 2015 σε δημόσια ομιλία του αναφέρθηκε στην γενοκτονία των Ποντίων. Ήταν σε υψηλότερο ηθικό επίπεδο από αυτό του Γερμανικού Κοινοβουλίου. Πρότεινα στους Πόντιους να προβάλλουν κατά τις εκδηλώσεις – πορείες με αφορμή την ημέρα μνήμης το  σύνθημα ΤΖΟΑΚΕΙΜ ΓΚΑΟΥΚ ΧΑΙΡΕ και το έκαναν. Θα ήθελα να είμαι σε θέση να τους πω να γράψουν ΣΕΡΤΖΙΟ ΜΑΤΑΡΕΛΑ ΧΑΙΡΕ. Προσχεδιάζω ένα κατάλογο προέδρων χωρών που αναγνώρισαν την Ποντιακή Γενοκτονία.

Έχω εδώ στα χέρια μου το βιβλίο The Pontian Question in the United Nations. Θέλω να το χαρίσω  στον Πρέσβη της Ιταλίας στην Αθήνα που είναι εδώ μαζί μας και τον συγχαίρω για την  παρουσία του. Το βιβλίο παραθέτει στο τέλος κατάλογο των αναγνωρίσεων της Γενοκτονίας των Ποντίων από διεθνείς θεσμούς και χώρες. Από τον κατάλογο απουσιάζει το Ιταλικό Κοινοβούλιο, η Ιταλία. Η Ιστορία λέει ότι έπρεπε να είναι η πρώτη.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (μιλώντας στο Κιλκίς) - Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Η Παιδεία μας δεν είναι ελληνική. Είναι ψευτοευρωπαϊκή, βαλκανοτουρκομπαρόκ. Το σύστημα εκπαίδευσης είναι επαρχιώτικο. Δεν είναι οικουμενικό, κοσμοπολίτικο, ανθρωπιστικό. Αντιεκπαιδεύει, δεν εκπαιδεύει. Βγάζει μιμητές, καταναλωτές όχι δημιουργούς. Η παθολογία, η διάβρωση αρχίζει από το κράτος, το αριστεροδεξιό κράτος. Γράφω στο Ελληνική Πολιτική Παιδεία γι' αυτό.

Ένα παράδειγμα. Το θαυμάσιο έργο με πρωταγωνιστές τους μαθητές των δύο δημοτικών σχολείων του Κιλκίς που παρακολούθησα τον Μάιο, σε άλλη χώρα θα είχε προβληθεί σε όλα τα σχολεία. Την 27η Ιανουαρίου ή την 19η Μαΐου. Εδώ είναι όχι μόνο ανεκτικοί αλλά λάτρεις των δύο ιδεολογιών του θανάτου.

Πριν λίγες μέρες διάβασα σε μια παρουσιαζόμενη ως σοβαρή δεξιά εφημερίδα, την Καθημερινή, το εξής ː “ο πατριώτης Κεμάλ”, σαν να λέμε ο πατριώτης Χίτλερ.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ

        Αγαπητοί μου

       Έδειχνα πάντοτε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα κείμενα του ιστορικού (απέδειξε ότι είναι) Γρηγόρη Γιοβανόπουλου στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ που με μεγάλη ευγένεια μου στέλνεται.

Όταν τον γνώρισα μήνες πριν, κατά την γόνιμη συζήτηση με θέμα «Να μιλήσουμε σοβαρά για την Ανάπτυξη» που οργάνωσε ο Δήμος Αλεξάνδρειας και ο Σύλλογος Ποντίων (επιτέλους οι Πόντιοι δεν χορεύουν μόνο) είδα να επιβεβαιώνεται η εκτίμησή μου ότι, στο νέο ιστορικό κύκλο, θα έχουμε επιστροφή των Δασκάλων. Τα κυρίαρχα κοινωνικά, μορφωτικά υποκείμενα θα είναι οι Δάσκαλοι, οι Αρχαιολόγοι, οι Μάστορες, θέμα ομιλίας μου τις προσεχείς ημέρες στο Αγρίνιο.

Παρ ’όλη την γνωστή αυστηρότητά μου η αφιέρωση  του κειμένου του «Οι Έλληνες της Βακτρίας» στο πρόσωπό μου το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα σας σε δύο συνέχειες ( 29-30/9)  με συγκίνησε για πολλούς λόγους. Περισσότερο όμως επιβεβαιώνονταν η εκτίμησή μου ότι ο νέος κύκλος θα χαρακτηρίζεται από ευγενείς, ποιοτικές συνομιλίες, ωσμώσεις και αγώνες νέων συναθλητών.

Με αφορμή αυτή την επιστολή μου θα παρότρυνα δημοσίως μέσω της εφημερίδας σας τον Δάσκαλο Γρηγόρη Γιοβανόπουλο να ολοκληρώσει το έργο του για τα ελληνιστικά βασίλεια της Κεντρικής Ασίας και της Ινδικής με την έκδοση ενός βιβλίου. Φυσιολογικά έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον πέντε χιλιάδες.

Στην παρουσίασή του θα είχα πολλά χρήσιμα να πω (το κάνω δεκαετίες τώρα στα βιβλία μου) για το παρόν και κυρίως το μέλλον της Μακεδονίας, της υπαίθρου και των πόλεων της. Με οργίζει η δεξιοαριστερή  επαρχιώτικη καθήλωσή τους στην αυτοκαταστροφική στασιμότητα.

 Με εκτίμηση

Μιχάλης Χαραλαμπίδης  

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ Βέροιας το Σάββατο 8 Οκτωβρίου.