ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας σε Ρ/Σ)

Στο ερώτημα γιατί επικεντρώνεται η συζήτηση για την Ανάπτυξη, για την «Σωτηρία», στον ορυκτό πλούτο και την ΑΟΖ, όπως και την διχοτομία περί ορθολογιστών και μη, όπως ειπώθηκε, Homo Economicus – Homo Hellenicus.

ΕΠΙΣΤΗΜΗ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΗ

Όταν απουσιάζει ή απαγορεύεται ο Λόγος, ο ορθός Λόγος τότε έχουμε ή επιβάλλεται από τις ολιγαρχίες όπως έλεγε ο Θουκυδίδης η παραμυθίαση. Αυτή δεν βοηθά τους λαούς, τις κοινωνίες να αντιμετωπίσουν τα παλιά λάθη τους και τα αδιέξοδα τους. Να αλλάξουν, να διορθωθούν. Να χαράξουν νέους δρόμους.

Δεν είναι όρθος Λόγος ή «τα καίρια» που έλεγε ο Αισχύλος η επανάληψη του κλισέ περί ορθολογιστών και μη. Χιλιοειπωμένα, με ξύλινο τρόπο πράγματα, επί δεκαετίες τώρα. Ντεμοντέ πλέον. Κωμικά θα πρόσθετα. Δεν απέτυχε η τεσσαρακονταετία 1974 –2014 για αυτό.

Όπως η απουσία ορθού λόγου για την ανάπτυξη της χώρας, το ζήτημα του τύπου της ανάπτυξης, της ποιότητας της, καλύπτεται, υποκαθίσταται με το νέο ΜΑΝΑ όχι από τον Ουρανό ή το Κράτος αλλά από το έδαφος και την θάλασσα τα ορυκτά και την ΑΟΖ*. Όπως το νερό του Καματερού** τελικά που πρόβαλαν ότι είχε θεραπευτικές ιδιότητες.

Το «Ελληνική Πολιτική Παιδεία» και το «Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη» είναι ο ορθός λόγος απέναντι στην παραμυθίαση. Είναι η πρόταση σοβαρών και υψηλών σταθερών στην Δημόσια, Πολιτική και Ακαδημαική Ζωή.

Δεν υπάρχει μόνον απουσία Λόγου, Ορθού Λόγου. Απουσιάζει κυρίως η Επιστήμη. Πάνω από όλα όμως απουσιάζει η Πολιτική όχι μόνον ως επιστήμη αλλά ως Ανώτερη Τέχνη που έλεγαν οι ανορθολογικοί κατά μερικούς Έλληνες.

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

*Η ΑΟΖ δεν είναι ζήτημα του σήμερα αλλά δεκαετιών πριν. Δέστε την ομιλία μου του 1996. Τότε υπήρχε σιωπή σε σχέση με τον σημερινό θόρυβο. Η ΑΟΖ είναι για Υπεύθυνα Εθνικά Συστήματα.

**Δεν θα ήθελα να προσβάλω το Ιστορικό πρόσωπο του Καματερού. Ήταν Άρχοντας της Αττικής την Βυζαντινή περίοδο. Είχε σε αυτήν την περιοχή τα κτήματα του. Μετά την Εξώπολη, τα Σεπόλια δηλαδή, για να κάνουμε ένα μάθημα Χωροταξίας, Χωρογραφίας κατά τον Στράβωνα.

Το νερό απασχόλησε επί μήνες τους κατοίκους του Άστεως και τις εφημερίδες την δεκαετία του 70’.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Απόσπασμα από ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ σε Ρ/Σ)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ενώ έχουμε ανάγκη τον Λόγο, τον Διάλογο επιβάλλεται σιωπή και αυξανόμενη αερολογία. Είναι ορατό, αλλά δεν αναδεικνύεται πολιτικά λόγω του αισθήματος αυτοσυντήρησης των κατεστημένων μεταπολιτευτικών ομάδων, ότι τα μικρά Φοιτητικά «ΑριστεροΔεξία» Κοινοβούλια έχουν τα ίδια παρακμιακά χαρακτηριστικά με το Κεντρικό. «Σόι πάει το βασίλειο» που λέει ο λαός μας.

Η Αληθινή Πολιτική οφείλει να πάει ενάντια σε αυτό το αραχνιασμένο περιβάλλον ανοίγοντας διανοητικά, ηθικά, πολιτικά, προγραμματικά και οραματικά μέτωπα.

Αυτό κάνω σε πολλά πεδία. Το κείμενο μου με τίτλο «Πανεπιστήμιο, Επιστροφή Μετασχηματισμός ή τέλος του Μύθου¹» που περιλαμβάνεται στο «Ελληνική Πολιτική Παιδεία» αλλά και το βιβλίο για την «Ποιότητα της Ανάπτυξης²» ανοίγει μια ουσιαστική συζήτηση για το Πανεπιστήμιο, την σχέση του με την εργασία, την ανάπτυξη, την κοινωνία.

Δυστυχώς ακόμη δεν διακρίνει κανείς νέα μορφωτικά υποκείμενα στον χώρο του Πανεπιστημίου που μπορούν και θέλουν να αναπτύξουν έξυπνους, γόνιμους και απελευθερωτικούς προβληματισμούς και προτάσεις. Στο χώρο των Φοιτητών όπου είχαμε το πλέον συντεχνιακό Φοιτητικό «κίνημα» στον κόσμο και που τώρα πληρώνει την μορφωτική πενία και τον συντεχνιασμό του. Όσο για το καθηγητικό προσωπικό της χώρας είναι γνωστό ότι δεν διακρίνεται για τις επιδόσεις του.

Η χώρα χρειάζεται ένα νέο Πανεπιστήμιο τα πρώτα χαρακτηριστικά του οποίου θα είναι η δημιουργικότητα, η παραγωγικότητα, η αισθητική του.

Νομίζω ότι οι φοιτητές, οι ερευνητές στην Διασπορά όπως στην Αγγλία, μπορούν να αποτελέσουν τους τόπους και τα υποκείμενα ανάπτυξης γόνιμων, αυτόχθονων και όχι επαρχιώτικων, ιδεών και προτάσεων για ένα άλλο Πανεπιστήμιο.

Εδώ οι Ακαδημαϊκοί χώροι είναι εγκλωβισμένοι στους συντεχνιακούς Φεουδαρχικούς, οθωμανικού τύπου μηχανισμούς όπως και σε «ΔεξιοΑριστερούς» μηχανισμούς παιδομαζώματος των νέων παιδιών. Ένα θλιβερό αλλά ταυτόχρονα και κωμικό θέαμα. Ευτυχώς βρίσκεται στο τέλος του. Παρ’ όλο που πολλοί θέλουν αγωνιωδώς να το συντηρούν. Μια απελευθέρωση της Ελληνικής νεολαίας είναι επικίνδυνη. Την προτιμούν φυλακισμένη, ακρωτηριασμένη.

Το πρότυπο δημιουργίας Πανεπιστημιακών σχολών «για να δουλέψουν τα μαγαζιά» όπως παλιά δημιουργούσαν τα στρατόπεδα κατέρρευσε. Δέστε το κείμενο μου για την Περιφερειακή Ανάπτυξη της Πελοποννήσου³ όταν προειδοποιούσα για αυτό. Από την περίοδο του Παπαναστασίου και του Σοφιανόπουλου όπως είπα στην Πάτρα, είχε να υπάρξει παρόμοια πρόταση για την Πελοπόννησο.

Είναι όμως η Ρούμελη, οι Ρουμελιώτες που εκ των υστέρων κατανοούν την επιμονή μου για την ταύτιση της ιστορικής, γεωγραφικής, πολιτισμικής και θεσμικής διάστασης στην συγκρότηση μιας Περιφέρειας⁴. Έτσι η Ακρωτηριασμένη Ρούμελη στερείται σοβαρών, μόνιμων, Πανεπιστημιακών Θεσμών. Τι θα λένε οι μεγάλοι Ρουμελιώτες Επαναστάτες διακόσια χρόνια μετά;

Πού και πώς κρίθηκαν όλα αυτά και φθάσαμε εδώ;

Επί χρόνια, επί δεκαετίες ο ΔεξιοΑριστερός συνασπισμός, ο Πολυκομματικός μονοκομματισμός αντιμετώπιζε πεζοδρομιακά μια από τις πλέον Επεξεργασμένες προτάσεις Παγκοσμίως για την Επαναθεμελίωση του Κράτους. Και τι δεν άκουσα από όλο αυτό το δεξιοαριστερό κράτος – παρακράτος. Ο εκ Δράμας πατριώτης μου πρώην Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης κ. Τζίμας τους υπενθύμισε κάποια στιγμή δημοσίως τον πεζοδρομιακό χαρακτήρα τους. Δεν συναντάς αυτού του τύπου το Δημόσιο ήθος στην χώρα που το γέννησε. Ο Τζίμας ακολούθησε τον Ελληνικό τρόπο και αυτό τον τιμά.

Τι έγινε με τις Περιφέρειες; Ο Καραμανλής και οι σύμβουλοι του αντέγραψαν το Επαναθεμελίωση του Κράτους. Το έκαναν Επανίδρυση αλλά δεν ήξεραν πως γίνεται. Ο Γιωργάκης και ο Ραγκούσης κατακρεούργησαν την ιδέα ακολουθώντας τον Προκρούστειο τρόπο. Η λεγόμενη Αριστερά Αγρόν ηγόραζε για αυτά τα ζητήματα, όπως και για άλλα ή Επαναπαύονταν στην Δημόσια Χρηματοδότηση και το τηλεοπτικό παρκάρισμα της.

Επί πλέον είχαμε πέντε πολιτικάντηδες στην Αρκαδία και πέντε στην Αχαΐα που καθήλωσαν τις δυναμικές τόσο της Πελοποννήσου όσο και της Ρούμελης. Έτσι γράφθηκε η ιστορία, η αντί ιστορία. Ευτυχώς όλο αυτό και όλοι αυτοί αποτελούν μια κακή ανάμνηση, ένα κακό παρελθόν.

Το σχέδιο, οι προτάσεις μου περιμένουν τους νέους συναθλητές και τους συνδημιουργούς τους. Είναι το μόνο σχέδιο που υπήρχε και το μόνο που υπάρχει. Ευτυχώς η Ιστορία είναι μαζί μας. Θα γίνει και η Αληθινή Πολιτική.

Παρασκευή 12 Απριλίου 2013

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

1 Ελληνική Πολιτική Παιδεία – Η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη. Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Εκδόσεις Στράβων

2 Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη Η Νέα Συμμαχία. Εκδόσεις Στράβων

3 Όπως πριν

4 Όπως πριν

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ – ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας σε Ρ/Σ)

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ – ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΣΥΝΤΗΡΕΙ

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ

Το Μνημονιακοί – Αντιμνημονιακοί δεν είναι αναλυτική ούτε πολιτική κατηγορία. Είναι πολλά άλλα. Είναι κυρίως μελετημένο σχέδιο χειραγώγησης και συντήρησης. Το Μνημονιακοί ήταν όλοι τους είναι μια απελευθερωτική αφετηρία για το νέο Ιστορικό Κύκλο.

Είναι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Είναι μια πρόταση πολιτικής Ενηλικίωσης. Αυτό είναι το «Ελληνική Πολιτική Παιδεία – Η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη».

Το να μην κατανοείς την απελευθερωτική, την ουσιαστικά ανατρεπτική – ας χρησιμοποιήσω αυτήν την λέξη που κακοποιείται εδώ και καιρό – προσέγγιση του Μνημονιακοί ήταν όλοι τους, σημαίνει ότι παραμένεις και συνεχίζεις την ατμόσφαιρα της ηλιθιότητας που χαρακτήριζε την μεταπολίτευση ή συνειδητά αναπαράγεις την Πολιτική ως Απάτη. Για αυτό μιλώ στο «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ».

Είναι τα βιβλία που εκπαιδεύουν πολιτικά τους λαούς. Το like δεν αρκεί. Τα τηλεοπτικά και «κομματικά» αλλαλλάζοντα Κύμβαλα είναι εκβαρβαρισμός.

Η ηλιθιότητα και η Απάτη παραμένουν τα κύρια χαρακτηριστικά των συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων της Επίσημης «Πολιτικής» που συνωστίζονται στο πολύπαθο Κοινοβούλιο. Τα «κινήματα» δεν πάνε πίσω.

Αν υπήρχε στην χώρα ένα επαρκές μορφωτικά και πολιτικά Φοιτητικό και Σπουδαστικό Κίνημα ή Κίνημα Νέων Ανέργων, το πρώτο ανταγωνιστικό προς τις ολιγαρχικές ΔεξιοΑριστερές ή ΚεντροΑριστερές κάστες, σύνθημα του θα ήταν Βλάκες – Βλάκες. Αυτό ήταν το σύνθημα του Ιταλικού Φοιτητικού Κινήματος του 77’.

Δυστυχώς δεν υπάρχει. Υπάρχουν εκφυλισμένα παραρτήματα των μεταπολιτευτικών κομματικών υπολειμμάτων. Άρχισα μια συζήτηση για αυτό με τους Φοιτητές και θα την συνεχίσω. Η Ιστορία, η χώρα, η πολιτική θέλει ένα νέο, αληθινό Φοιτητικό – Σπουδαστικό Κίνημα. Αυτή είναι η συζήτηση. Οι σκουριές, οι μεταπολιτευτικές σκουριές στις χωματερές. Αρκετές γενιές χάθηκαν. Να μην χαθούν και άλλες.

Δευτέρα 08 Απριλίου 2013

 

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ Και οι μεν και οι δε αγνοούν την Τέχνη της Πολιτικής Το ξέρουν καλά οι Έξωθεν αντίπαλοι και δανειστές

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας σε Ρ/Σ)

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ

Και οι μεν και οι δε αγνοούν την Τέχνη της Πολιτικής

Το ξέρουν καλά οι Έξωθεν αντίπαλοι και δανειστές

Πρέπει να πω ότι δεν βλέπω αυτές τις τηλεοράσεις, ούτε διαβάζω αυτές τι εφημερίδες. Ως πληροφόρηση όταν χρειάζεται χρησιμοποιώ το Διαδίκτυο. Νομίζω ότι μόνο ο κόσμος που είναι περιορισμένος στο σπίτι του, οι συμπαθείς συνταξιούχοι και οι ένοχοι καθεστωτικοί της μεταπολίτευσης βλέπουν αυτές τις tv.

Παρατηρώ όμως ρίχνοντας κάποιες ματιές, ότι όλος αυτός ο μεταπολιτευτικός συνασπισμός επιδιώκει τελευταία να ρίξει τις ευθύνες, για το ότι συμβαίνει στην χώρα, στον Αλέξη Τσίπρα και τον Πάνο Καμμένο. Είναι εμφανές ότι δεν κινούνται με βάση μια θεωρητική επεξεργασία, με μια πολιτική στρατηγική, ότι απουσιάζουν οι προτάσεις, τα σχέδια, η Τέχνη της Πολιτικής.

Δεν νομίζω όμως, δεν προκύπτει από μια επιστημονικού ακόμη και δημοσιογραφικού τύπου έρευνα ότι είχαν ποτέ ή έχουν Πολιτικό και Αναπτυξιακό σχέδιο ο Αντώνης Σαμαράς, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο Φώτης Κουβέλης. Υποχρεώνομαι λόγω του ότι έχει επιβληθεί μια απολίτικη ατμόσφαιρα να μιλήσω με αυτόν τον τρόπο.

Στο «Ελληνική Πολιτική Παιδεία» γράφω ότι η πολιτική δεν υπήρξε ως σχέδιο, ως πρόλογος. Ούτε οι μεν ούτε οι δε είχαν μια οικειότητα με αυτά τα ζητήματα.

Αλλά το να οικοδομείς συστηματικά μια παραφιλολογία και πολιτική κατηγορία ότι για ότι συνέβη στην χώρα την ευθύνη την έχουν ο Τσίπρας και ο Καμμένος, τότε οδηγούμαστε σε άλλη σφαίρα.

Τόσο ο Γκέμπελς, όσο και ο Μπέρια ακόμη και οι προπαγανδιστές της Αμερικανοκίνητης χούντας θα απέφευγαν αυτήν την χοντρή προπαγάνδα. Όπως και το ότι δεν είμαστε μόνο εμείς στην κρίση είναι και άλλοι, άλλες χώρες.

Οι ιστορικοί πατέρες και μητέρες της ήττας είναι πολλοί, πολλές και όχι μόνο κρύβονται αλλά βάζουν μπροστά, ενοχοποιούν άλλους, προκαλούν σύγχυση. Γράφει ο Θουκυδίδης για αυτές τις ολιγαρχικές μεθόδους. Είμαστε εκτός της Πολιτικής Σφαίρας. Είναι ένα κακόγουστο, φτωχό Επαρχιώτικο θεατράκι. Το ξέρουν καλά οι Έξωθεν αντίπαλοι και δανειστές.

Πέμπτη 04 Απριλίου 2013

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΜΝΗΜΗ ΕΝΟΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΕΧΑΓΙΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΜΝΗΜΗ ΕΝΟΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΕΧΑΓΙΑ

Ήταν δύο την περίοδο της Δικτατορίας οι απελευθερωτές μου από το τότε καθεστώς. Ο ένας από οικογένεια Ιταλών της Πάτρας που μετά τον πόλεμο βρέθηκαν στο Μπάρι. Ο δεύτερος ήταν ο Bellino Riccardo από το Τορίνο. Με την δική του ταυτότητα δραπέτευσα από την Κέρκυρα. Ο πρώτος μου έφερε το χαρτί της εισόδου του στην Ελλάδα χρήσιμο για την δική μου έξοδο.

Ο Δημήτρης Κεγαχιάς ήταν ο απελευθερωτής μου από την Μεταπολιτευτική ΠεντακόΜονοκομματική και Τηλεκρατική δημοκρατία που δεν ήταν δημοκρατία.

Χάριν σε αυτόν βγήκα από την νέα καθεστωτική Φυλακή. Εκατομμύρια νέοι άνθρωποι έμαθαν την πολιτική ύπαρξη μου. Ο μεταπολιτευτικός ολοκληρωτισμός γελοιοποιήθηκε.

Όταν οι επισκέψεις στο blog του με το γνωστό απόσπασμα της ομιλίας μου του 1996, έφθασαν μετά από λίγες ημέρες τις 100 χιλιάδες, μου τηλεφώνησε. Με την χαρακτηριστική του σεμνότητα και ευγένεια μου είπε: «Εγώ είμαι αυτός που ανέδειξα στο Διαδίκτυο την ομιλία σας». Ήταν ένας Δημοκράτης, Αθλητής της Πόλης, ήταν ενάντια στις σύγχρονες Τυραννίες. Μιλούσαμε σποραδικά. Συναντηθήκαμε σε κάποιες ομιλίες μου. Τις τελευταίες ημέρες σκεφτόμουν να επικοινωνήσω μαζί του.

Ο Δημήτρης Κεχαγιάς έφυγε στα 41 του ξαφνικά από αυτήν την ζωή.

Η αδιόριστη Φιλόλογος γυναίκα του και τα τέσσερα μικρά παιδάκια τους πρέπει να γνωρίσουν την δική μας ανθρώπινη ζεστασιά.

Ο Αριθμός λογαριασμού στο όνομα του Δημήτρη και της γυναίκας του στην Εθνική Τράπεζα είναι: 29074695866

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΕΧΑΓΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΜΑΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

ΑΝΤΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Από την ομιλία του στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης στην Πάτρα Η ΧΩΡΑ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

Από την ομιλία του στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης στην Πάτρα

Η ΧΩΡΑ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

Στην συζήτηση της Γερμανίας είχα ακόμη μια επιβεβαίωση του πόσο πολύ χρήσιμος αλλά και ηγεμονικός ηθικά, διανοητικά και πολιτικά μπορεί να είναι ένας νέος αληθινός Ελληνικός Πολιτικός Λόγος. Πόσους ειλικρινείς συνομιλητές για την οικοδόμηση μίας άλλης Ευρώπης μπορεί να έχει. Οι Εγχώριες όμως συμπολιτεύσεις και αντιπολιτεύσεις δεν μπορούν να το κάνουν. Δεν το έκαναν επί δεκαετίες, πόσο μάλλον τώρα που διανύουν το τελευταίο στάδιο του εκφυλισμού τους. Η χώρα στερούνταν και στερείται αντιπροσώπευσης στην Ευρώπη. Τα διαλυμένα ένοχα ΔεξιοΑριστερά υπολείμματα της μεταπολίτευσης δεν μπορούν να αναπτύξουν μια συζήτηση και πολιτική στο εσωτερικό της χώρας, πόσο μάλλον εκτός αυτής. Η εικόνα τους στις εκτός χώρας συναντήσεις είναι θλιβερή έως κωμική. Περιοδεύοντες Μασκότ ή παρίες. Σε μια σοβαρή χώρα θα είχε επέμβει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή ο Πρόεδρος των Βιομηχάνων ή της Γ.Σ.Ε.Ε..

Μια Ελληνίδα μου είπε «Μιχάλη μας κάνεις υπερήφανους». Αυτό όμως δεν αρκεί.

Ο Ελληνισμός της Διασποράς αποδεκατισμένος από τα δεξιοαριστερά τοξικά μεταπολιτευτικά μορφώματα οφείλει να αναζωογονηθεί να βρει την αυτοκίνηση του. Να ανακτήσει τις δυναμικές και τις δυνατότητες της δεκαετίας του 70’. Δεν είναι όμως εκεί τα πρότυπα της Αναγέννησης του. Είναι στις Κοινότητες της Διασποράς του 19^ου και των αρχών του 20^ου αιώνα. Από την Βουδαπέστη και την Οδησσό έως την Μασσαλία και την Αλεξάνδρεια.

ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΟΧΙ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ

Επιδιώκουν με αδιαφανείς μη πολιτικές διαδικασίες, στο σκότος, να επιβάλλουν την ανακύκλωση του παλιού. Ένα είδος Λίφτινγκ των μεταπολιτευτικών υπολειμμάτων που τα ονομάζουν πολιτικά κόμματα. Αν χρησιμοποιήσουμε τους όρους του Γκράμσι θα μιλήσουμε για πολιτικό μεταμορφισμό, πολιτικάντικο. Το παλιό που ντύνεται νέο. Έβαλε ο Μανωλιός... Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η σύγχρονη Επιστήμη το ονομάζει η «πολιτική ως απάτη». Μιλώ στο βιβλίο «Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ» για αυτήν την σχολή. Ιδρυτές ο Σημίτης και ο Γιωργάκης. Τώρα προβάλλονται κουτοπόνηρα, χωρίτικα εκ του χωρίτης, οι συνεχιστές της. Που οδηγεί αυτή η επιχείρηση στο τέλος του νέου κύκλου. Στο ΔΝΤ2 και σε νέα Kardak όπως λένε στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ποια είναι η δική μου προσδοκία, πρόταση, ο σχεδιασμός, ο στόχος. Μια νέα Πολιτική Παλιγγενεσία. Την αναλύω, την προτείνω στο βιβλίο μου «Ελληνική Πολιτική Παιδεία. Η Πολιτική ως Ανώτερη Τέχνη». Αυτό έλειψε, αυτό απουσιάζει, αυτό πρέπει να κατακτήσουμε.

Η πρόταση μου αναπτύσσεται στο πεδίο της Αγοράς όπως η σημερινή της Πάτρας. Το πεδίο του Φωτός. Δεν ταιριάζουν τα σκοτάδια στους Έλληνες.

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

Ποια είναι η σύγκρουση στα Πανεπιστήμια και στα Σχολεία; Αυτή ανάμεσα στον Λόγο και τα «δεξιοαριστερά» συλλαβιζόμενα – παπαγαλιζόμενα παραμυθάκια. Ανάμεσα στο Λόγο, την Επιστήμη και την Διανοητική Αναπηρία. Ανάμεσα στο Φως και στο σκοτάδι.

Οι παθολογίες της κομματικής διανοητικής αναπηρίας μεταφέρθηκαν στα σχολεία. Σε αυτόν το κακότοπο είναι επόμενο να αναπτύσσονται και διάφορα είδη μαφιών και εμπόρων.

Ποιο Φοιτητικό κίνημα; Αστειότητες, Παρακμή. Η παρακμή των «Κομματικών» γραφείων και της τηλεκρατίας στα σχολεία. Αυτό είναι το ιστορικό υποπροϊόν της μεταπολίτευσης.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΚΕΝΤΡΟ ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Η πολιτική επιστήμη δεν διακρίνει εκείνα τα στοιχεία που επιτρέπουν να μιλήσει κανείς με όρους Κέντρου ή Αριστεράς. Ένα μάτσο καριερίστες - στο βιβλίο μου χρησιμοποιώ περισσότερο επιστημονικούς όρους του ίδιου Κ. Μαρξ – που συντηρούνται, κινούνται εδώ και χρόνια ανάμεσα στο κράτος, τα λόμπι, τα Μ.Μ.Ε., δεν είναι ούτε κέντρο ούτε αριστερά ούτε καν πολιτικές κατηγορίες. Όσο για τις νέες μεταμορφώσεις τους, “ενοποιήσεις”, τους νέους αρραβώνες – βλέπουμε και θα δούμε πολλούς – τον ένα από αυτούς τον έδωσα εδώ και καιρό το υπαρκτό αληθινό του όνομα, ΚΚΚΑΣΟΡ. Είναι ένα αντιπροσωπευτικό για αυτήν την κεντροαριστερά παρωδία όνομα. Έχουν τόσα κοινά, τόσες κοινές αντιαξίες.

ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΝΕΚΟΥ ΟΧΙ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

Το να προσκυνάς τον Κεμάλ, μετά να δίνεις εντολές να γραφούν και να τυπωθούν βιβλία του “συνωστίζονταν στην Σμύρνη” είναι η συνέχεια της παράδοσης του Νενέκου και όχι του Θ. Κολοκοτρώνη, του γιου του Γενναίου Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα. Όταν το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου επέστρεψε από το Νταβός όπου μπήκε το θέμα των βιβλίων της ιστορίας και συνεδρίασε η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μετά από μια ισχυρή κριτική, του είπα μια και ήταν Πελλοπονήσιος. “Άλλο ο Κολοκοτρώνης Πρόεδρε και άλλο ο Δράμαλης”. Όχι μόνο σταμάτησε την τερατογονία των φασιστικών βιβλίων αλλά το 1994 το Ελληνικό Κοινοβούλιο Αναγνώρισε την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Μία απόφαση μεγάλης σημασίας. Η Τερατογονία επανήλθε με τον Υιό. Το ΚΚΚΑΣΟΡ όπως το ονομάζω.

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΚΑΤΙΔΗ ΩΣ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΟΦΑΣΙΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

Επιδίωξαν να χρησιμοποιήσουν τον ποδοσφαιριστή Κατίδη ως πλυντήριο του χρόνιου Θεσμικού. Δομικού, Ιδεολογικού, Πολιτικού Κεμαλοφασισμού τους. Όλο αυτό το μεταπολιτευτικό Κεμαλοφασιστικό μέτωπο. Από την ΔΗΜΑΡ, το ΚΚΚΑΣΟΡ, το ΣΥΡΙΖΑ, την ΝεοΕθνικόφρονα χρόνια Κεμαλολαγνία της Ν.Δ.. Στα βιβλία μου αναλύω αυτές τις συμπλεύσεις και συγγένειες.

Ο Κατίδης όμως είναι μια θλιβερή, τραγική έκφραση της μεγάλης Ποντιακής Τραγωδίας που έχει ως αφετηρία τον Κεμαλισμό και ως συνέχεια τον Σταλινισμό και τον Ναζισμό. Όπως έχουν δείξει επιστημονικές έρευνες πολλές φορές τα θύματα θαυμάζουν τους θύτες τους. Αυτό παρατηρεί κανείς σε όλους τους λαούς που έχουν υποστεί ολοκαυτώματα. Ειδικά σε λαούς που έχουν στερηθεί για λόγους γεωπολιτικούς το δικαίωμα στην Μνήμη. Αυτή είναι η περίπτωση των Ελλήνων.

Τι σχέση όμως με αυτούς τους προβληματισμούς, τις αναλύσεις, πολύ περισσότερο τις ανθρωπιστικές ευαισθησίες μπορούν να έχουν οι «δεξιό – Αριστεροί» Κεμαλοφασίστες της μεταπολίτευσης. Οι Κεμαλολάγνοι που τελευταίως μεταβλήθηκαν σε νεοθωμανολάγνους, οι καπό της μνήμης μας, δεν μπορούν να μιλούν για ανθρώπινες αξίες. Γιατί δεν έχουν αξίες. Ούτε ο Κατίδης αλλά ούτε ο Δελμούζος, ο Παπαναστασίου, ο Γληνός, ο Σαράφης, ο Πασαλίδης, ούτε η Γυάρος θα γίνουν Πλυντήριο των Κεμαλοφασιστικών μεταπολιτευτικών Εγκλημάτων τους. Πολλές φορές αργυρώνητων που είναι πολλά. Τα αναλύω στο «Ελληνική Πολιτική Παιδεία».

Η ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΙΟΝΙΑ

Η πρόταση μου για την Γαστρονομική Εγνατία συνεχίζεται, συναντιέται με την Γαστρονομική Ιόνια. Μπορούμε εδώ στην Πλατεία Γεωργίου που μπορεί να γίνει όμορφη, σε μια Πάτρα που μπορεί να ξαναγίνει Όμορφη Πόλη να οργανώσουμε την συνάντηση και έκθεση όλων των τυπικών προίοντων του Ιονίου. Από το Έλαιον και την Ελιά της Μεσσηνίας, τα τυριά και τα Αυγοτάραχα της Αιτωλοακαρνανίας έως τα κρασιά της Κέρκυρας των Ιονίων και τις Μορφές Γάλακτος της Ηπείρου. Όλοι όμως οι φίλοι αυτών των ιδεών στο διαδίκτυο, αυτού του στυλ δεν μπορούν να μένουν σε ένα θαυμασμό ή σχολιασμό ή στην απλή αναπαραγωγή αυτών των ιδεών. Οι ιδέες είναι υλικά οικοδόμησης. Εικονικής πρώτα φυσικής μετά. Να χτίσουμε λοιπόν την Γαστρονομική Ιόνια.

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Τετάρτη 20 Μαρτίου ώρα 19.30 Μέγαρο λόγου και Τέχνης Πλατεία Γεωργίου Πάτρα

Τετάρτη 20 Μαρτίου ώρα 19.30

Μέγαρο λόγου και Τέχνης Πλατεία Γεωργίου Πάτρα

Η Ιστορία Ξεκινά Από τις Ιδέες που Δικαιώθηκαν

Για Μια Νέα Πολιτική και Αναπτυξιακή Παιδεία

Διοργάνωση Αγωνιστικό Φοιτητικό Ρεύμα

Πρωτοβουλία Πολιτών Πάτρας