ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΩΝ
Η συμμετοχική και η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει ανάγκη τους συμμετέχοντες, τους αντιπροσωπευόμενους και τους αντιπροσώπους τους. Τους πολίτες, τους ενεργούς πολίτες, όχι τους κρατίτες, τους πελάτες. Τα πολιτικά κόμματα όχι τα μη κόμματα, τις παρέες, τα προσωπικά – οικογενειακά λόμπι, τις κάστες.
Έχει ανάγκη την μεγάλη πλειοψηφία των ελεύθερων εκλογέων πολιτών και όχι τις διαπλεκόμενες μειοψηφίες. Τους κυβερνώντες αλλά και αυτούς που θέλουν να κυβερνηθούν από αυτούς. Ούτε κεντρική ούτε τοπική αυτοδιοίκηση μπορούν να υπάρξουν χωρίς τους πολίτες, τους εκλογείς. Όταν αυτά απουσιάζουν επιβάλλεται η μειοψηφική κακιστοκρατία. Η κακιστοκρατία δεν είναι λειτουργική της Δημοκρατίας. Η τελευταία είναι συνώνυμη της αξιοκρατίας.
Ποτέ άλλοτε ένας λαός, οι αληθινοί πολίτες δεν έδειξαν την περιφρόνηση, την απαξίωσή τους προς τους ενόχους και ανίκανους αντιπροσώπους τους μέχρι προχθές με έναν τόσο βελούδινο και ειρωνικό τρόπο.
Ο υιός Παπανδρέου οφείλει να παραιτηθεί, να σταματήσει να διαχέει το ψέμα και να αποσυρθεί. Πολύ κακό έκανε στην χώρα και την Δημοκρατική παράταξη από την δεκαετία του ΄80. Η ιστορία τον καταγράφει στους ιδιώτες και όχι στους δημόσιους άνδρες. Σ’ αυτούς δηλαδή που με μεγάλο κυνισμό και θράσος είπαν πρώτα ο εαυτός μας. Όχι πρώτα η χώρα, Country First. Στους μεγάλους πρωταγωνιστές, στο τιμόνι των χρόνιων πολιτικών πράξεων και συμπεριφορών που οδήγησαν στην χρεοκοπία της χώρας. Πουθενά δεν προκύπτει εδώ και δεκαετίες μία διαφωνία του. Το αντίθετο.
Στις μεταβατικές περιόδους όταν η Δημοκρατία είναι μπλοκαρισμένη τότε η ιστορία και η ηθική αναθέτουν καθήκοντα και ρόλους στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας οφείλει να ανοίξει τις διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης τεχνοκρατών. Μια υπεύθυνη, ώριμη και φυσιολογική δημοκρατία θα ακολουθούσε αυτόν τον δρόμο πριν κάψουν την Ολυμπία και την Αθήνα.
Αυτή η μεταβατική κυβέρνηση θα δημιουργήσει στο εσωτερικό της χώρας το αίσθημα του δικαίου και της ισότητας, καθώς και ατμόσφαιρα εθνικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Θα διαμορφώσει σχέσεις αξιοπρέπειας, κύρους, ισοτιμίας και αποφασιστικότητας στις εξωτερικές σχέσεις.
Η κρίση είναι κύρια πολιτική.
Η χώρα έχει ανάγκη την ανάκτηση της σχέσης με την σοβαρότητα, την ευθύνη, την Δημοκρατία, την πολιτική, την Αλήθεια. Με αυτά τα υπεύθυνα βήματα ειλικρίνειας και αλήθειας θα επιστρέψουν οι πολίτες να κάνουν χρήση της μεγάλης κατάκτησης των λαών, της καθολικής ψηφοφορίας. Θα ανασυγκροτηθεί η Δημόσια Σφαίρα η οποία σήμερα διασύρετε.
Αρκετά με τα αδιαφανή, εξωθεσμικά και εξωελλαδικά παιχνίδια και τους τυχοδιωκτισμούς εις βάρος της Ελλάδας και της ιστορικής δυναμικής της σήμερα.
Γλυφάδα 15/11/2010
Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη http://polis-agora.blogspot.com
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
ΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΕΣ ΑΜΥΝΟΝΤΑΙ – ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΕΤΑΒΑΣΗ
ΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΕΣ ΑΜΥΝΟΝΤΑΙ – ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΕΤΑΒΑΣΗ
του Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Όταν ο λαός, οι πολίτες είναι αναγκασμένοι να επιλέγουν την αποχή, το άκυρο, το λευκό, την στιγμιαία ψήφιση ενός κόμματος που δεν είναι της σταθερής επιλογής τους, τότε βρισκόμαστε σε συνθήκες ολοκληρωτισμού όχι Δημοκρατίας. Ακόμη και όταν ψηφίζουν αυτούς που όχι μόνο δεν αποδέχονται και δεν αγαπούν, αλλά περιφρονούν. Η δημοκρατία είναι συνώνυμη της ελεύθερης έκφρασης, της θέλησης των πολιτών όχι του καταναγκασμού τους.
Στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες η δημοκρατία, ο ισότιμος πολιτικός ανταγωνισμός, η εθνική δημοκρατική διαλεκτική ακυρώθηκε, μπλοκαρίστηκε. Εμποδίστηκε η ανανέωση των υπαρκτών κομμάτων, κύρια του ΠΑΣΟΚ και η εμφάνιση αυθεντικά νέων πολιτικών πρωταγωνιστών διάρκειας, επάρκειας και σχεδίου. Οι πολίτες δεν έχουν ικανές, αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις. Λύσεις που να εμπνέουν και να κινητοποιούν την καρδιά και το μυαλό τους. Γι αυτό επιλέγουν τελικά αυτές τις μορφές αντίδρασης στον ολοκληρωτισμό και τις ολιγαρχικές παρέες. Παρέες, όχι πολιτικά κόμματα. Μορφές αντίδρασης στην πολιτική ως Εμπαιγμό, ως Απάτη με τους επιφανείς επίσημους εκπροσώπους της.
Η διαίρεση της χώρας στους πολίτες που δεν ψηφίζουν, που ακυρώνουν με τη στάση τους μια νοθευμένη και διεφθαρμένη διαδικασία και σε αυτούς που ψηφίζουν τις χρεοβόρες κάστες, τα λόμπυ, τους μικρούς και μεγάλους διαπλεκόμενους πελάτες που υπερασπίζονται τις ολιγαρχικές δομές, εκφράζει μια μεγάλη αντιδημοκρατική παθολογία. Έχω μιλήσει, προειδοποιήσει, γράψει γι αυτό *.
Εκφράζει όμως ταυτόχρονα μια μεγάλη δυναμική μετάβαση. Μια Νέα Κοινωνία Πολιτών η οποία κυοφορείται και θέλει να μορφοποιηθεί σε Νέα Πολιτική Κοινωνία.
Βρισκόμαστε στην μετάβαση από τις καθεστωτικές ολιγαρχικές δομές στη Δημοκρατία. Στην ανάκτηση της Εθνικής Πολιτικής Κληρονομιάς της Αγοράς και της Πόλης. Στην επιστροφή της Πολιτικής, του Πολιτικού Ανθρώπου, της Δημοκρατίας.
Οι ολιγαρχίες, οι κομματικές, οι προσωπικές παρέες, οι ένοχες για την μεταπολιτευτική παρακμή, είπαν ότι νίκησαν. Αντέδρασαν όπως αντιδρούν πάντοτε οι ολιγαρχίες. Ξέρουν όμως ότι ηττήθηκαν. Ότι έκλεισε ο κύκλος τους και δεν μπορούν να αναπαραχθούν, να τους αναπαράγουν. Επί σαράντα χρόνια δεν οικοδόμησαν τίποτε δημιουργικό ούτε είδαν καμία πρόβλεψη τους να δικαιώνεται. Γιατί δεν είχαν προβλέψεις. Η μόνη πρόβλεψη τους ήταν η καριέρα, η καρέκλα, ο προσωπικός πλουτισμός.
Τελευταίο παράδειγμα της αποτυχίας, ένας κουτσός Καλλικράτης – Προκρούστειο τον ονόμασα – χωρίς συμμετοχή. Ο εκφυλισμός μιας μεγάλης μου ιδέας. Όπως συνέβη με άλλες.
Το ιστορικό αίτημα είναι η Επαναθεμελίωση του Πολιτικού Συστήματος και η εμφάνιση στο πολιτικό τοπίο αυθεντικά νέων, υγιών και έξυπνων πολιτικών πρωταγωνιστών. Όχι εξωθεσμική και εξωελλαδική βάφτιση του παλιού, του ανεπαρκούς και του διεφθαρμένου σε νέο και σωτήριο, όπως γίνεται. Αρκετά με τους διεφθαρμένους σωτήρες, τους χρόνιους διαφθορείς της μεταπολίτευσης. Σε ώριμες δημοκρατίες και φυσιολογικές χώρες αυτό θα μπορούσε να επιταχυνθεί εδώ και καιρό με τη δημιουργία κυβέρνησης τεχνοκρατών, που θα σήμαινε επίσης την αποστράτευση και αποπομπή του πλέον ανίκανου κα διεφθαρμένου στην Ευρώπη Πολιτικού Προσωπικού.
Η χώρα όμως στερείται υπεύθυνων και ικανών οικονομικών, πολιτικών, πνευματικών ελίτ. Αυτές οφείλουμε να τις αναδείξουμε, να τις συγκροτήσουμε. Ήταν θλιβερή η χθεσινή τηλεοπτική εικόνα ορισμένων που εμφανίστηκαν σε αυτό το ρόλο. Φτωχοί ιδιώτες της παρέας, της κάστας, παρά άνθρωποι του Έθνους, του Κράτους, της Πολιτείας.
Η Ελλάδα όμως μπήκε σε κίνηση. Ετοιμάζει τις δυνάμεις που θα την οδηγήσουν στον νέο αιώνα.
Πολίτες ελεύθερους όχι δούλους, όχι κάστες, λόμπυ, παρέες και διεφθαρμένες οικογένειες. Έλληνες όχι μισέλληνες. Ο μισελληνισμός είναι ξένη υποτέλεια, δουλεία και βαρβαρότητα.
Γεννιέται κάτι πολύ μεγάλο, πολύ μεγαλύτερο από τις καλύτερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας μας.
* Μιχάλης Χαραλαμπίδης
«Από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ, ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος» Εκδόσεις Στράβων
Γλυφάδα 08.11.2010
Ιστοσελίδα Μιχάλη Χαραλαμπίδη : polis-agora.blogspot.com
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
Για τις εκδηλώσεις με αφορμή την συμπλήρωση 2500 χιλιάδων χρόνων από την μάχη του Μαραθώνα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Για τις εκδηλώσεις με αφορμή την συμπλήρωση 2500 χιλιάδων χρόνων από την μάχη του Μαραθώνα)
Έγινε ορατό ακόμη μια φορά ότι δεν μπορούν να αναδείξουν και να διαχειρισθούν γεγονότα Παγκόσμιας αξίας και σημασίας όπως η μάχη του Μαραθώνα ή της Σαλαμίνας.
Έκαναν αυτό που μπορούσαν και προσδοκούσαν στις μικρές και κοντινές προσδοκίες τους για την χώρα και τον Ελληνισμό. Ένα κακό μικρής διάρκειας επαρχιώτικο πανηγύρι.
Θα είδατε την εικόνα στην tv και τις δηλώσεις τους για την «Γιορτή» όπως την αποκάλεσαν μέσα στην διανοητική φτώχεια τους.
Στερούνται παιδείας, ικανοτήτων, εμπνεύσεων και περισσότερο από όλα Οικουμενικής και Ελληνικής ψυχής.
Φτωχοί καριερίστες, γραφειοκράτες ρουτίνας που χρεοκόπησαν την χώρα. Εκτός των άλλων όμως δεν μπορούν να αναδείξουν την Παγκόσμια αξία της Δημοκρατίας αυτοί που την κατήργησαν στο εσωτερικό της χώρας και επεδίωξαν να κάνουν τους Έλληνες υπηκόους. Όχι πολίτες.
Στον Μαραθώνα νίκησαν οι Πολίτες.
Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
(Για τις εκδηλώσεις με αφορμή την συμπλήρωση 2500 χιλιάδων χρόνων από την μάχη του Μαραθώνα)
Έγινε ορατό ακόμη μια φορά ότι δεν μπορούν να αναδείξουν και να διαχειρισθούν γεγονότα Παγκόσμιας αξίας και σημασίας όπως η μάχη του Μαραθώνα ή της Σαλαμίνας.
Έκαναν αυτό που μπορούσαν και προσδοκούσαν στις μικρές και κοντινές προσδοκίες τους για την χώρα και τον Ελληνισμό. Ένα κακό μικρής διάρκειας επαρχιώτικο πανηγύρι.
Θα είδατε την εικόνα στην tv και τις δηλώσεις τους για την «Γιορτή» όπως την αποκάλεσαν μέσα στην διανοητική φτώχεια τους.
Στερούνται παιδείας, ικανοτήτων, εμπνεύσεων και περισσότερο από όλα Οικουμενικής και Ελληνικής ψυχής.
Φτωχοί καριερίστες, γραφειοκράτες ρουτίνας που χρεοκόπησαν την χώρα. Εκτός των άλλων όμως δεν μπορούν να αναδείξουν την Παγκόσμια αξία της Δημοκρατίας αυτοί που την κατήργησαν στο εσωτερικό της χώρας και επεδίωξαν να κάνουν τους Έλληνες υπηκόους. Όχι πολίτες.
Στον Μαραθώνα νίκησαν οι Πολίτες.
Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Η ΑΝΤΙΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Για την διακαναλική συνέντευξη τύπου. Αποσπάσματα από συνεντεύξεις σε Ρ/Σ)
Η ΑΝΤΙΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ας μείνουμε πρώτα στην εικόνα, στο θεσμικό πρωτόκολλο.
Η αντιαισθητική των δύο κολλημένων Τραπεζιών μπορεί να ταιριάζει στο Τουρκομπαρόκ, σε Βαλκάνιους, σε χαρτοπαίκτες της στιγμής, όχι όμως στην αισθητική της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στο αισθητικό , θεσμικό πρωτόκολλο της.
Σε φυσιολογικές συνθήκες έπρεπε να έχουμε διαμαρτυρίες από την Ένωση Βιομηχάνων, τις Ενώσεις Επίπλου, τους Αρχιτέκτονες Εσωτερικών χώρων, τα ανάλογα τμήματα των Πανεπιστημίων, του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας, τα τμήματα ιστορίας της Τέχνης, τους Ζωγράφους. Σίγουρα δεν θα αισθάνονται καλά με το θέαμα ο Πραξιτέλης, ο Ικτίνος, ο Περικλής, οι Μάστορες της Ρωμανίας, ήταν γνωστοί μέχρι την Ινδία, ο Πικιώνης και η Μαρία Κάλας.
Η αντιαισθητική του υιού Παπανδρέου εκτός των άλλων πλήττει την οικονομία της χώρας.
Είναι η πλέον ΚΙΤΣ ομάδα που εγκαταστάθηκε ποτέ στους θεσμούς. Το κακό άρχισε με την πλαστική σακούλα στον Μπούς στον Λευκό Οίκο. Σε άλλη χώρα θα τους αποστράτευαν από τότε. Εδώ τους συντήρησαν εξωθεσμικοί κύκλοι.
Άλλη πλευρά της λεγόμενης συνέντευξης η γνωστή χρόνια λεκτική – μορφωτική πενία. Όλο και όλο 150 λέξεις επαναλαμβανόμενες με το ζόρι. Με τα τσιγκέλια έλεγαν στην Αλεξανδρούπολη, αλλά νομίζω και σε όλη την Ελλάδα παλαιότερα.
Ας μείνουμε όμως σε μια άλλη πλευρά. Το 2000 0 υιός Παπανδρέου συμπρωθυπουργεύων με τον Σημίτη είπαν «Στις εκλογές θα ψηφίσει το χρηματιστήριο και η SIEMENS». Τώρα λέει «στις εκλογές για την Προκρούστεια μεταρρύθμιση θα ψηφίσουν οι δανειστές, οι τοκογλύφοι» όχι οι Πολίτες.
Είμαστε πολύ μακριά από την Δημοκρατία. Μιλώ στο βιβλίο μου για το ΚΚΚΑΣΟΡ για αυτό το αντιδημοκρατικό πέρασμα. Γιατί δεν το διδάσκουν στο Πάντειο, στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης. Δεν νομίζω ότι αυτή η εικόνα είναι αντιπροσωπευτική της Ελλάδας, των Ελλήνων, των προσδοκιών και των σύγχρονων δυναμικών τους.
Είναι μια ξένη εικόνα και πρέπει να απομακρυνθεί σύντομα. Πολύ κακό έκανε επί δεκαετίες.
Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
(Για την διακαναλική συνέντευξη τύπου. Αποσπάσματα από συνεντεύξεις σε Ρ/Σ)
Η ΑΝΤΙΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΗΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ας μείνουμε πρώτα στην εικόνα, στο θεσμικό πρωτόκολλο.
Η αντιαισθητική των δύο κολλημένων Τραπεζιών μπορεί να ταιριάζει στο Τουρκομπαρόκ, σε Βαλκάνιους, σε χαρτοπαίκτες της στιγμής, όχι όμως στην αισθητική της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στο αισθητικό , θεσμικό πρωτόκολλο της.
Σε φυσιολογικές συνθήκες έπρεπε να έχουμε διαμαρτυρίες από την Ένωση Βιομηχάνων, τις Ενώσεις Επίπλου, τους Αρχιτέκτονες Εσωτερικών χώρων, τα ανάλογα τμήματα των Πανεπιστημίων, του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας, τα τμήματα ιστορίας της Τέχνης, τους Ζωγράφους. Σίγουρα δεν θα αισθάνονται καλά με το θέαμα ο Πραξιτέλης, ο Ικτίνος, ο Περικλής, οι Μάστορες της Ρωμανίας, ήταν γνωστοί μέχρι την Ινδία, ο Πικιώνης και η Μαρία Κάλας.
Η αντιαισθητική του υιού Παπανδρέου εκτός των άλλων πλήττει την οικονομία της χώρας.
Είναι η πλέον ΚΙΤΣ ομάδα που εγκαταστάθηκε ποτέ στους θεσμούς. Το κακό άρχισε με την πλαστική σακούλα στον Μπούς στον Λευκό Οίκο. Σε άλλη χώρα θα τους αποστράτευαν από τότε. Εδώ τους συντήρησαν εξωθεσμικοί κύκλοι.
Άλλη πλευρά της λεγόμενης συνέντευξης η γνωστή χρόνια λεκτική – μορφωτική πενία. Όλο και όλο 150 λέξεις επαναλαμβανόμενες με το ζόρι. Με τα τσιγκέλια έλεγαν στην Αλεξανδρούπολη, αλλά νομίζω και σε όλη την Ελλάδα παλαιότερα.
Ας μείνουμε όμως σε μια άλλη πλευρά. Το 2000 0 υιός Παπανδρέου συμπρωθυπουργεύων με τον Σημίτη είπαν «Στις εκλογές θα ψηφίσει το χρηματιστήριο και η SIEMENS». Τώρα λέει «στις εκλογές για την Προκρούστεια μεταρρύθμιση θα ψηφίσουν οι δανειστές, οι τοκογλύφοι» όχι οι Πολίτες.
Είμαστε πολύ μακριά από την Δημοκρατία. Μιλώ στο βιβλίο μου για το ΚΚΚΑΣΟΡ για αυτό το αντιδημοκρατικό πέρασμα. Γιατί δεν το διδάσκουν στο Πάντειο, στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης. Δεν νομίζω ότι αυτή η εικόνα είναι αντιπροσωπευτική της Ελλάδας, των Ελλήνων, των προσδοκιών και των σύγχρονων δυναμικών τους.
Είναι μια ξένη εικόνα και πρέπει να απομακρυνθεί σύντομα. Πολύ κακό έκανε επί δεκαετίες.
Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010
ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΑΠΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΤΗΘΟΥΝ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
(Για τη Θράκη)
ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΑΠΩΝ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΤΗΘΟΥΝ
Ο ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟΣ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΑΠΑΤΗ, Ο ΧΑΜΑΙΛΕOΝΤΙΣΜΟΣ
ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΦΟΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Από το 1985, πολύ περισσότερο το 1990, η Θράκη αποτελούσε πλεονέκτημα του eλληνικού Συστήματος. Έπρεπε να εξελιχθεί στην πρώτη ατμομηχανή της Ελληνικής ανάπτυξης. Αυτήν την δυναμική της κεντρικότητας και του πρωταγωνιστισμού της Θράκης, αγωνίστηκα διανοητικά και πολιτικά να αναδείξω – να εξοπλίσω θεσμικά και σε υποδομές με μια ομάδα νέων ανθρώπων. Τα μέτωπα των πολλών πρωτοβουλιών και των στόχων είναι γνωστά. Ήταν υψηλού επιπέδου, υψηλής πολιτικής, πολλών διαστάσεων, όχι μόνο Θρακικών αλλά Βαλκανικών, Ευρωπαϊκών, Παγκόσμιων. Έτσι το Θρακικό τμήμα της Εγνατίας υλοποιήθηκε πρώτο ενώ δεν προβλέπονταν καν στους σχεδιασμούς του Κέντρου. Είναι γνωστές οι άλλες ιστορικού τύπου πρωτοβουλίες.
Την ίδια περίοδο ο υιός Παπανδρέου συμπρωθυπουργεύων μετά του Κ. Σημίτη, διαμόρφωνε, έδινε σάρκα στο δικό του πρότυπο για τη Θράκη. Αυτό που ως γνωστόν ονομάστηκε πρότυπο Σαππών.
Αυτό το πρότυπο είχε και άλλες αποκρουστικές πλευρές τις οποίες αποπειράθηκαν και οι οποίες ευτυχώς δεν υλοποιήθηκαν. Όπως η κοινή πορεία Ελληνίδων Γυναικών με αυτές της ρατσιστικής κεμαλικής Εργκένεκον, την 19η Μαίου. Μια πορεία των δυνάμεων του ρατσισμού και μάλιστα γυναικών, μητέρων, αδελφών, συζύγων. Τόσο μεγάλος ήταν ο εκφυλισμός τους. Τόσο μεγάλη η ύβρις προς τους νεκρούς.
Το μοντέλο αυτό, αντί την ανάδειξη του Θρακικού πλεονεκτήματος μετέβαλε τη Θράκη σε μειονέκτημα. Σε περιθωριακή αντί κεντρική δυναμική περιοχή. Τους προειδοποίησα ότι θα ξανακάνουν την Αλεξανδρούπολη Δεδέαγατς. Παραμένει μαζί με την Καβάλα ένα τυφλό αζήτητο λιμάνι και εκτός προορισμών ως πόλη. Εκτός από τις ροές των χειραγογούμενων μεταναστών.
Είναι γνωστοί οι νέοι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για τη Θράκη. Από τον συναθλητή μου και φίλο Ηλία Ευαγγελίδη έως τον Πασχάλη Χριστοδούλου. Είναι γνωστοί αυτοί που είπαν ΠΡΩΤΑ Η ΘΡΑΚΗ. Όπως είναι πολύ γνωστοί αυτοί που είπαν πρώτα ο εαυτός μας, η καρέκλα, τα προνόμια, οι μισθοί, η ιδιωτική συσσώρευση, η πολιτική ως μονιμουπαλληλία, οι καριέρες, η φωτό ως οικογενειακό κειμήλιο, ο μικρόκοσμος μας. Αυτά που δημιούργησαν μια οικονομία πληρωμής χρεών.
Με αφορμή τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, παρατηρώ στη Θράκη ένα αποκρουστικό φαινόμενο πολιτικού μεταμορφισμού και χαμαιλεοντισμού που χαρακτηρίζει τις υπανάπτυκτες κοινωνίες και τα υπανάπτυκτα πολιτικά συστήματα. Εκφράζεται μάλιστα με μια ιδιαίτερη θρασύτητα ολοκληρωτικού τύπου, λόγω απουσίας δημοκρατικού διαλόγου. Όπως γράφω στο βιβλίο μου «Από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ, ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος», ο χαμαιλεοντισμός είναι κυρίαρχο ενδημικό χαρακτηριστικό της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΚΑΣΟΡ. Τα παραδείγματα είναι άπειρα, όχι στην cosco ναι στην cosco, λεφτά υπάρχουν λεφτά δεν υπάρχουν κλπ. Σπάνια τα συναντά η πολιτική επιστήμη,
Έτσι οι επιφανείς εκπρόσωποι υποβάθμισης της Θράκης και υπονόμευσης του γεωοικονομικού πλεονεκτήματος της, οι πλάστες του μοντέλου των Σαππών, μπορεί να ονομαστεί και των πεχλιβάνηδων, παρουσιάζονται δεκαετίες μετά, το 2010, ως υπερασπιστές της κεντρικότητας της.
Ως γνωστόν ο άξονας Αλεξανδρούπολη, Μπουργκάς, Δούναβης, Βουκουρέστι, Οδησσός, Κίεβο απετέλεσε επί δεκαετίες θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητας μου. Πολύ περισσότερο από τους Γάλλους και τους Ιταλούς που αγωνίστηκαν πολύ αργότερα για τον άξονα Λυών, Τορίνο, Κίεβο και τον πέτυχαν. Τι έκαναν εδώ και δεκαετίες αυτά τα εγχώρια πρόσωπα; Τίποτα. Καταδίκασαν, επιδεικνύοντας ένα υψηλό επίπεδο ανευθυνότητας και ιδιωτισμού, την πλέον δυναμική περιφέρεια της χώρας στο τέλμα μιας υπανάπτυκτης οικονομίας, στον μικρόκοσμο της μικροπολιτικής, παρακμιακής αναπαραγωγής τους. Υφιστάμενο παθητικό πεδίο πρωτοβουλιών ξένων δυνάμεων.
Το πρώτο που χρειάζεται η Θράκη αλλά και η Ελλάδα για να συγχρονιστεί με την ευνοϊκή γι αυτήν ιστορική εξέλιξη, είναι μια άλλη δημόσια πολιτική ηθική. Ο μεταμορφισμός και ο χαμαιλεοντισμός δεν αποτελούν εφόδια για το μέλλον. Αντίθετα.
Γι αυτό το λόγο οι καθεστωτικές δυνάμεις του μεταμορφισμού, της πολιτικής ως απάτη και του χαμαιλεοντισμού πρέπει να ηττηθούν στις προσεχείς εκλογές.
Αυτή είναι μια στάση μιας κοινωνίας, ενός τόπου που σέβεται τον εαυτό του και προσδοκά έναν πρωταγωνιστικό ιστορικό ρόλο. Αυτό ήθελα να κάνω οργανώνοντας το πρώτο συνέδριο Θρακών στις Φέρρες το 1994, που αυτές οι ίδιες παρακμιακές δυνάμεις εκφύλισαν.
Το τρις εξ αμαρτείν ουκ λαού σοφού.
29 Οκτωβρίου 2010
Ιστολόγιο Μιχάλη χαραλαμπίδη polis-agora.blogspot.com
(Για τη Θράκη)
ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΣΑΠΩΝ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΤΗΘΟΥΝ
Ο ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟΣ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΑΠΑΤΗ, Ο ΧΑΜΑΙΛΕOΝΤΙΣΜΟΣ
ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΦΟΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Από το 1985, πολύ περισσότερο το 1990, η Θράκη αποτελούσε πλεονέκτημα του eλληνικού Συστήματος. Έπρεπε να εξελιχθεί στην πρώτη ατμομηχανή της Ελληνικής ανάπτυξης. Αυτήν την δυναμική της κεντρικότητας και του πρωταγωνιστισμού της Θράκης, αγωνίστηκα διανοητικά και πολιτικά να αναδείξω – να εξοπλίσω θεσμικά και σε υποδομές με μια ομάδα νέων ανθρώπων. Τα μέτωπα των πολλών πρωτοβουλιών και των στόχων είναι γνωστά. Ήταν υψηλού επιπέδου, υψηλής πολιτικής, πολλών διαστάσεων, όχι μόνο Θρακικών αλλά Βαλκανικών, Ευρωπαϊκών, Παγκόσμιων. Έτσι το Θρακικό τμήμα της Εγνατίας υλοποιήθηκε πρώτο ενώ δεν προβλέπονταν καν στους σχεδιασμούς του Κέντρου. Είναι γνωστές οι άλλες ιστορικού τύπου πρωτοβουλίες.
Την ίδια περίοδο ο υιός Παπανδρέου συμπρωθυπουργεύων μετά του Κ. Σημίτη, διαμόρφωνε, έδινε σάρκα στο δικό του πρότυπο για τη Θράκη. Αυτό που ως γνωστόν ονομάστηκε πρότυπο Σαππών.
Αυτό το πρότυπο είχε και άλλες αποκρουστικές πλευρές τις οποίες αποπειράθηκαν και οι οποίες ευτυχώς δεν υλοποιήθηκαν. Όπως η κοινή πορεία Ελληνίδων Γυναικών με αυτές της ρατσιστικής κεμαλικής Εργκένεκον, την 19η Μαίου. Μια πορεία των δυνάμεων του ρατσισμού και μάλιστα γυναικών, μητέρων, αδελφών, συζύγων. Τόσο μεγάλος ήταν ο εκφυλισμός τους. Τόσο μεγάλη η ύβρις προς τους νεκρούς.
Το μοντέλο αυτό, αντί την ανάδειξη του Θρακικού πλεονεκτήματος μετέβαλε τη Θράκη σε μειονέκτημα. Σε περιθωριακή αντί κεντρική δυναμική περιοχή. Τους προειδοποίησα ότι θα ξανακάνουν την Αλεξανδρούπολη Δεδέαγατς. Παραμένει μαζί με την Καβάλα ένα τυφλό αζήτητο λιμάνι και εκτός προορισμών ως πόλη. Εκτός από τις ροές των χειραγογούμενων μεταναστών.
Είναι γνωστοί οι νέοι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για τη Θράκη. Από τον συναθλητή μου και φίλο Ηλία Ευαγγελίδη έως τον Πασχάλη Χριστοδούλου. Είναι γνωστοί αυτοί που είπαν ΠΡΩΤΑ Η ΘΡΑΚΗ. Όπως είναι πολύ γνωστοί αυτοί που είπαν πρώτα ο εαυτός μας, η καρέκλα, τα προνόμια, οι μισθοί, η ιδιωτική συσσώρευση, η πολιτική ως μονιμουπαλληλία, οι καριέρες, η φωτό ως οικογενειακό κειμήλιο, ο μικρόκοσμος μας. Αυτά που δημιούργησαν μια οικονομία πληρωμής χρεών.
Με αφορμή τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, παρατηρώ στη Θράκη ένα αποκρουστικό φαινόμενο πολιτικού μεταμορφισμού και χαμαιλεοντισμού που χαρακτηρίζει τις υπανάπτυκτες κοινωνίες και τα υπανάπτυκτα πολιτικά συστήματα. Εκφράζεται μάλιστα με μια ιδιαίτερη θρασύτητα ολοκληρωτικού τύπου, λόγω απουσίας δημοκρατικού διαλόγου. Όπως γράφω στο βιβλίο μου «Από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ, ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος», ο χαμαιλεοντισμός είναι κυρίαρχο ενδημικό χαρακτηριστικό της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΚΑΣΟΡ. Τα παραδείγματα είναι άπειρα, όχι στην cosco ναι στην cosco, λεφτά υπάρχουν λεφτά δεν υπάρχουν κλπ. Σπάνια τα συναντά η πολιτική επιστήμη,
Έτσι οι επιφανείς εκπρόσωποι υποβάθμισης της Θράκης και υπονόμευσης του γεωοικονομικού πλεονεκτήματος της, οι πλάστες του μοντέλου των Σαππών, μπορεί να ονομαστεί και των πεχλιβάνηδων, παρουσιάζονται δεκαετίες μετά, το 2010, ως υπερασπιστές της κεντρικότητας της.
Ως γνωστόν ο άξονας Αλεξανδρούπολη, Μπουργκάς, Δούναβης, Βουκουρέστι, Οδησσός, Κίεβο απετέλεσε επί δεκαετίες θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητας μου. Πολύ περισσότερο από τους Γάλλους και τους Ιταλούς που αγωνίστηκαν πολύ αργότερα για τον άξονα Λυών, Τορίνο, Κίεβο και τον πέτυχαν. Τι έκαναν εδώ και δεκαετίες αυτά τα εγχώρια πρόσωπα; Τίποτα. Καταδίκασαν, επιδεικνύοντας ένα υψηλό επίπεδο ανευθυνότητας και ιδιωτισμού, την πλέον δυναμική περιφέρεια της χώρας στο τέλμα μιας υπανάπτυκτης οικονομίας, στον μικρόκοσμο της μικροπολιτικής, παρακμιακής αναπαραγωγής τους. Υφιστάμενο παθητικό πεδίο πρωτοβουλιών ξένων δυνάμεων.
Το πρώτο που χρειάζεται η Θράκη αλλά και η Ελλάδα για να συγχρονιστεί με την ευνοϊκή γι αυτήν ιστορική εξέλιξη, είναι μια άλλη δημόσια πολιτική ηθική. Ο μεταμορφισμός και ο χαμαιλεοντισμός δεν αποτελούν εφόδια για το μέλλον. Αντίθετα.
Γι αυτό το λόγο οι καθεστωτικές δυνάμεις του μεταμορφισμού, της πολιτικής ως απάτη και του χαμαιλεοντισμού πρέπει να ηττηθούν στις προσεχείς εκλογές.
Αυτή είναι μια στάση μιας κοινωνίας, ενός τόπου που σέβεται τον εαυτό του και προσδοκά έναν πρωταγωνιστικό ιστορικό ρόλο. Αυτό ήθελα να κάνω οργανώνοντας το πρώτο συνέδριο Θρακών στις Φέρρες το 1994, που αυτές οι ίδιες παρακμιακές δυνάμεις εκφύλισαν.
Το τρις εξ αμαρτείν ουκ λαού σοφού.
29 Οκτωβρίου 2010
Ιστολόγιο Μιχάλη χαραλαμπίδη polis-agora.blogspot.com
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)